logo_eet

چهار روز تا همه پرسی ایتالیا و احتمال بالای شکست نخست وزیر

متئو رنتسی، نخست وزیر ایتالیا (Jack Taylor/Getty Images)
متئو رنتسی، نخست وزیر ایتالیا (Jack Taylor/Getty Images)

احتمال شکست نخست وزیر ایتالیا، فرصتی مناسب برای قدرت گرفتن پوپولیست‌‏ها است

متئو رنتسی، نخست وزیر ایتالیا (Jack Taylor/Getty Images)
متئو رنتسی، نخست وزیر ایتالیا (Jack Taylor/Getty Images)

«مارچلو توماسینی»، شهردار سابق کاستل ویسکاردو، شهری کوچک در مرکز ایتالیا، وقتی صحبت از تصمیمات نخست‌‌‏وزیر این  کشور می‌‌‏شود، بی پرده پوشی سخن می‌‌‏گوید.

توماسینی می‌‌‏گوید: «وقتی او را در تلویزیون می‌‌‏بینم، کانال را عوض می‌‌‏کنم. مانند یک دیکتاتور کوچک است.»

اپک تایمز می‌‌‏نویسد، از دیدگاه توماسینی، شهرت «متئو رنتسی»، نخست‌‌‏وزیر این  کشور و اصلاح طلب ۴۱ ساله ، زمانی لکه دار شد که در فوریه سال ۲۰۱۴، پس از استفاده از فشار مردم و سیاست‌‌‏های حزبی، «انریکو لتا»، نخست سابق را از سر راه خود برداشت. رنتسی دولت لتا را بدون برنده شدن در انتخابات عمومی به چنگ آورد.

توماسینی گفت: «لتا امروز بود و روز بعد نبود. این نشان می‌‌‏دهد که رنتسی احترام کمی برای دیگران قائل است … پوپولیست‌‌‏ها فرصت را با شکست احتمالی رنتسی مغتنم می‌‌‏بینند.»

نخست وزیر ایتالیا طرحی را برای اصلاح قانون اساسی به همه پرسی گذاشته است. وی که رهبر جوان جریان چپ میانه ایتالیا به‌‌‏شمار می‌‌‏رود، درنظر دارد با این رفراندوم بسیاری از قدرت‌‌‏های قانونی مجلس سنای این کشور را محدود کند. رفراندومی که قرار است روز یکشنبه آینده برابر با ۴ دسامبر ۲۰۱۶ برگزار شود.

در این رفراندوم مردم ایتالیا رای خود را به پیشنهاد کاهش تعداد سناتورها از ۳۱۵ نفر به ۱۰۰ نفر و تغییر روند انتخاب سناتورها از رأی‌‌‏گیری عمومی به انتصاب توسط دولت، به صندوق خواهند انداخت. رنتسی همچنین اعلام کرده، درصورت شکست طرحش در این رفراندوم، از مقام خود استعفا خواهد داد.

این استنباط وجود دارد که رنتسی همه تصمیم‌‌‏ها را خود می‌‌‏گیرد، دیدگاهی که می‌‌‏تواند در این همه پرسی به موقعیت وی آسیب بزند.

نظرسنجی‌‌‏ها درباره رفراندم حاکی از آن است که مخالفان طرح رنتسی ۱۰ درصد نسبت به موافقان پیشرو هستند و اظهار نظراتی نیز وجود دارد که می‌‌‏گوید این آرا نه تنها درمورد اصلاحات قانون اساسی است بلکه در مورد مردی است که در این تصمیم روی حاکمیت خود شرط بندی کرده است.

آخرین نظرسنجی‌‌‏ که در تاریخ ۱۸ نوامبر منتشر شده، نشان می‌‌‏دهد که رنتسی به سمت شکست به پیش می‌‌‏رود. این نتیجه، ترس‌‌‏ها را از بروز بلای بعدی در اتحادیه اروپا که پیش‌‌‏تر بریتانیا با طرح خروج از این اتحادیه با آن دست به گریبان بود، افزایش داده است. برخی پیش‌‌‏بینی کرده‌‌‏اند که در انتخابات بعدی حزب پوپولیست و جنبش «پنج ستاره» قدرت را به دست خواهند گرفت.

«جیووانی اُرسینا»، استاد علوم سیاسی دانشگاه لوییس می‌‌‏گوید: « معتقدم که رنتسی شکست خواهد خورد. اگر چنین شود، آن یک رای گیری ضد دولتی خواهد بود و عمدتا هم از سوی جوانان و مردم فقیری‌‌‏ست که در جنوب زندگی می‌‌‏کنند.»

اصلاح قانون اساسی

هدف اصلاحات قانون اساسی رنتسی بازگرداندن ثبات به کشوری‌‌‏ست که در آن  ۶۳ دولت طی ۷۰ سال روی کار آمده‌‌‏اند. چراکه این کشور سالهاست با دو سیستم قانون‌‌‏گذاری با قدرت برابر که اغلب برای تصویب قانون باهم بگومگو می‌‌‏کنند، اداره می‌‌‏شود و تصویب قوانین حتی گاه تا سالها به‌‌‏طول می‌‌‏انجامد.

هدف همه پرسی، کاستن از قدرت مجلس سنا با کاهش تعداد سناتورها از ۳۱۵ نفر به ۱۰۰ نفر و انتصاب آنان توسط دولت به جای انتخابات عمومی است.

