Search
Asset 2

چگونگی کمک به بچه های اوتیسم (درخودمانده) توسط والدین

چگونگی کمک به بچه های اوتیسم (درخودمانده) توسط والدین
چگونگی کمک به بچه های اوتیسم (درخودمانده) توسط والدین
(Reno12:iStock) اوتیسم
(Reno12:iStock) اوتیسم

اوتیسم، نوعی اختلال رشدی است که با رفتارهای ارتباطی – کلامی غیر طبیعی مشخص می شود. علائم این اختلال معمولا از سنین کودکی به شکل مشکل شدید در روابط سالم با دیگران خودش را نشان می دهد. این اختلال قابل درمان است و هرچه زودتر این مشکل شناسایی و درمان شود، در درمان کودک موثرتر است. درمان آن می تواند به صورت دارویی یا رفتاری، یا ترکیبی از هر دو صورت گیرد. پدر و مادرها، کارهای زیادی می توانند در جهت کمک به اینگونه بچه ها انجام بدهند. ما در اینجا به چند مورد آن اشاره می کنیم:

  • درمان و گرفتن کمک را زود شروع کنید.
  • اطلاعاتتان را در مورد اوتیسم زیاد کنید، هر چه بیشتر در مورد این اختلال بدانید تصمیمات بهتری می توانید در این خصوص برای کودک خود بگیرید.
  • انواع درمان را شناسایی کرده و در فرایند انتخاب درمان ها نیز دخالت مستمر داشته باشید.
  • از برخی ورزش ها همچون اسب سواری برای کودک خود غافل نشوید.
  • از کلاس های تقویت مهارت های اجتماعی برای کودکان خود استفاده کنید. شرکت کودکتان در این گونه کلاس ها موجب تقویت مهارت های اجتماعی و افزایش اعتماد به نفس در او می شود.
  • کلاس های گفتار درمانی نیز برای کودک اوتیسم مفید است.
  • از مواد غذایی مناسب این نوع اختلال آگاهی داشته باشید. برخی ویتامین های مکمل هستند که پزشک برای کودک تجویز می کند، مراقب باشید کودک استفاده کند.
  • درمان ها می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، پس توجه نمایید کودک شما به کدام نوع از درمان بهتر جواب می دهد، با آن جلو بروید.
  • شبکه اجتماعی ارتباطی قوی خانوادگی را ایجاد کنید.
  • به همه اعضای خانواده خود در مورد اوتیسم صحبت کنید. تمام اعضای خانواده می بایست در مورد آن آشنایی کافی داشته باشند.
  • در حین درمان نیز روند پیشرفت کودک را مرتب مورد نظر داشته باشید.
  • با پزشک کودک خود در مورد بهترین روند درمانی صحبت کنید و در عین حال در مورد اهداف آموزشی و تربیتی کودک نیز مشورت نمایید. آشنایی شما از بهترین خدمات آموزشی قابل دسترس می تواند برای کودک بسیار مفید باشد.
  • با سایر متخصصان همچون روانشناسان بالینی، نیز گفتگو داشته باشید و در عین حال ارتباط مستمر خود را با سایر خانواده هایی که مشکلی مشابه شما دارند حفظ نموده و از اطلاعات آنها نیز بهره ببرید.
  • به سلامت ذهنی و جسمی خود نیز توجه داشته باشید، زیرا شما می بایستی قوی باشید تا بتوانید نیازهای او را برطرف کنید.

* دکتر مهناز خسروی دارای دکترای تخصصی در روانشناسی تربیتی، استادیار دانشگاه، با ۱۵ سال سابقه تدریس، تحقیق، تالیف و مشاوره در زمینه‌‌‌‌‏های تربیتی و آموزشی

اخبار مرتبط

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی