(Kin Cheung/AP Photo)
(Kin Cheung/AP Photo)

آیا ویروس کرونا حزب کمونیست چین را از بین خواهد برد؟

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۰۹

نویسنده: اپک تایمز

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۱/۰۹

نویسنده: اپک تایمز

اشتراک‌گذاری مطلب:

تفسیر

در سال ۱۹۸۱، رونالد ریگان، رئیس جمهور وقت آمریکا گفت: «این اتحاد جماهیر شوروی است که برخلاف موج آزادی‌‌‌‏های انسانی و کرامت انسانی به پیش می‌‌‌‏رود.»

دقیقا تا ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، منتقدان اظهار می‌‌‌‏داشتند که اتحاد جماهیر شوروی هرگز سقوط نخواهد کرد. پس از آن اتحاد جماهیر شوروی دیگر وجود نداشت. درستی صحبت ریگان اثبات شد. ریگان فهمیده بود که اتحاد جماهیر شوروی، باوجود ارتش به ظاهر شکست ناپذیر و با داشتن دیگر نشانه‎‌‌‌‏های ظاهری قدرت، با کشمکش‌‌‌‏ها و نقاط ضعف داخلی همراه شده بود.

وقتی پرده فرو افتاد و ماهیت اتحاد جماهیر شوروی که همواره به مثابه ببری کاغذی بوده، در معرض دید قرار گرفت، همه چیز برای جهان آشکار شد. تمامیت خواهی و توتالیتاریسم همیشه نوعی حیله است.

آیا امروز این سناریو می‌‌‌‏تواند در چین که از سال ۱۹۴۹ در چنبره حزب کمونیست (ح.ک.چ) بوده اتفاق بیفتد؛ رژیمی که اکنون از طریق ویروسی کریه و منفور تحت آزمونی شدید قرار گرفته است؟

مرگ لی ونگ لیانگ، عمیقا باور مردم این کشور را به قدرت مطلق و لغزش ناپذیری حزب کمونیست چین به لرزه درآورد. لی چشم پزشکی بود که در دسامبر درباره ظهور کرونا، ویروس تازه جهش یافته و نامگذاری نشده‌‌‌‏ای که در ووهان ظاهر و باعث نگرانی زیادی شد، به مقامات این کشور هشدار داد.

با این حال، لی به سبب این هشدار شجاعانه و آگاهانه، به وسیله دولت دستگیر و مجبور شد از هشدار دادن به صورت علنی خودداری کند. اندکی پس از آن، او با همان ویروس کورونا درگذشت. مرگ وی و گسترش نگران کننده این بیماری منجر به ناآرامی‌‌‌‏های عمومی و انتقاد بی سابقه از رهبری این رژیم تمامیت خواه شد. این موضوع همچنین باعث شد بسیاری از شهروندان چینی که قبلاً سکوت اختیار کرده بودند شروع به زیر سوال بردن اعتبار رژیمی کنند که تا به حال قدرت مطلق به نظر می‌‌‌‏رسید.

در مورد هنگ کنگ، شهروندان این کشور به طور حتم این مسئله را روشن کرده بودند که هیچ بخشی از آنچه رژیم چین ارائه کرده را نمی خواهند. اگرچه بحران ویروس کرونا به طور موقت اعتراضات عمومی این کشور را پایان داد، اما واضح است که مردم هنگ کنگ مصمم هستند تا رد پای استعمار انگلیس را که دارای «سنتی دموکراتیک و با آزادی‌‌‌‏های شخصی» است را حفظ کنند. چیزی که سرزمین اصلی چین فاقد آن است.

هنگ کنگی‌‌‌‏ها همچنین بسیار مرفه‌‌‌‏تر از هموطنان خود در سرزمین اصلی هستند و می‌‌‌‏دانند که دموکراسی و رونق اقتصادی دست در دست هم دارند. سیستم توتالیتر در سرزمین اصلی که اجازه می‌‌‌‏دهد تا شرکت‌‌‌‏های آزاد فقط تحت کنترل کامل ح ک چ به فعالیت بپردازند، نمی‌‌‌‏توانند با آنچه اعجازی در هنگ کنگ است رقابت کنند.

همین موضوع در تایوان نیز صدق می‌‌‌‏کند. تایوان یک دموکراسی پررونق است و شهروندان در آنجا به مراتب موفق‌‌‌‏تر از همتایان خود در سرزمین اصلی چین هستند. در انتخابات اخیر، باوجود قهر وغضب پکن، رای دهندگان تایوان بدون هیچ تردیدی از این که دموکراسی موفق‌‌‌‏شان قربانی استبداد ح.ک.چ شود امتناع کردند.

