پس از بازداشت گائو جیشنگ در ماه آوریل، همچنان اطلاعی از وی در دست نیست
گائو جیشینگ که از وکلای سرشناس حقوق بشر در چین است، بیش از شش ماه است که پس از بازداشت ناپدید شده است، و اعضای خانوادهاش نگران حال او هستند. بزرگترین برادر گائو جیشینگ، بهنام گائو جییی به همراه دو وکیل پکنی به نامهای تنگ بیائو و لی هپینگ، این موضوع را به ایستگاه پلیس شیائوگوآن در ناحیه چائویانگ پکن گزارش دادند، اما پلیس از ثبت این پرونده یا پذیرش دادخواست ارائه شده امتناع کرد.
گائو جییی از زمانی که برادرش در ۲۰ آوریل ۲۰۱۰ ناپدید شد خبری از او نداشته است. وی به اپک تایمز گفت، “هیچ خبری– ابداً هیچ خبر. من برای پیداکردن او تا پکن آمدم، ولی آنها ادعا میکنند بیاطلاعاند”.
لی هپینگ اظهار داشت که ناپدیدشدن گائو به مدت چندین ماه بسیار غیرطبیعی است. براساس قوانین چین، هر شهروندی از حقوق اولیه برخوردار است، اما مقامات کمونیست درباره محل گائو سکوت اختیار کردهاند. اعضای خانواده وی و فعالان حقوق بشر درباره گائو نگرانند و میترسند که پلیس حکومتی دوباره او را تحت آزار و شکنجهای بیرحمانه قرار داده باشد.
لی هپینگ طی مصاحبهای با شبکه رادیویی صدای امید اظهار داشت که مقامات کمونیست اغلب دادخواستکنندگان، دگراندیشان سیاسی، و مدافعین حقوق بشر را بطور غیرقانونی مورد آزار و شکنجه قرار میدهند. شهروندان را بهخاطر دادخواهی علیه ظلم و جور دستگیر میکنند. وکلایی که از آنها دفاع میکنند نیز متهم درنظر گرفته شده و تحت آزار و شکنجه قرار میگیرند.
لی تاکید کرد که، “آزار و شکنجه در چین امروز شیوهای معمول است. وکیلی همچون گائو که شهرت جهانی دارد، آماج آزار و شکنجه ظالمانه قرار میگیرد، چه رسد به مردم عادی.”
لی هپینگ نگران است که مردم چین نمیتوانند هیچ کاری در ارتباط با اعمال غیرقانونی حکومت کمونیستی انجام دهند. “طوری دیگر به قضیه نگاه کنیم، این اوباشگریها خصلت این رژیم است. از دست آدم چه کاری برمیآید؟”
خلاصهای از رویداد
گائو مدتهای مدیدی از حقوق گروهها و افراد محروم در چین دفاع کرده است. بعلاوه، او در حمایت از تمرین کنندگان فالون گونگ که در چین آزار و شکنجه میشوند، نامهای سرگشاده به کنگره ملی خلق و دو نامه دیگر به رهبر چین، هو جینتائو و نخستوزیر ون جیابائو نوشت.
[www.theepochtimes.com/news/5-10-24/33667.html] [www.theepochtimes.com/news/5-12-16/35876.html]
درنتیجه، او تحت نظر گرفته شد و تا زمان دستگیریاش توسط ماموران ویژه حزب کمونیست زیر نظر و تحت تعقیب بود. در ماه دسامبر سال ۲۰۰۶، به جرم “تحریک به براندازی حکومت”، به سه سال حبس در زندان و پنج سال حبس تعلیقی محکوم شد. پس از دستگیری، خانواده وی بطور مداوم آزار و اذیت شده، تحت تعقیب قرار میگرفتند و حتی ربوده میشدند.
گائو جیشنگ در سال ۲۰۰۹ در مقاله ” شب سیاه، نقاب سیاه، و آدمربایی مافیای سیاه” که در اینترنت چاپ شد، از فجایع آزار و شکنجهای سخن گفت که در طی زندانی شدن خود در سال ۲۰۰۷ متحمل شدهبود. این شکنجهها شامل ضرب و شتم بیرحمانه، شوک به اندام تناسلی با باتونهای الکتریکی، صدمه به چشمها با ساعتها دمیدن دود سیگار به داخل آنها، فروکردن خلال دندان به داخل اندام تناسلی و غیره میشود. افشاگری گائو جامعه بینالمللی را شوکه کرد.
گائو مجدداً در چهارم فوریه سال ۲۰۰۹ با اعمال زور توسط پلیس ربوده شد، و مکان استقرار وی همچنان نامعلوم است. اگرچه در ماه مارس ۲۰۱۰ به مدت کوتاهی در یک خلوتگاه بودیستی در شمال چین بنام کوه ووتای دیده شد، مجدداً در اواسط آوریل ناپدید شد.
همسر و دو فرزند گائو بهخاطر متحملشدن آزار و اذیت مداوم در اوایل سال ۲۰۰۹ از چین فرار کرده و هماکنون در ایالات متحده زندگی میکنند.
