Search
Asset 2

جاذبه‌‏ها در روابط

جاذبه و نزدیکی در روابط
(Shutterstock)
جاذبه و نزدیکی در روابط
(Shutterstock)

شاید بارها به این موضوع فکر کرده باشیم که چگونه بعضی از آدم‌‌‌‏ها خود جوش هستند و خیلی زود با دیگران صمیمی می‌‌‌‏شوند و اصطلاحا جای خود را در دل آنان باز می کنند؛ اما برخی‌‌‌‏ها هم تمایلی به ارتباط با دیگران ندارند و در گوشه‌‌‌‏ای ساکت می‌‌‌‏نشینند و از پذیرش دیگران و جوشش با آنان هراس دارند.

گفته می‌‌‌‏شود که جاذبه‌‌‌‏های انسان‌‌‌‏ها نسبت به یکدیگر متفاوت هستند و برخی از الگوهایی نیز که در رفتار انسان‌‌‌‏ها وجود دارند، در جذب و دفع اطرافیان موثر هستند.

یکی از عوامل جذب، نزدیکی یا Proximity است.هر اندازه که فاصله جغرافیایی کسی به ما نزدیکتر است، به او احساس دوستی بیشتری می‌‌‌‏کنیم و آن که دورتر، کمتر وی را به خاطر می‌‌‌‏آوریم. در گفتگوهای دوستانه خودمان نیز به هنگام گلایه از دوستانمان گاهی به زبان می‌‌‌‏آوریم که «از دل برود هر آن که از دیده برفت».

پژوهشگران در بررسی هایی‌‌‌‏این موضوع را به اثبات رسانده اند. آنان دریافته‌‌‌‏اند که اکثر افراد علاقه‌‌‌‏مند هستند که با کسانی ازدواج کنند که فاصله محل اقامت آنها با محل اقامت و یا محل کار و یا دانشگاه و… خودشان نزدیک باشد.

آقای «تابز» و « ماس» می‌‌‌‏گویند که در اثر دوری، رابطه‌‌‌‏ها تا حدودی کمتر می‌‌‌‏شود و بتدریج به فراموشی می‌‌‌‏گراید. «هابز» معتقد است که هر اندازه فاصله فیزیکی افراد از یکدیگر کمتر باشد، امکان دوستی و صمیمیت بیشتر است. وی می‌‌‌‏گوید افراد در این حالت، به سوی یکدیگر جلب و جذب می‌‌‌‏شوند و با افزایش فاصله فیزیکی، فاصله روانی نیز پدید می‌‌‌‏آید.

یکی از نظر پردازان می‌‌‌‏گوید: «اگر ما کسی را بشناسیم، سعی در نزدیک شدن فیزیکی نسبت به وی می‌‌‌‏کنیم.»

کار کردن در کنار افراد مختلف، یا در همسایگی کسی، ما را بر آن می‌‌‌‏دارد که نسبت به وی برخوردی مطلوب‌‌‌‏تر داشته باشیم. شاید این امر از نوعی ادب و فرهنگ و رعایت احترام دیگران، خصوصا آشنایان سبب شده باشد، اما این نظریه پرداز معتقد است که در چنین حالتی، انسان‌‌‌‏ها بیشتر به نقاط قوت و جنبه های مثبت توجه می‌‌‌‏کنند تا به نکات منفی شخص. یعنی به خاطر آشنایی و همسایگی، انسان‌‌‌‏ها دست به گزینش ادراکی (Selectine Attention) می‌‌‌‏زنند. یعنی از بین جملاتی که رد وبدل می‌‌‌‏شود،فرد سعی می‌‌‌‏کند که مطلوب ترین‌‌‌‏ها و بهترین‌‌‌‏ها را برگزیده و کلمات و جملات و یا رفتارهای نا مناسب را نادیده بگیرد و وارد فراگرد ارتباطی خود نکند.

اندیشمند دیگر نیز معتقد است که خود «نزدیکی» از لحاظ فیزیکی، موجب افزایش علاقه‌‌‌‏مندی می‌‌‌‏شود.چرا که فرصت‌‌‌‏های ارتباطی مناسبی برای آنان فراهم می‌‌‌‏شود .

«تابز» معتقد است که نزدیک بودن موجب ایجاد صمیمیت می‌‌‌‏شود و انسان‌‌‌‏ها چه در محیط کار، محل تحصیل، همسایگی و… نسبت به یکدیگر اعتماد بیشتری کسب می‌‌‌‏کنند و بهنگام بروز دشواری‌‌‌‏ها، بیشتر مددکار یکدیگر خواهند بود.

«زاجونک» Zajonc هم از اندیشمندانی است که در مورد فاصله انسان‌‌‌‏ها دیدگاه خود را بیان کرده است: وی معتقد است که انسان‌‌‌‏ها ،کسانی را که زیاد می‌‌‌‏بینند و ارتباط مداومی با او دارند، رفته رفته احساس مثبتی نسبت به آن پیدا می‌‌‌‏کنند، به‌‌‌‏طوری‌‌‏که رفته رفته، او را دوست می‌‌‌‏دارند. زاجونک معتقد است که «آشنایی خود سبب دوست داشتن می‌‌‌‏شود».

دکتر مجید مجد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏نیا دارای مدرک دکترای تخصصی ارتباطات، کارشناس علوم اجتماعی دانشگاه علامه طبابایی، مدرس، مترجم و پژوهشگر علوم ارتباطات هستند. وی ۲۰ سال تجربه مدیریت در حوزه آموزش و پژوهش در سیستم بانکی و ۱۵ سال تجربه تدریس در دانشگاه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏های ایران را داراست.

در مقالات دیگر از دکتر مجید مجد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏نیا به بحث ارتباطات بیشتر خواهیم پرداخت. 

وب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏سایت ایشان: www.majdnia.ir

اپک‌‏تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌‏شود.

اخبار مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی