logo_eet

با سالمندانی که دچار پیری زودرس می شوند چگونه رفتار کنیم؟

پیری زودرس
(Nika Art/Shutterstock)

 

دیمنشییا، یا پیری زودرس یکی‌ از معضلات همه جوامع است چرا که این بیماری عواقب زیادی برای فرد و خانواده فرد دارد. متاسفانه انواع این بیماری مثل آلزایمر که در درجه پیشرفته دیمنشییا قرار دارد، باعث مرگ زودرس و اثرات غم‌انگیزی برای خانواده می شود. خانواده فردی که دچار پیری زودرس می شود شاهد از بین رفتن عمل کرد‌های روزمره، سقوط درجه ادراک و تفکر فرد بیمار هستند.

فردی که بیماری پیری زودرس گرفته در درون خود تغییراتی در نحوه ارتباطش با دیگران را درک می‌کند ولی‌ قادر به کنترل این تغییرات نیست. تلاش بر بحث منطقی‌ کردن، مخالفت، و یا روبرو کردن فرد با مسائلی‌ که با آن درگیر است فقط به خشم، اضطراب بیشتر، و حس پریشانی فرد می‌انجامد.

هرگونه بحث اضافه برای مجبور کردن این فرد به انجام کاری که موافق آن نیست، باعث رنجش بیشتر و حس حقارت فرد می شود چرا که وی احساس دارد و آگاه است از اینکه حالش دگرگون شده است ولی‌ توانایی متوقف کردن این شرایط را ندارد. تحقیقاتی‌ که در سیستم درمانی – آموزشی مرتبط با بیماری دیمنشییا انجام شده است، پیشنهاداتی در مورد آموزش به عموم و خانواده فرد بیمار دارد.

بهترین راه نگهداری از فرد بیمار این است که:

در وحله اول از سیستم پزشکی‌ کمک بگیرید و در صورت امکان از حمایت خانواده برخوردار شوید.

وقتی‌ می بینید که فرد دچار تشویش احساسی‌ و آشفتگی‌ است، عواطف ایشان را ابراز کنید: “می بینم از اینکه قادر به بیان افکار خود نیستی‌ در رنج هستی‌”.

توقع انجام کاری را به صورت همیشگی‌ از این فرد نداشته باشید.

توجه داشته باشید که فرد در گذشته خود سیر می‌کند و از خاطرات گذشته شاید زیاد صحبت کند.

با این فرد آرام برخورد کنید، چون هر گونه صدای بلند به تشویش بیشتر منجر می شود.

از وی بپرسید که چه می‌خواهد و با نشان دادن اشیا حق انتخاب به این فرد بدهید.

متوجه بیان و ژست‌های خود باشید.

با این فرد همکاری کنید و اگر مایل به انجام کاری نیست، وی را درک کنید.

در هنگام ناراحتی،‌ فکر او را به طرف کارهایی که دوست دارد هدایت کنید مثل: “چطوره که یک چای دم کنیم”.

بجای اینکه از فرد بپرسیم آیا صبحانه می‌خوری؟ بهتر است بگوییم، الان وقت صبحانه است و فکر می‌کنم که شما دوست داری که …..بخوری، مگر نه؟

در آخر به یاد بیاوریم که مراقبت از این افراد کار دشواری است و همواره مراقبت از خود را به یاد داشته باشیم. مراقبت از خود از قبیل وقت برای خود گذاشتن، خوابیدن، بیرون رفتن، و انجام کارهایی که روحیه خوب به ما می دهد. البته فردی که دچار دیمنشیا می شود اگر به مرحله آلزایمر برسد افراد نزدیک خود را می تواند فراموش کند و شاید فقط فردی را که رابطه طولانی تری با وی دارد مثل همسر یا اولین فرزند بشناسد. در این صورت، احتمال فشار بر روی این افراد بسیار زیاد است و نیاز به مراقبت روانی‌ بیشتری وجود دارد.

پوران پوراقبال؛ روانشناس، جامعه شناس و مشاور خانواده

اخبار مرتبط