موسسات خیریه کانادا WE وی چریتی خیریه‌ها همسر جاستین ترودو نخست وزیر کانادا مناقصه رسوایی کانادایی‌‌‌‏ها اهداء دولت فدرال
(The Canadian Press/Adrian Wyld)

رسوایی «وی چریتی» باعث نگرانی کانادایی‌‌‌‏ها در اعطای کمک‌‌‌‏ به خیریه‌‌‌‏ها شده است

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۵/۱۵

نویسنده: اپک تایمز

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۵/۱۵

نویسنده: اپک تایمز

اشتراک‌گذاری مطلب:

هر چند که رسوایی مؤسسه‌ی خیریه‌ی WE باعث شده است تا به طور کلی به اعتبار موسسات خیریه‌ صدمه وارد شود، اما بسیاری از کارشناسان بر این عقیده هستند که با وجود تیترهای منفی و جوی که در این زمینه به وجود آمده است، اما منابع بسیاری هم وجود دارند که می‌توانند اعتماد مردم را برگردانند.

مقدار چیزهایی که به خیریه‌ها اعطاء می‌شده، کاهش یافته است. بر اساس پرونده‌ی مالیات‌های مردم کانادا مشخص شده است که یک نفر از هر پنج نفر در این کشور، مبالغی را به خیریه‌ها اهداء می‌کرده‌اند. این مبالغ اهدایی که در مجموع برابر با ۷/۹ میلیارد دلار بوده است، صرفاً مربوط به ۵۴/۰ درصد از کل درآمد مردم کانادا بوده است و نشان از یک سیر نزولی، از سال ۲۰۰۶ به بعد است. بر اساس گزارش مؤسسه‌ی فریزر، این عدد در سال ۲۰۰۶ برابر با ۷۸/۰ بوده است.

کیت باهن، مدیر مؤسسه‌ی اطلاعات خیریه‌ها در کانادا امیدوار است که این رسوایی، موجی از نا امیدی را در مردم به وجود نیاورد. باهن به اپک تایمز گفت که تمامی خیریه‌هایی که زیر نظر سازمان او هستند، یک تحلیل عمیق و دقیق را انجام داده‌اند و به این نتیجه‌ رسیده‌اند که «ارزش پولی» خوبی در آن‌ها وجود داشته است.

باهن گفت: «موسسات خیریه‌ی بسیار زیاد و خوبی وجود دارند. فکر می‌کنم که رسوایی وی چریتی و خود این مؤسسه، همیشه خبرساز بوده‌اند. یکی از دغدغه‌هایی که در حال حاضر دارم، این است که مردم فکر خواهند کرد که همه‌ی موسسات خیریه به همین شکل هستند. این مردم نمی‌توانند اوضاع و احوال را درک کنند و بفهمند که همه‌ی موسسات خیریه ، مثل وی چریتی نیستند.»

پس از آن‌که دولت فدرال، یکی از قراردادهای خود با ارزش مالی برابر با ۴۳ میلیون دلار را به وی چریتی واگذار کرد تا یک برنامه‌ی فدرال ۹۲۱ میلیون دلاری جدید را مدیریت نماید، بعداً مشخص شد که سازمان یادشده، مبالغ بسیار زیادی را به مادر، برادر و همسر جاستین ترودو، نخست وزیر کانادا داده بوده تا آن‌ها را درگیر بازی کند و یکی از دخترهای وزیر مالی یعنی بیل مورنیو را هم به کار گرفته بوده است. WE توانسته بود تا این قرارداد را بدون شرکت در مناقصه ببرد.

بیشتر پرداخت‌هایی که به خانواده‌ی ترودو صورت می‌گیرد، از سازمان اجتماعی ME به WE می‌آید که در واقع، همان بازوی انتفاعی برای سازمان WE به حساب می‌آید.

هر روز خبرهای تازه‌ای رو می‌شود. در تاریخ ۲۷ جولای، گلوب اند میل گزارش کرده بودند که این قرارداد در تاریخ ۲۳ ژوئن به امضا رسیده، اما از تاریخ ۵ می اجرایی شده است. بر اساس این قرارداد، دولت فدرال موظف شده است تا مبلغی برابر با ۳۰ میلیون دلار را تا تاریخ ۲ جولای به مؤسسه‌ی WE پرداخت نماید. WE در تاریخ ۳ جولای از قرارداد خارج شد.

سازمان اطلاعات خیریه‌های کانادا گزارشی را بر اساس ۷۸۰ مؤسسه‌ی خیریه تهیه و تأثیر استفاده از منابع مالی را بررسی کرد. باهن نیز به بسیاری از جنبه‌های اداره‌ی مؤسسه‌ی WE اشاره کرده و سؤالاتی ساختاری را نیز در همین زمینه مطرح نموده است.

