وانگ زیژی (Illustration by Sun Mingguo/The Epoch Times)
وانگ زیژی (Illustration by Sun Mingguo/The Epoch Times)

لانتینگ ژو: بزرگ‌‌‌‏ترین اثر خوشنویسی خط نیمه شکسته در چین

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۷/۲۶

نویسنده: اپک تایمز

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۷/۲۶

نویسنده: اپک تایمز

اشتراک‌گذاری مطلب:

بزرگ‌ترین اثر خوشنویسی چینی نوشته شده به سبک خط نیمه شکسته، «مقدمه اشعار سروده شده در عمارت ارکیده» است که به اسامی «لانتینگ ژو» یا «لانتینگ جی ژو» نیز معروف است.

در سومین روز از سومین ماه تقویم چینی، در سال ۳۵۳ میلادی، در زمان سلسله جین شرقی، ۴۱ فاضل و اهل قلم در جشنواره تطهیر بهار در عمارت ارکیده (لانتینگ) در کوه کوایجی) شهر امروزی شاوشینگ در استان چجیانگ) گرد هم آمدند.* از جمله این ادیبان می‌توان به وانگ شی‌زی، شی آن و سون چوئو اشاره کرد.

آن‌ها نوشیدند و اشعار خود را سرودند و به صورت کتابی در آوردند و وانگ همان جا مقدمه‌‌‌‏ای برای آن نوشت. این گونه بود که این اثر معروف خوشنویسی به وجود آمد.

«مقدمه اشعار سروده شده در عمارت ارکیده» در ۲۸ سطر نوشته شده و شامل ۳۲۴ حرف است و گردهمایی اهل قلم و ادیبان را توصیف می‌کند.

وانگ (۳۰۳ – ۳۶۱ میلادی ) در شهر لین یی، استان شاندونگ متولد شد، اما بعد از آن به کوه کوآئیجی نقل مکان کرد. از آنجا که بالاترین مقام او ژنرال جناح راست بود، او را عموماً با عنوان ژنرال جناح راست وانگ (وانگ یوجون) می‌شناختند.

وی یادگیری خوشنویسی را از هفت سالگی نزد بانویی خوشنویس به نام وی شو آغاز کرد. زمانی که بزرگ‌تر شد، همچنین سبک‌های مختلفی را از خوشنویسان قبل از دوره خود برگزید، مانند ژونگ یائو، یکی از **چهار خوشنویس با استعداد در تاریخ چین؛ حکیم خط شکسته ژانگ ژی؛ لی سی و کای یونگ، پدر بانوی معروف بااستعداد سلسله هان، کای یان.

وانگ نقاط قوت خوشنویسان دیگر را برداشت کرد و با تبدیل متون اداری (سبک دُم غاز)، که در دوران سلسله‌های هان و وی محبوب بود، به روش مدور و روان، سبک خط نیمه شکسته خاص خود را توسعه داد. به همین جهت، وی به عنوان حکیم خوشنویسی مورد احترام است.

خوشنویسی او سبکبار و روان بود، که جلوه‌ای از طرز فکر اهل قلم و ادیبان در آن دوران به شمار می‌‌‌‏رفت. بسیار مقتضی است که با بیان این که وانگ از نسیم و ماه استقبال می‌کند، به وی احترام بگذاریم. در فرهنگ چینی، شخصی که از نسیم و ماه استقبال می‌کند شخصی است که نگران شهرت نیست.

وانگ هنگامی که جام شرابش را می‌نوشید «لانتینگ ژو» را در یک مرتبه نوشت. گفته می‌شود که او پس از اینکه هوشیار شد، «لانتینگ ژو» را چند بار بازنویسی کرد، اما هیچ یک قابل مقایسه با نسخه اولیه نبود. او با تاسف گفت: « این اثر، الهی است و هنر من هیچ نقشی در آن نداشت.»

امپراطور تای زونگ از سلسله تانگ به «لانتینگ ژو» علاقه مند بود. او اظهار داشت که وانگ «مرد عظم» است، به این معنی که او صالح و پایبند اصول والا بود و خط او نقطه اوج خوشنویسی بود. بعد از آن، امپراطور تای زونگ فرمانی صادر کرد و همه را به فراگیری سبک نوشتاری وانگ فراخواند. او حتی به مقامات دستور داد آثار وانگ را رونویسی کنند.

نسخه اصلی «لانتینگ ژو» مفقود شده است. طبق سوابق تاریخی، هفت مقام بودند که «لانتینگ ژو» را رونویسی کردند. از جمله آنها، رونویسی‌های خوشنویس سلطنتی اویانگ شون، کتابدار سلطنتی یو شینان، صدراعظم چو سویلیانگ و نسخه نویس سلطنتی فنگ چنگسو تا به امروز حفظ شده است.

برجسته‌ترین نسخه‌های رو نوشت شده، شن لونگ (اژدهای آسمانی) و دینگ وو هستند.

نسخه شن لونگ توسط فنگ چنگسو رونوشت شده است. این نسخه، شن لونگ نامگذاری شده، زیرا نیمی از مهر «شن لونگ» در ابتدای رونوشت دیده می‌شود. شن لونگ همچنین نام دوران امپراتور ژونگ زونگ از سلسله تانگ در دوره دوم سلطنتش بود که نشان از علاقه مندی امپراطور به این اثر خوشنویسی داشت. نسخه شن لونگ به منزله نزدیکترین رونوشت به نسخه اصلی مورد تایید است و به نوبه خود گنجینه‌‌‌‏ محسوب می‌شود.

نسخه دینگ وو را اویانگ شون تهیه کرده است. این نسخه، دینگ وو نامگذاری شده، زیرا در شهر دینگ وو از استان هِبی پیدا شده است. ژائو منگفو (۱۲۵۴ – ۱۳۲۲)، نقاش برجسته دوران سلسله یوان، معتقد بود که این نسخه بهترین است، زیرا سبک و روح «لانتینگ ژو» در آن تجلی یافته است.

«لانتینگ ژو» فقط یک رساله با کیفیت عالی نیست، بلکه نمونه‌ای استثنایی از هنر خوشنویسی است. از ۳۲۴ حرف، هجای «zhi» (آن) ۱۹ بار تکرار می‌شود، و هجای «bu» ( َنه) هفت بار تکرار می‌شود، اما هیچ دو کلمه‌ای یکسان به نظر نمی رسند. دونگ کیچانگ) ۱۵۵۵ تا ۱۶۳۶(، نقاش و خوشنویس مشهور سلسله مینگ، اظهار داشت که سبک ادبی و ساختار «لانتینگ ژو» بی نظیر است و با خوشنویسی نیز تکمیل می‌شود.

خط سنتی چینی، از جمله سبک نیمه شکسته، به لطف تأیید و پشتیبانی امپراطور تای زونگ در دوره سلسله تانگ در اوج خود قرار داشت.

*در جشنواره تطهیر بهار، مردم برای گردش کنار آب می‌رفتند و دور هم جمع می‌شدند. این روز همچنین روزی برای برگزاری آیین‌های تطهیر برای جلوگیری از بیماری و خلاص شدن از بدشانسی بود.

** چهار خوشنویس با استعداد – ژونگ یائو، ژانگ ژی، وانگ زیژی و وانگ شیانزی (پسر کوچک وانگ زیژی)

مطالب دیگر:

داستانی الهام‌بخش برای کودکان و بزرگسالانپ

پشت سر گذاشتن شر: «ویرانی سودوم و گومورا»

پژوهش‌‌‌‏ علمی درباره اثرات شگفت انگیز تمرین فالون دافا بر روی سلامت چه می‌‌‌‏گوید؟