نقض حقوق بشر در چین اقلیت مسلمانان چین فالون گونگ سین‌کیانگ اردوگاه‌های بازآموزی در چین اویغورها عقیم‌سازی حزب کمونیست چین آزار و سرکوب
 تصویری از گل‌بهار جلیل‌اُوا در استانبول ترکیه (Courtesy of Gulbakhar Jalilova)

تجارت کمونیست‌های چینی، با فروش موهای سر هزاران زن مسلمان در بند  

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۵/۱۶

نویسنده: اپک تایمز

تاریخ انتشار: ۱۳۹۹/۰۵/۱۶

نویسنده: اپک تایمز

اشتراک‌گذاری مطلب:

ساختمان‌هایی در شمال شهر کاشغر، واقع در استان سین‌کیانگ چین، که گفته می‌شود یکی از اماکنی است که اقلیت مسلمان چین را در آن حبس می‌کنند. دوم ژوئن ۲۰۱۹ (Greg Baker/AFP via Getty Images)

گمرک آمریکا، محموله‌ای عجیب شامل ۱۳ تُن موی انسان که از چین وارد این کشور شده بود را کشف و ضبط کرد. این محموله می‌تواند کمک بزرگی به کشف بیشتر فجایع نقض حقوق بشر در چین کند که اقلیت مسلمانان چین و سایر گروه‌ها را هدف قرار داده است.

این محموله در هفته اول ژوئیه توسط، از منطقه مسلمان‌نشین سین‌کیانگ، واقع در چین، به آمریکا صادر شده است. روز ۲۰ ژوئیه، نیز وزارت بازرگانی آمریکا اقدام به تحریم یک شرکت چینی لوازم جانبی صنعت مو کرد.

افرادی که پیش از این در اردوگاه‌های کار اجباری استان سین‌کیانگ حبس بوده‌اند، و همینطور بازرسین مستقل و گروه‌های فعال حقوق بشر مسلمامان اویغور، تأیید کرده‌اند که این موها، متعلق به زنانی است که در اردوگاههای مختلف کار اجباری در استان سین کیانگ حبس هستند.

این برای اولین بار است که مقامات بین‌الملل برای تحقیقات بیشتر در مورد آزار و اذیت قرار گرفتن اقلیت مسلمان چین، شواهد و مدارک محکمی به دست آورده‌اند.

گروه‌های حامی حقوق بشر می گویند چین حدود ۲ میلیون نفر از مسلمانان اویغور را به بهانه حمایت از «وحدت قومی» بازداشت کرده است.

یک روزنامه نگار و محقق مستقل، به نام اتان‌گاتمن، که سال‌ها است روی موضوع نقض حقوق بشر در چین تحقیق می‌کند، موفق شده است در ترکیه و قزاقستان، با تعدادی از کسانی که پیش‌تر در ارودگاه‌های کار اجباری منطقه سین‌کیانگ چین حبس بوده‌اند، دیدار کرده است. وی طی یک ایمیل به اپک‌تایمز گفت که این حجم از مو متعلق به تقریباً ۹۰ هزار زن زندانی در اردوگاه‌های بازآموزی در چین است. وی با توجه به رنگ و جنس موها، که بلند، قهوه‌ای تیره و با رگه‌های قرمز است، آنها را متعلق به زنان نژاد اویغور، قزاق و قرقیز می‌داند که نژاد اکثریت ساکنین منطقه مسلمان‌نشین سین‌کیانگ را تشکیل می‌دهد.

در سال‌های اخیر سرکوب قومیتی ساکنین استان سین‌کیانگ توسط نهادهای مختلف جهانی مورد توجه قرار گرفته است. بیشتر بخوانید: نقض حقوق مسلمانان در چین در شورای امنیت مطرح شد

روز ۲۰ ژوئیه سال جاری، وزارت بازرگانی آمریکا، یازده شرکت چینی را که فعالیت‌شان به نقض حقوق بشر در چین مرتبط است، در فهرست تحریم‌های خود قرار داد، که شرکت لوازم جانبی مو هائولین، یکی از این موارد بود.

 در تاریخ ۳۱ ژوئیه نیز وزارت خزانه‌داری ایالات متحده اقدام به تحریم یک نهاد دولتی چین و دو مقام فعلی یا پیشین این کشور کرد که در نقض حقوق بشر در چین، از جمله بازداشت‌های خودسرانه جمعی و آزار و اذیت شدید فیزکی دست داشته‌اند.

آنچه در درون اردوگاه‌های سیاه چین می‌گذرد

گل‌بهار جلیل‌اُوا، یکی از مسلمانانی که پیش‌‏تر، در یکی از اردوگاه‌های کار اجباری سین‌کیانگ حبس بوده است، پیش از دوران حبس یک بازرگان بود و اغلب برای خرید لباس از شهر ارومچی، مرکز استان سین‌کیان بازدید می‌‏کرد. وی در سال ۲۰۱۷ در هتل محل اقامتش بازداشت شد. مقامات چین دلیل بازداشت این شهروند را «فعالیت‌های تروریستی» ذکر کردند.