این تغییرات موجب کاهش نفوذ مجلس سنا و آسان‌‌‏تر ساختن تصویب قوانین برای پارلمان ایتالیا می‌‌‏شود؛ اما منتقدان می‌‌‏گویند که اصلاحات کنترل و توازن را از بین می‌‌‏برد.

رنتسی متعهد شده است که پانصد میلیون یورویی که طی اصلاحات ذخیره خواهد شد را در جهت کمک به مردم فقیر صرف کند.

کسانی که از تغییرات اساسی حمایت می‌‌‏کنند، می‌‌‏گویند که این کار ایتالیا را پویاتر خواهد کرد و به جذب سرمایه گذاران منجر خواهد شد.

تأثیرات احتمالی

«پیر پائولو بارتا»، از معاونان وزارت اقتصاد ایتالیا، استدلال کرده که مبارزه با این طرح شکستی بزرگ خواهد بود. او در حالی که ایتالیایی‎‌‌‏ها را تشویق به «استفاده از این فرصت برای تغییر» می‌‌‏کند، می‌‌‏گوید که مخالفان اصلاحات تنها به دنبال به دست آوردن دولت هستند.

دیگر حامیان رنتسی به دستاوردهای او تا به امروز اشاره می‌‌‏کنند، از جمله اصلاح قانون مشاغل، که بازار کار را تکانی شدید داد و نیز کاهش مالیات برای کارگران کم درآمد.

«پیترو ریچلین»، استاد اقتصاد دانشگاه لوییس می‌‌‏گوید: «او شجاع است. دیگر اصلاحات مهم اتفاق می‌‌‏افتد، اما این که اثرات آن احساس شود، زمان می‌‌‏برد. این کار یک روزه اتفاق نمی‌‌‏افتد.»

اما رنتسی، شهردار سابق فلورانس که بر روی موجی از شهرت فرمانروایی سوار بود، حالا شهرتش سوسویی کم رمق می‌‌‏زند.

همتایانش در اتحادیه اروپا او را برای سرعتش در هدایت اصلاحات تحسین کرده‌‌‏اند، حرکتی که به برانگیختن اقتصاد راکد ایتالیا –اگرچه ضعیف- و نیز برگرداندن توجهات به سیاست این کشور، بعداز دوران خجالت‌‌‏آور «سیلویو برلوسکونی»، کمک کرده است. اما تحرکات او تاکنون نتوانسته زندگی توده مردم را به نحوی تحت تاثیر دهد که بهبودی اندک در استانداردهای زندگی آنان دیده شود.

نرخ بیکاری از ماه سپتامبر همچنان روی ۱۱.۷ درصد ایستاده که یکی از بالاترین نرخ‌‌‏ها در اروپا است، در حالی که بدهی عمومی ۱۳۳ درصد از مجموع تولید داخلی را تشکیل می‌‌‏دهد.

اعتبار رنتسی اواخر سال گذشته، هنگامی که هزاران نفر از مردم پس انداز زندگی خود را در سقوط چهار بانک دچار مشکل دولتی از دست دادند، رو به افول نهاد.

اولتیماتوم شکست خورده

هنگامی که رنتسی رفراندوم را موضوعی شخصی ساخت و در ماه آوریل گفت که درصورت شکست استعفا می‌‌‏دهد، آن به منازعه تبدیل شد.

پوپولیست‌‌‏ها با همراهی «بپه گریلو»، کمدین و بنیانگذار جنبش پنج ستاره، از این فرصت برای بازگو کردن قول‌‌‏هایشان در مورد عضویت ایتالیا در ارز واحد اروپایی، یورو، استفاده کردند و مردم را به این که درهمه پرسی از به قدرت رسیدن آنان حمایت کنند، تشویق کردند.

در همین حال، حزب لیگ شمالی راست افراطی، با الهام از انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس‌‌‏جمهور ایالات متحده، به سوی جلب حمایت عموم و استفاده از نارضایتی‌‌‏های آنان برای تقابل با رنتسی خیز برداشته است.

رنتسی مخالفانی هم از درون حزبش، حزب چپ میانه دموکراتیک، دارد.

یکی «میگوئل گوتور»، سناتوری که در مبارزات انتخاباتی، علیه او مشغول فعالیت بوده، است. او استدلال می‌‌‏کند که اصلاحات، قدرت بیش از حدی در دست نخست وزیر باقی می‌‌‏گذارد. او همچنین گفت، اولویت‌‌‏های دولت باید ایجاد شغل و مقابله با بوروکراسی و فساد باشد.

گوتور افزوده: «ما نیازی به پیمودن این مسیر نداریم. این همه پرسی برای اصلاحات سبب تفرقه بسیاری شده است. ما نیاز به تلاش و اتحاد داریم. ایتالیایی‌‌‏ها باید در اولویت باشند، نه رنزی یا حزب دموکرات.»

او همچنین این عقیده را که با شکست رنتسی فاجعه‌‌‏ای جرقه خواهد زد، رد کرد. او استدلال کرد که : «برانگیحتن ترس اشتباه است و حمایت از رنتسی لزوما امثال گریلو را متوقف نمی کند.»

ریچلین هم گفت که رای دهندگان بایستی محاسن اصلاحات در نظر بگیرند، نه آنچه را که در مورد رنتسی فکر می کنند.

اما زمان خواهد گفت که آیا طلسم تغییرات بزرگ شکسته خواهد شد!

اخبار مرتبط