Search
Asset 2

از زبان یک آمریکایی سیاه پوست بشنوید: آیا برتری سفیدپوست‌‌‏ها در آمریکا حقیقت دارد؟

از زبان یک آمریکایی سیاه پوست بشنوید: آیا برتری سفیدپوست‌‌‏ها در آمریکا حقیقت دارد؟ نوشته والتر ویلیامز که خود آفریقایی-آمریکایی سیاهپوست است

نوشته والتر ویلیامز که خود آفریقایی-آمریکایی سیاهپوست است

جان میلتون، شاعر و اندیشمند قرن هفدهم پیش بینی کرد: «وقتی گفتار رایج هر کشوری بی‌‌‌‏قاعده و خراب شود، تباهی و تنزل آن را به دنبال خواهد داشت.»

گور ویدال، جانشین خط مشی فکری وی در قرن بیستم، در شرحی مفصل‌‌‌‏تر گفت: «هر چه جوامع رو به زوال می‌‌‌‏روند، گفتار آنان نیز رو به زوال می‌‌‌‏رود. آنگاه کلمات برای پنهان کردن استفاده می‌‌‌‏شوند، نه برای شفافیت.»

کلام بی حساب و کتاب، موجب می‌‌‌‏شود که مردم با صحبت و انجام هر نوع مزخرفات مخرب بسوی انحراف بروند، بدون اینکه به چالش کشیده شوند.

بیایید به مفهوم «امتیاز سفیدپوست بودن» که امروزه در آمریکا بحث مد روز شده، نظری بیاندازیم. بدین مفهوم که سفیدپوستان در تاریخ آمریکا نسبت به «رنگین پوستان» و با هزینه آنها بیشتر سود برده‌‌‌‏اند. اما قبول دارید که  کاملاً ‌‌‏مسخره است که بگوییم سفیدپوستان فقیر و تهی دست اهل آپالاچیای آمریکا از امتیاز سفیدپوست بودن برخوردار هستند؟

چگونه می‌‌‌‏توان مشخص کرد که شخصی دارای امتیاز سفیدپوست بودن است؟ مردم تصور می‌‌‌‏کنند که نخبگان دانشگاهی، که این اصطلاح را ابداع کرده‌‌‌‏اند، به سفیدپوستان دارای یک وضعیت اقتصادی اجتماعی خاص مانند ساکنان حومه شهر با امتیاز امکانات رفاهی با درآمد بالا اشاره می‌‌‌‏کنند.

اما اینجا پرسشی مطرح می‌‌‌‏شود: آیا نیجریه‌‌‌‏ای‌‌‌‏ها در ایالات متحده امتیاز سفید پوست بودن دارند؟ قاعدتا نه، چون سیاهپوست هستند.

اما طبق گزارش تابستان امسال نیویورک پست، براساس برآوردهای اداره سرشماری ایالات متحده، در سال ۲۰۰۶ ، هفده درصد از کل نیجریه‌‌‌‏ای های این کشور دارای مدرک کارشناسی ارشد، چهار درصد دکترا و سی و هفت درصد لیسانسه هستند. در مقابل، نوزده درصد از سفیدپوستان دارای مدرک لیسانس، هشت درصد دارای مدرک کارشناسی ارشد و یک درصد دارای مدرک دکترای تخصصی هستند.

درباره برده‌داری چطور؟ دانشگاه‌‌‏ها به جوانان می‌‌‌‏آموزند که ایالات متحده از پشتکار سیاه پوستان به طور رایگان ثروتمند شد. این سخن کاملا نادرست است. برده داری پیشینه چندان خوبی در تولید ثروت ندارد.

برده‌داری در سراسر جنوب آمریکا رایج بود و در بیشتر مناطق شمالی غیرقانونی بود. من شک دارم که کسی ادعا کند که قبل از جنگ داخلی آمریکا، جنوب ثروتمند بوده و شمال قحطی زده و فقیر بوده است. حقیقت درست برعکس است.

در حقیقت، فقیرترین ایالت‌‌‌‏ها و مناطق این کشور مکان‌‌‌‏هایی بودند که برده‌داری در آنها رشد کرد، همچون: می‌‌‌‏سی‌‌‌‏سی‌‌‌‏پی، آلاباما و جورجیا، در حالی که ثروتمندترین ایالت‌‌‌‏ها و مناطقی بودند که برده‌داری در آنها غیرقانونی اعلام شد، مانند: پنسیلوانیا، نیویورک، نیوجرسی و ماساچوست.