گل‌بهار، که مادر چهار فرزند است، به مدت ۴۶۵ روز در یک فضایی به مساحت شش مترمربع حبس بود. هر روز به او و بسیاری از زنان دیگر داروهایی ناشناخته داده می‌شد. از اثرات این داروها این بود که قاعدگی را در زنان جوان متوقف می‌کرد.

یکی از اولین کارهایی که مسئولان اردوگاه انجام می‌دادند این بود که وقتی این زنان وارد اردوگاه می‌شدند، موهای‌شان را می‌بریدند. این کار برای کسانی که مدت طولانی‌تر در آنجا بودند، هر چند وقت یکبار انجام می‌شد.

گل‌بهار که به تازگی تلفنی با اپک‌تایمز گفتگو کرده است، در اکتبر ۲۰۱۹ در دیدار با اتان‌گاتمن، در شهر استانبول ترکیه، به تشریح اینکه مقامات چینی در اردوگاه‌ها‌، چطور موهای زنان را می‌بریدند پرداخته بود.

او می‌گفت که زنان در کنار یک دیوار به صف می‌شدند، و به نوبت جلوی حفره‌ای که در دیوار قرار داشت، با حالتی که دستان‌ در جلوی بدن قرار داشت، می‌ایستادند، و در این شرایط، در آن سوی حفره، فردی که دیده نمی‌شد اقدام به قیچی کردن تمام موها می‌کرد.

اتان گاتمن، می‌گوید که دیگر زنانی که با آنها دیدار داشته است نیز مشابه همین شرایط را تجربه کرده‌ بودند. وی می‌گوید که یکی از زنان می‌گفت با ما مانند حیوانات رفتار می‌کردند.

گل‌بهار جلیل‌اُوا، در اکتبر ۲۰۱۹، به طور نمایشی نشان می‌دهد که چطور در زندان، زنان به صف شده و در مقابل یک دیوار موهاشان بریده می‌شود. (Ethan Gutmann)

مهری‌گل تورسون، ۳۰ ساله، یکی دیگر از زنانی است که در اردوگاه‌کار اجباری حبس بوده است. وی بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷، سه دوره در بازداشت بوده است. یک بار در زندان، و دو بار در اردوگاه کار اجباری که در مجموع نزدیک یک سال شده است. وی در نوامبر سال ۲۰۱۸، در یک کنفرانس مطبوعاتی از آزار و شکنجه‌ای که بدون هیچ دلیلی در زندان‌های چین تحمل کرده بود پرده برداشت.

وی که یک زن مسلمان و مادر دو کودک است تشریح کرد که چطور در زندان‌های حزب کمونیست چین از طریق شوک الکتریکی شکنجه شده است، مورد آزار جنسی قرار گرفته و مجبور به خوردن داروهای ناشناخته شده است.

(بیشتر بخوانید: آزار و شکنجه یک زن مسلمان در زندان‌های چین)

مهری‌گل در گفتگوی تلفنی با اپک‌تایمز گفت که سه روز پس از اولین بازداشت در زندان، موهای هر ۵۰ زندانی در سلول وی بریده شد. تقریباً همه آنها موهای بلند و بافته داشتند. در فرهنگ سنتی اویغورها، موهای بلند موجب افتخار زنان محسوب می‌شود.

«همه افسرده شده بودند، و احساس شوکه شدن داشتند. آنها حس درماندگی و ناامیدی می‌کردند. احساس بی‌حرمت شدن داشتند. حتی اگر از نظر جسمی آسیب نبینند، از نظر روحی و عاطفی دچار آسیب شده بودند.»

 مهری‌گل افزود که پیش از زندان رفتن، بلندی موهایش تا پایین کمرش بود. او از خاطرات خوش دوران نوجوانی‌اش گفت که به یاد می‌آورد مادرش موهای بلند او را می‌بست. به طوری که ۱۲ الی ۱۵ نوع بستن و بافتن مو وجود داشت، به همراه انواع لوازم جانبی مو که زنان اویغور از آنها استفاده می‌کردند.

الفیدار حنیم، دبیر انجمن اویغورها در آمریکا در گفتگویی تلفنی به اپک‌تایمز درباره منافع مالی مقامات چینی از تجارت موهای زندانیان گفت و افزود که محموله ۱۳ تنی توقیف شده در گمرک آمریکا، ارزشی معادل ۸۰۰ هزار دلار دارد. به گفته وی این تجارت سالها است که در حال وقوع است، اما تا قبل از مورد اخیر، هرگز با مانعی روبرو نشده بود.

دلیل آگاهی مقامات ایالات متحده و توقیف این محموله، اطلاع‌رسانی اخیر رادیو آسیای آزاد درباره این وقایع در چین است که طی گزارشی با عنوان «صنعت محصولات مو با رونق کار اجباری اویغورها در منطقه سین‌کیانگ پیوند خورده است.»

نوک کوه یخ

اتان گات‌من، روزنامه‌نگار و حنیم، دبیر انجمن اویغورها می‌گویند که تجارت محصولات مو، صرفاً یک بخش از طیف گستردۀ جدی نقض حقوق بشر در چین است. «این فقط نوک یک کوه یخ است.»

گاتمن می‌گوید «وقتی عمیق‌تر بررسی کنید شواهدی از کار اجباری،  برده‌داری جنسی، و عقیم‌سازی اجباری را می‌یابید. من تخمین می‌زنم که هر سال حداقل بیش از ۱۰ هزار زن، قربانی برداشت اجباری اعضای بدن می‌شوند. وقتی زنان غربی از محصولات زیبایی و آرایشی چینی حاوی کلاژن استفاده می‌کنند، آنها ناخواسته در حال مالیدن بقایای جسم آن زنان بر روی پوست خود هستند.»

الفیدار حنیم، دبیر انجمن اویغورها نیز می‌گوید که مسلمانان اویغور داخل این اردوگاه‌های کار اجباری در معرض برداشت اندام‌ها، و یا عقیم‌سازی اجباری قرار گرفته و از آنها مثل «خوکچه هندی» برای آزمایش استفاده می‌شود.

او گفت مقامات چین از تکه تکه اویغورها برای کسب درآمد استفاده می‌کنند. این اردوگاه‌ها را با اردوگاه‌های کار اجباری زمان آلمان نازی می‌توان مقایسه کرد.

تصویری از گل‌بهار جلیل‌اُوا در استانبول ترکیه (Courtesy of Gulbakhar Jalilova)

در گزارشی که در تاریخ ۲۸ ژوئیه توسط پروژه حقوق بشر اویغور  (UHRP)منتشر شد، آمده است که رژیم چین ساخته در «تلاش بی‌امان» برای سرپوش گذاشتن بر جنایات خود علیه اقلیت مسلمان مسلمان در سین‌کیانگ است. آنها پس از جلسه بررسی کمیته رفع تبعیض نژادی سازمان ملل، در آگوست ۲۰۱۸، کوشیدند تا وجود اردوگاه‌‏های کار اجباری را به عنوان تلاشی برای آموزش «افراطی گرایان» و «مراکز آموزش حرفه‌ای» قلمداد و توجیه کنند.

(بیشتر بخوانید: نگرانی پکن از افشای آزار و اذیت مسلمانان چین در اردوگاه‌های بازداشت)

آزمایش دی‌ان‌ای

اتان گات‌من، و الفیدار حنیم، می‌گویند که توقیف موهای انسان ارسال شده از سین‌کیانگ، توسط گمرک، فرصتی ایجاد کرده است تا در مورد این موضوع تحقیق بیشتری انجام شود، زیرا اکنون شواهد مشخصی در دست است.

حنیم می‌گوید که گمرک ایالات متحده ظاهراً می‌خواهد که با انجام آزمایش دی‌ان‌ای، مشخص کند که موها متعلق به اقلیت اویغور یا قزاق هستند، نه نژاد هان (اکثریت چینی‌ها).

به گفته وی، این کار و اثبات آن سخت است زیرا سالم بودن ریشه‌های مو، در به دست آمدن نتایج آزمایش دی‌ان‌ای تأثیرگذار است. وی افزود، با این حال، در صورت عدم اثبات، باز هم این محموله نباید به چین بازگردانده شود. زیرا احتمال فروش مجدد آن به دیگر کشورها وجود دارد، یا اینکه ممکن است آنها را با نامی دیگر یا با برچسب مثلاً هندی، باز هم روانه بازار کنند.

وی گفت که باید سایر کشورها نیز ترغیب و آگاه شوند، تا محصولاتی را که از محل کار اجباری یا اردوگاه‌های کار اجباری در سین کیانگ تهیه شده را خریداری نکنند.

پیش از این، طی بیانیه‌ای که توسط ۲۷۸ پژوهشگر، متخصص و استاد دانشگاه از ۲۶ کشور دنیا به امضا رسیده است، از پکن خواسته‌ شده است که بازداشتگاه‌های گسترده خود در منطقه مسلمان نشین اویغور که با هدف سرکوب‌های مذهبی و قومی تأسیس شده است را تعطیل کند. این بیانیه از مجامع بین‌المللی خواسته است تا مقامات حزب کمونیست چین را برای «توقف این سرکوب‌گری بی‌سابقه» تحت فشار و مجازات قرار دهند.

نقض حقوق بشر در چین

(بیشتر بخوانید: درخواست دانشمندان ۲۶ کشور دنیا: چین به بازداشت مسلمانان و اقلیت‌های قومی پایان دهد)

مطالب دیگر:

اینفوگرافیک آزار و شکنجه فالون گونگ در چین

رسوایی «وی چریتی» باعث نگرانی کانادایی‌‌‌‏ها در اعطای کمک‌‌‌‏ به خیریه‌‌‌‏ها شده است

آلمان در «خط مقدم» علیه نفوذ چین و روسیه

داستان‌های باستان: مفهوم وفای به عهد و برادری