رهبران پاکستان، عربستان سعودی و ترکیه روز جمعه «پیمان دفاعی مشترک مکه» را امضا کردند که بر اساس آن، هرگونه حمله مسلحانه به یکی از این سه کشور، حمله به هر سه کشور تلقی خواهد شد.
به گزارش رسانههای پاکستانی، «پیمان دفاعی مشترک مکه» در عربستان سعودی و با حضور محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان، رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه و شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان به امضا رسیده است.
سه کشور در بیانیهای مشترک که از سوی وزارت امور خارجه پاکستان و خبرگزاری رسمی عربستان سعودی منتشر شد، امضای این توافقنامه را اعلام کردند.
در این بیانیه آمده است که این توافق بازتابدهنده «تعهد مشترک سه کشور به تقویت هرچه بیشتر امنیت جمعی و ترویج صلح، امنیت و ثبات در منطقه و فراتر از آن، در راستای دستیابی به آیندهای امن و شکوفا» است.
در ادامه بیانیه آمده است: «هدف این توافق، تقویت بازدارندگی جمعی در برابر هرگونه اقدام تجاوزکارانه است و بر اساس آن، هرگونه حمله مسلحانه به هر یک از سه کشور، حمله به همه آنها تلقی خواهد شد.»
این بیانیه میافزاید که توافق همچنین «تقویت همه جنبههای همکاری دفاعی» میان سه کشور را پیشبینی میکند.
عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، اسحاق دار، وزیر امور خارجه و محمد آصف، وزیر دفاع پاکستان نیز در مراسم امضای این توافق حضور داشتند.
رائد قرملی، معاون وزیر خارجه عربستان سعودی در مورد «پیمان دفاعی مشترک مکه» گفته است که این توافق «تلاشی برای ایجاد یک محور نظامی یا یک بلوک فرقهای نیست.»
او در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این توافق همچنین به هیچوجه با جاهطلبیهای هستهای یا رقابت تسلیحاتی ارتباط ندارد، بلکه بر ایجاد توانمندیهای پایدار متمرکز است.»
او افزود این توافق «تهدیدی برای امنیت هیچ کشوری در منطقه محسوب نمیشود و به معنای تشدید تنش میان هیچ دو کشوری نیز نیست.»
توافق امنیتی میان عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان با واکنش یکی از اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران روبهرو شد.
ابراهیم رضایی ساعاتی پیش در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «سعودیها باید بدانند که توافق کاغذی با ترکیه و پاکستان برای آنها امنیتآور نیست، همانطور که سالها شیردهی یکطرفه به آمریکاییها برایشان امنیت نیاورد.»
او افزود: «سیاستهایتان را اصلاح کنید تا نیاز نباشد از دیگران گدایی امنیت کنید.»
پاکستان و عربستان سعودی پیشتر در شهریور سال گذشته در ریاض «توافقنامه راهبردی دفاع متقابل» را امضا کرده بودند که بر اساس آن هرگونه حمله به یکی از دو کشور، اقدامی تجاوزکارانه علیه هر دو تلقی میشود.
پاکستان از زمان آغاز جنگ در اسفندماه ۱۴۰۴، نقش مهمی در میانجیگری میان ایالات متحده و جمهوری اسلامی ایفا کرده است.
این کشور در فروردین ماه میزبان نخستین دور گفتوگوهای مستقیم میان آمریکا و جمهوری اسلامی بود و در ماه خرداد نیز به دستیابی دو طرف به یک توافق موقت صلح که با عنوان «یادداشت تفاهم اسلامآباد» شناخته میشود، کمک کرد.