حالا که به دنبال مقصر برده‌‌‌‏داری می‌‌‌‏گردیم، خوب است بدانید که اروپایی‌‌‌‏ها به هیچ وجه نمی‌‌‌‏توانستند میلیون‌‌‌‏ها آفریقایی را اسیر کنند. آنها از کمک‌‌‌‏های آفریقایی‌‌‌‏ها و اعراب برخوردار بودند. برده‌‌‌‏داری سیاه‌‌‌‏ پوست‌‌‌‏ها در ایالات متحده و به طور کلی نیمکره غربی زیاد نبود، مگر در سواحل که خود آفریقایی‌‌‌‏ها، سایر آفریقایی‌‌‌‏ها را در ازای اسلحه، آینه، پارچه، مشروبات الکلی خارجی و گرد طلا با تاجران برده اروپایی مبادله می‌‌‌‏کردند.

قانون گذاران دموکرات کنگره خواستار تشکیل کمیسیونی برای بررسی غرامت شده‌‌‌‏اند، اما هیچ کس خواستار پاسخگویی مرتکبان واقعی برده داری در آمریکا نشده است.

آیا باید تقاضا کنیم که دموکرات‌های کنگره، نمایندگان غنا، ساحل عاج، نیجریه و کشورهای مسلمان را قبل از کنگره تحریک کنند تا آنها را به دلیل نقش‌‌‌‏شان در بردگی آمریکا محکوم کنند و خواستار پرداخت غرامت شوند؟

برخی از بزرگ‌‌‌‏ترین شیطنت‌‌‌‏های گفتاری مربوط به اصطلاحاتی مانند «اختلاف نژادی»، «شکاف طبقاتی» و «عدم برابری» است. این اصطلاحات به مثابه نشانه‌‌‌‏هایی از بی‌‌‌‏عدالتی تلقی می‌‌‌‏شوند که باید اصلاح شوند.

مثلا متوسط ​​درآمد زنان کمتر از مردان است. دانشجویان سیاهپوست و اسپانیایی تبار با نرخ بالاتری نسبت به دانشجویان سفیدپوست اخراج می‌‌‌‏شوند. اما جالب است بدانید که سیاه پوستان ۱۳ درصد از جمعیت ایالات متحده به شمار می‌‌‌‏آیند، اما ۸۰ درصد از بازیکنان حرفه‌‌‌‏ای بسکتبال و ۶۶ درصد از بازیکنان حرفه‌‌‌‏ای فوتبال هستند و علاوه بر این، بسیاری از آنها از بازیکنان پردرآمد هستند.

برای مطابقت با ایدئولوژی چپ عدم برابری و تناسب نژاد‌‌‏ها در فعالیت‌‌‏ها، به نظر می‌‌‌‏رسد که این اعداد نشان می‌‌‌‏دهد نوعی بی‌عدالتی در ارتباط با بازیکنان بسکتبال و فوتبال آسیایی، سفیدپوست و اسپانیایی تبار وجود دارد. اما با اینکه به نظر می‌‌‌‏رسد در فوتبال به نفع بازیکنان سیاه پوست باشد، تا به حال دیده‌‌‌‏اید که یک بازیکن سیاه پوست امتیازی اضافی در فوتبال حرفه‌‌‌‏ای به دست آورد؟

برای رفع این اختلافات فاحش و سایر موارد چه باید کرد؟ به طور کلی، باید موضوع عدم برابری را نپذیریم. در هیچ جای دنیا هیچ مدرکی وجود ندارد که حاکی از آن باشد که باید افراد همه نژاد‌‌‏ها و طبقات براساس تعداد نفراتشان در کشور، در هر فعالیتی حضور یابند و البته همه در ایالات متحده در برابر قانون یکسان هستند.

بهترین کاری که می‌‌‌‏توانیم انجام دهیم اصلاح تفکر و حذف گفتار نادرست است. این کار سودی مضاعف برای اصلاح تفکرمان خواهد داشت، چنان که اجازه نمی‌‌‌‏دهیم چپ گرایان این عقاید پوچ را بین مردم رواج دهند.

والتر ای. ویلیامز، دکترا، استاد برجسته اقتصاد در دانشگاه جورج میسون در فیرفکس واشنگتن است. نویسنده چندین کتاب و دارنده بسیاری از جوایز و افتخارات است.

نظرات بیان شده در این مقاله نظرات نویسنده است و لزوماً منعکس کننده نظرات اپک تایمز نیست.

مطالب دیگر:

اظهارات وزیر امور خارجه ایالات متحده درباره تهدیدهای حزب کمونیست چین علیه ارزش‌های غربی

چطور مقامات چینی از دستگاه­‌های پروپاگاندا برای بیان روایت خود از شیوع ویروس کرونا استفاده کردند

گنجینه ریز اطلاعات دو میلیون نفر در خارج از چین در خدمت نزاع آنلاین چین

اخبار مرتبط

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی