تیان‌آنمن دیدگاه: مشاغل و مشاهیر آمریکایی باید از سرفرود آوردن مقابل چین دست بکشند  این داستان جدیدی نیست. همین هفته گذشته، در نمایشی رقت
دانشجویی بنری را نمایش می‌دهد که نوشته روی آن یکی از شعارهایی بود که توسط جمعیت 200هزار نفری که در 22 آوریل 1989 به میدان تیان‌آنمن در پکن سرازیر شده بودند، سر داده می‌شد. (Catherine Henriette/AFP/Getty Images)

دیدگاه: مشاغل و مشاهیر آمریکایی باید از سرفرود آوردن مقابل چین دست بکشند

تاریخ انتشار: ۱۴۰۰/۰۳/۱۹

نویسنده: اپک تایمز

تاریخ انتشار: ۱۴۰۰/۰۳/۱۹

نویسنده: اپک تایمز

اشتراک‌گذاری مطلب:

هفته گذشته سی‌و‌دومین سالگرد کشتار دانشجویان در میدان تیان‌آنمن به‌دست رژیم کمونیستی چین بود.

در تاریخ ۴ ژوئن ۱۹۸۹، معترضان طرفدار دموکراسی برای تظاهرات مسالمت‌آمیز در میدان تیان‌آنمن پکن گرد هم آمدند.  تظاهرکنندگان به رهبری دانشجویان، حزب کمونیست حاکم بر چین را محکوم کردند و به دنبال آزادی‌های بیشتر برای مردم چین بودند.

در پاسخ، حزب کمونیست ارتش را برای سرکوب اعتراضات فرستاد. دولت چین هرگز آمار را منتشر نکرد، اما حدس زده می‌شود که نیروهای ارتش آزادی‌بخش خلق صدها و شاید هزاران نفر را قتل‌عام کردند.

این واقعه نمایش هولناکی از وحشیگری رژیم بود. با این حال پاسخ لابی تجاری ایالات متحده اساساً نادیده گرفتن آنچه اتفاق افتاده و پیش‌برد تعامل با چین بود. معادله ساده‌ای بود: با این که این قتل‌عام نفرت انگیز بود، اما بازار آینده‌ چین بزرگ‌تر از آن بود که بتوان از آن صرف‌ نظر کرد.

واکنش جامعه تجاری به کشتار تیان‌آنمن، طی دهه‌های آتی شاخصه برخورد شرکت‌ها آمریکایی با چین بوده است. دولت چین هرچقدر هم که حقوق بشر را پایمال کند و امنیت ملی آمریکا را تهدید کند، تفکر غالب این‌ است که هنوز ثروت‌ زیادی از چین می‌توان به دست آورد و انزوای پکن منجر به از دست دادن چیزهای زیادی خواهد شد.

تقاصای شرکت‌ها به دسترسی به چنین بازار حیاتی و پردرآمدی قابل درک است. اما برای رهبران تجارت‌های آمریکایی، میهن پرستی باید قبل از سرمایه‌داری باشد.

در واقع، شرکت‌های بزرگ آمریکایی باید بدانند که چین یک دیکتاتوری تمامیت‌خواه است و بنابراین داشتن رابطه‌ای کاملاً تجاری با چین غیرممکن است.  در مدل چینی، سیاست بر کسب و کار حاکم است و در نهایت آن را کنترل می‌کند.

به عبارت دیگر، چیزی به عنوان شرکت خصوصی چینی وجود ندارد، زیرا نهایتاً حزب کمونیست می‌تواند هر طور که بخواهد با هر نهاد «خصوصی» رفتار کند.

این امر باعث می‌شود که چین بتواند به آسانی همراه با فشار اقتصادی، فشار سیاسی خود را تشدید کند؛ علی‌الخصوص در هالیوود.

به عنوان مثال، سال ۲۰۱۹، در پیش‌پرده‌ فیلم  Top Gun:Maverick ساخته شده توسط شرکت Paramount Picture، تام کروز ژاکتی با پرچم‌های ژاپن و تایوان به تن می‌کند. با اعتراض چین، دو علامت نامفهوم جایگزین پرچم‌ها شدند.

رهبران چین به وضوح نمی‌خواستند هیچ چیزی خود‌مختاریِ تایوان یا رقبای ژاپنی‌شان را تبلیغ کند، بنابراین شکایت کردند. هالیوود، از ترس اینکه دسترسی به صدها میلیون دلار نهفته در بازار چین را از دست بدهد، مطابق خواسته‌های چین عمل‌ کرد.

این داستان جدیدی نیست. همین هفته گذشته، در نمایشی رقت انگیز، جان سنا بازیگر و کشتی‌گیر حرفه‌ای سابق پیش از اکران فیلم جدیدش، «سریع و خشن» (Fast and Furious)، به دلیل اینکه از تایوان به عنوان کشور یاد کرده بود، به زبان ماندارین از چین عذرخواهی کرد.

لابی تجاری آمریکا باید با منافع امنیت ملی آمریکا همسو باشد. برای دهه‌ها این چنین نبوده، اما دولت ترامپ برای رفع این عدم تعادل گام‌های بلندی برداشت.

اینکه واشنگتن می‌تواند بر اساس این پیشرفت جلو برود یا خیر، مشخص خواهد شد. اما یک چیز واضح است: مشاغل و مشاهیر آمریکایی باید از سر فرود آوردن مقابل چین دست بکشند.

نوشته: نیوت گینگریچ، یک نماینده جمهوری خواه است که از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ در سمت سخنگوی مجلس نمایندگان خدمت می‌کرد و در سال ۲۰۱۲ به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری در انتخابات شرکت کرد.

نظرات بیان‌شده در این مقاله، نظرات نویسنده بوده و لزوما منعکس کننده نظرات اپک تایمز نیست.

مطالب دیگر:

ترامپ: ایالات متحده و جهان، باید به‌خاطر پاندمی از حزب کمونیست چین غرامت بخواهند

حمایت یکی از سناتورهای ارشد پنسیلوانیا از بازرسی انتخابات ۲۰۲۰

پشت پرده‌ داده‌های رشد اقتصادی چین: افشای ترفندهای پکن

دیدگاه: به این دیوار به‌ظاهر محکم تکیه نکنید، رژیم چین از درون پوسیده است