اخبار فروردین ۹, ۱۳۹۷

دختر پانزده ساله‏ای به نام ثمین (اسم مستعار) را به دفتر کارم آوردند که به گفته مادرش با همه دنیا لج‏بازی می‏کرد؛ با مدرسه، با پدر و مادر، با معلم‏ها و حتی با خودش. او درس نمی‏خواند و بیشتر وقتش را جلوی تلویزیون می‏گذراند و یا تلفنی در حال صحبت