قدرشناسی، یک کلید جادویی است و به معنای حالتی است که در آن فرد، قدر چیزی را که دریافت کرده است، میداند و سپاسگزار است. تحقیقات علمی اخیر نشان میدهند که احساسات مثبتی مانند قدرشناسی و محبت، بر سلامتی تاثیر دارند. این تاثیر از طریق ترشح اندروفین (یک نوع هورمون مفید) در جریان خون و در نتیجه تقویت و ارتقای سیستم ایمنی عمل میکند.
هدیه های قدرشناسی (اثرات مفید آن)
– قدرشناسی، مادر شادی است و محال است که به هنگام قدرشناسی، احساس ترس، خشم یا احساسات تلخ داشته باشیم.
– به هنگام قدرشناسی، احساساتی همچون محبت، همدلی، شادی و امید متولد میشود.
– قدرشناسی به ما کمک میکند به وضعیت طبیعی شادمانه دوران کودکی برگردیم، و به چیزهای درست توجه کنیم.
– قدرشناسی به یادمان میآورد مانند گیاه باشیم و به نور رو کنیم، نه آن که از آن رو بگردانیم.
– قدرشناسی، پوچی و ملال را از زندگی میزداید و شادی و خوشبین بودن را به همه چیز سرایت میدهد.
به دنبال موهبتهای پنهان در شرایط دشوار باشید
– تلخی و کجخلقی، سمی است که نور روحمان را کمسو میکند و دائما ما را متوجه کاستیها میکند و ما را در مقابل شادیها و لذتهای زندگی قرار میدهد. به خود بگویید: «درست است که در زندگی، چیزهایی هستند که من را ناراحت، خشمگین یا رنجیده میکنند، اما من نباید چشمم را به روی چیزهای زیبا، خوب و تاثیر گذار ببندم.» قدرشناسی، بهترین راه رسیدن به این حالت است. در حالی که قدرشناسی در باره”اکنون” و “این جاست”، نگرانی را از بین میبرد؛ زیرا وفور در کائنات را به یادمان میآورد.
– در مواقعی که زندگی سخت میگذرد، هر روز از خودمان بپرسیم: «چه چیزی دارم که میتوانم روی آن حساب کنم؟»، چه از نظر بیرونی، مثل منزلی که میتوانیم در آن زندگی کنیم و غذایی که داریم، و چه از نظر درونی، میتوانیم به کیفیتهای باشکوهمان توجه کنیم. در این صورت، گرایشمان به تمرکز روی کاستیها و شکستهایمان تخفیف مییابد. از این رو، مانند یک پادزهر فوقالعاده در مقابل نگرانی عمل میکند.
چه وقت داشتههایمان برای ما کافی هستند؟
یکی از دلایل مهمی که شادی و نشاط را از انسان میگیرد، حرص زیاد و نارضایتی از آنچه دارد است. انسانهایی که همیشه از آنچه دارند ناراضی هستند، در واقع از داشته های خود لذت نمی برند و نگران و بیمار میشوند. یکی از بزرگترین نعمتهای قدرشناسی این است که ما را از چرخه بیمار مصرفگرایی نجات میدهد. با شکر کردن و قدرشناسی از نعمتهای زندگی، متوجه سطح احساسی و معنویای که داریم میشویم. در واقع، میفهمیم که به ما، به قدر کافی داده شده است. اگر هر روز بهطور مرتب شکر نکنیم، از نظر روانی در ذهنمان تثبیت نشده که آنچه را نیاز داریم، همین حالا هم داریم. بنابراین سعی خواهیم کرد با بیشتر داشتن، آن کمبود را جبران کنیم و وارد چرخه عدم رضایت و نگرانی میشویم. خودتان به آن عمل کنید تا این مطلب را درک کنید. به مدت دو هفته هیچ چیز تازهای به غیر از مواد خوراکی نخرید. سعی کنید قدر نعمتهای نادیدنی عالی مثل سلامتی یا عشق و همچنین نعمتهای مادیتان، مثل آپارتمان دنجی که دارید، اشیائی که در زندگی به شما لذت و شادی میدهند را بدانید و بابتشان خدا را شکر کنید. بعد ببینید این کار چه تاثیری بر تمایل شما برای انجام یک خرید تازه میگذارد. البته موارد مطرح شده به معنی عدم تلاش برای ایجاد تغییرات یا اجتناب از خرید چیزهای جدید نیست، منظور ما تلاشی برگرفته از رضایت و زندگی در حال کردن است.
این لحظه را به کسی هدیه کنید
قدرشناسی یک چرخه زیباست. انگیزه بخشش در شما قویتر میشود زیرا هر چه بیشتر بدهید، بیشتر دریافت میکنید. محبت، دوستی، احساس معنادار بودن، موفقیت، حتی گاهی ثروت مادی.
لازم نیست که یک هدیه عجیب و غریب و گرانقیمت باشد. وقتی با دل قدرشناس زندگی کنیم، فرصتهای بیپایان برای بخشش را در اطرافمان خواهیم یافت. گلی از باغچه برای هدیه به یک همکار، کلمهای محبتآمیز به فرزندمان، دیداری از یک سالخورده، خودتان خواهید فهمید که چه باید کرد.
سفر عمقدهنده شکرگزاری
-نگرش و عمل به قدرشناسی، ما را به یک سفر روحی هدایت میکند؛ سفری که با یادگیری رفتارهای درست آغاز میشود.
– دومین مرحله، توجه و گرفتن درسهایمان از سختیهایمان است. متوجه میشویم اگر در زندگی تجارب ناموفقی داشتهایم ولی از آنها درسهای زیادی آموختهایم.
– در سومین مرحله، قدرشناسی عادت ثانویهمان میشود و شرایط خارج از وجودمان هر چه که باشد، شکرگزاری میشود.
ظرفیت روح ما در هر سطح تازه از قدرشناسی، عمقی تازه مییابد؛ در سطح اول، رضایت را تجربه میکنیم. ما یک تکه شیرینی میخواستیم و آن را گرفتیم. در دومین سطح، معنا را تجربه میکنیم. بهخاطر همه درسهای زندگی، شاکر هستیم. در سومین سطح، ما به شادی خالص میرسیم.
* برگرفته از کتاب قدرشناسی نوشته: ام.جی.ریان
مطالب دیگر:
چرا تمرین معنوی و آرامش بخش فالون دافا در چین تحت آزار و شکنجه قرار دارد (ویدئو)