همه اینها برای رهبری ح.ک.چ بسیار نگران کننده است. چگونه می‌‌‌‏توانند در کشوری با یک میلیارد و نیم میلیارد نفر کنترل مطلق را حفظ کنند درحالی که بیشتر مردم گوشی‌‌‌‏های هوشمند دارند و به خوبی می‌‌‌‏دانند که هنگ کنگی‌‌‌‏ها و تایوانی‌‌‌‏ها آزاد و مرفه هستند اما خودشان نیستند.

بیشتر چینی‌‌‌‏ها، خواه در سرزمین اصلی چین، هنگ کنگ، تایوان یا جاهای دیگر نجیب و زحمت کش هستند. آنها لیاقت چیزی به مراتب بهتر از حزب کمونیست حاکم انگلی را دارند که با آنها مانند ربات رفتار می‌‌‌‏کند. رژیمی که فالون گونگ، مسیحیان و اویغورها را مورد آزار و اذیت قرار می‌‌‌‏دهد. در حال حاضر دو کانادایی را گروگان گرفته و احتمال محکوم شدن آنان به اعدام وجود دارد. فقط به این دلیل که کانادا با احترام به درخواست استرداد قانونی ایالات متحده، کار درستی انجام داد.

در این زمان، با جهانی غرق شده در بحران ویروس ووهان یا بهتر بگوییم «ویروس ح. ک. چ»، هنوز معلوم نیست آینده جهان چه خواهد بود و این عدم وضوح برای خود چین حتی کمتر است. آیا پس از عبور از این بحران، اقدامات بین المللی علیه ح.ک.چ برای میلیاردها دلار خسارت و هزاران جان از دست رفته صورت خواهد گرفت؟ پرونده‌‌‌‏های حقوقی کلان تشکیل خواهد شد؟ آیا نگاه‌‌‌‏ها به این سمت خواهد چرخید؟

از این گذشته، حزب کمونیست چین زودتر از اینها در حدود دهم دسامبر ۲۰۱۹ از انتشار این بیماری جدید اطلاع داشت و به جای اینکه اقدامی در برابر آن انجام دهد، تقریبا یک ماه را به سرپوش گذاشتن بر آن سپری کرد.

براساس منابع معتبر تخمین زده می‌‌‌‏شود که اگر رژیم سریع اقدام کرده بود، به جای این که ویروس کرونا تبدیل به بحرانی جهانی شود، فقط به رخداد محلی جزئی محدود می‌‌‌‏شد. اما به جای به عهده گرفتن مسئولیت ایجاد این ویروس و گسترش وحشتناک آن، حزب تئوری‌‌‌‏های توطئه‌‌‌‏ای را ایجاد کرد که ارتش آمریکا مولد آن بوده و ویروس را گسترش داده است.

آیا رژیم چین پاسخگوی این فاجعه بزرگ و رفتار عاری از وجدان خود خواهد بود؟ یا آیا دارایی‌‌‌‏های عظیمش به آن اجازه خواهد داد که بدون رکود از مهلکه بگریزد؟ هنوز معلوم نیست که در این زمان چگونه بازی پایان خواهد یافت؛ اما یک چیز روشن است: اکنون درک دقیقی از این که ح. ک. چ حقیقتا چقدر خطرناک و بی رحم است داریم.

هنگامی که ریگان سقوط کمونیسم روسی اتحاد جماهیر شوروی را در سال ۱۹۸۱ پیش بینی کرد، بسیاری از مورخان و سایر صاحبنظران که دارای مدارک دانشگاهی بسیار آنچنانی تر از اعتبار دانشگاه ساده یورکا که ریگان در آن درس خواند، بودند، او را مورد انتقاد و حتی تمسخر قرار دادند. اما درستی صحبت او اثبات شد. چند سال بعد چرنوبیل فساد و بی عرضگی امپراتوری اتحاد جماهیر شوروی را آشکار کرد و نقش مهمی در فروپاشی آن ایفا کرد.

آیا اثبات خواهد شد که ویروس کرونا چرنوبیل حزب کمونیست چین است؟

برایان گیزبرشت قاضی بازنشسته و عضو ارشد Frontier Centre در سیاست‌‌‌‏های عمومی است.

نظرات بیان شده در این مقاله، نظرات نویسنده است و لزوماً منعکس کننده نظرات اپک تایمز نیست.

مطالب دیگر:

کاهش ناگهانی ۲۱ میلیون کاربر تلفن همراه در چین ! تعداد واقعی مرگ و میر چند نفر است؟

پمپئو : پنهان کاری حزب کمونیست چین، جهان را در معرض مرگ قرار داده است !

تأثیرات مثبت مدیتیشن روی ذهن انسان چیست؟