او توضیح می‌دهد که«قرارداد با بنیاد WE با برند جدید منعقد شده است. این بنیاد دارای سه مدیر است که همگی برای وی چریتی کار می‌کنند. این بنیاد هیچ دارایی‌ای ندارد و وی چریتی نیز اشاره داشته است که این بیناد باید ریسک‌های رو به پایین خود را کاهش دهد، زیرا من تصور می‌کنم که در این صورت، اگر شما قصد داشته باشید تا از طرفی که قرارداد را منعقد کرده است، شکایت کنید، از جایی شکایت کرده‌اید که هیچ پولی در آن وجود ندارد.»

کانادالند در یکی از گزارشات خود اشاره می‌نماید که مؤسسه‌ی خیریه‌ی WE در سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، تعهدات خود در مورد وام‌های خود در یکی از بانک‌ها را نقض کرده است. بدین ترتیب، بیش از ۷ درصد از منابع صندوق این مؤسسه در این سال‌ها، به سمت شرکت‌های خصوصی اجتماعی ME به WE رفته است. این شرکت در تملک بینان‌گذاران WE یعنی مارک و مارک و کریگ کیلبرگر هستند و آن‌ها منافع خود را در هلدینگ کنترل می‌کنند.

باهن اظهار می‌دارد که «موسسات خیریه به این شکل نیستند. این یک شرایط استثنایی و خارق‌العاده است، زیرا این مورد، همه و همه مربوط به کسب و کارها و شرکت‌های خصوصی است. این مسأله به طور معمول، هرگز رخ نمی‌دهد.»

اهمیت بخش خصوصی

لوری ترنبل، رئیس دانشکده‌ی مدیریت عمومی در دانشگاه دالهوسی در هالیفکس اشاره می‌نماید که موسسات خیریه ، کارهایی را انجام می‌دهند که دولت از پس آن‌ها بر نمی‌آید.

ترنبل می‌گوید: «بخش‌های عمده‌ای از ساخته‌های اجتماعی و شبکه‌های اجتماعی ما هستند که توسط بخش‌های خیریه انجام و ارائه می‌شوند؛ کارهایی که دولت، واقعاً آن‌ها را انجام نمی‌دهد. این کارها از نظر بسیاری از افراد جامعه‌ی ما دارای اهمیت هستند و باید توسط کسی انجام شوند.»

«انجام این کارها مستلزم هزینه‌هایی است و این هزینه‌ها ممکن است از طریق خیریه‌ها یا به شکل دیگر تأمین شوند. در هر صورت، همه این دغدغه را دارند که وقتی مبالغی را به خیریه‌ها اهداء می‌نمایند، این مبالغ باید در جای درست خود مصرف شود و به دست کسانی برسد که واقعاً به آن نیاز دارند.»

«ضروری است تا نگاهی در جهت خلاف نگاه دولت وجود داشته باشد که سعی می‌نماید خیریه‌ها را مسئول کارهای مختلف کند. به ویژه این‌که مؤسسات خیریه سعی می‌کنند تا نقش حامی را ایفا نمایند. فکر می‌کنم بد نیست که یک بررسی مستقل در این زمینه انجام شود.»

بر اساس گفته‌ی باهن، ۷۷ درصد از کاربران CharityIntelligence.ca بیان کرده‌اند که این سازمان به آن‌ها کمک کرده است تا بتوانند بیشتر اعتماد کنند. این اهداکنندگان اظهار داشته‌اند که در نتیجه‌ی این اعتماد بیشتر، ۳۴ درصد بیشتر هم اهدا کرده‌اند.

باهن نسبت به این موضوع اظهار خرسندی می‌نماید که «اهداکنندگان در حال حاضر، به خود اجازه می‌دهند تا سؤال کنند، زمان خود را بگذارند و یک کار بهتر انجام بدهند … اگر خیریه از داخل خانه شروع شود، پاسخگویی نیز از همان جا آغاز خواهد شد.»

«مردم معمولاً به دولت اعتماد دارند و امیدوار هستند که میلیاردها دلار را به خیریه‌ها بدهد و آن‌ها را حسابرسی کند، اما فکر می‌کنم که ما باید از خودمان شروع کنیم؛ باید خودمان را ببینیم و به مبالغی که خود، اهدا می‌کنیم توجه داشته باشیم.»

مطالب دیگر:

اینفوگرافیک آزار و شکنجه فالون گونگ در چین

چگونه دیپلمات‌های چینی در کشورهای دیگر اقدام به خرابکاری و جاسوسی می‌کنند

تلاش هند برای رها شدن از وابستگی اقتصادی به چین