Search
Asset 2

از مذاکرات تا میدان جنگ: زمان واقعی حمله آمریکا به ایران

احتمال زمان‌بندی حمله آمریکا به ایران پس از سخنرانی وضعیت اتحادیه ۲۴ فوریه؛ بررسی سناریوهای واکنش جمهوری اسلامی و ریسک جهش قیمت نفت
(ATTA KENARE / AFP via Getty Images)

نویسنده: فرهاد متقی

بر اساس روندهای فعلی دیپلماسی و الگوهای رفتاری دونالد ترامپ در مدیریت بحران‌های نظامی، اگر حمله گسترده آمریکا به ایران رخ دهد، زمان‌بندی آن به احتمال زیاد پس از سخنرانی سالانه «وضعیت اتحادیه» (State of the Union) در ۲۴ فوریه (۵ اسفند) خواهد بود. این تأخیر نه تصادفی، بلکه بخشی از محاسبه دقیق سیاسی‌نظامی برای حفظ تصویر «پیروزی سریع» و اجتناب از یک جنگ طولانی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای است.

مذاکرات ژنو: خرید زمان یا نمایش دیپلماسی؟

دور دوم مذاکرات غیرمستقیم آمریکا و ایران در ژنو ۱۷ فوریه به پایان رسید. هر دو طرف از «پیشرفت خوب» و توافق بر «اصول راهنما» سخن گفتند، اما هیچ‌یک از سه درخواست اصلی واشنگتن – توقف کامل غنی‌سازی، محدودیت برنامه موشکی و قطع حمایت از گروه‌های نیابتی – حتی روی میز نیامده‌اند. علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، از پیش اعلام کرده بود که غنی‌سازی «خط قرمز» است و روسیه نیز صراحتاً گفته «این موارد را قبول ندارد». ادامه گفت‌وگوها بیش از دیپلماسی واقعی، به نظر ابزاری برای خرید زمان است – هم برای ایران تا آمادگی‌اش را افزایش دهد، و هم برای ترامپ تا بتواند در سخنرانی ۲۴ فوریه خود را «مذاکره‌کننده قوی» نشان دهد و سپس با دست باز وارد فاز نظامی شود.

چرا سخنرانی «وضعیت اتحادیه» نقطه عطف است؟

در سخنرانی وضعیت اتحادیه، که توسط رئیس مجلس نمایندگان، مایک جانسون، برای سه‌شنبه برنامه‌ریزی شده، ترامپ فرصت دارد دستاوردهای سیاست خارجی‌اش را به عنوان «صلح از طریق قدرت» به نمایش بگذارد. اما اگر حمله پیش از این تاریخ آغاز شود، سناریوی بدترین حالت ممکن است رخ دهد: عملیات پنتاگون تا ۲۴ فوریه تمام نشود؛ تلفات اولیه یا واکنش موشکی ایران به تأسیسات نفتی عربستان و قطر رخ دهد؛ قیمت نفت ۲۰-۳۰ دلار جهش کند و بنزین در آمریکا به بالای ۵ دلار برسد؛ رسانه‌ها و دموکرات‌ها این را به «جنگ بی‌پایان» و «شکست ترامپ» تبدیل کنند؛ دقیقاً چیزی که او از آن وحشت دارد.

ترامپ که در سال ۲۰۲۵ آتش‌بس جنگ ۱۲ روزه را به زور تحمیل کرد تا پیش از جلسه ناتو «جنگ تمام شد» را اعلام کند، این بار نمی‌خواهد وسط درگیری طولانی در کنگره ظاهر شود. او ترجیح می‌دهد سخنرانی را با لحن «آماده‌ایم، اما هنوز فرصت داریم» برگزار کند و حمله اصلی را بلافاصله پس از آن آغاز کند.

سناریوی واکنش جمهوری اسلامی: پیش‌دستی در صورت اطلاع قبلی، یا انتقام سخت پس از غافلگیری

اگر حمله آمریکا با خبر قبلی باشد (مانند وضعیت جنگ ۱۲ روزه که مارکو روبیو از طریق هاکان فیدان، جمهوری اسلامی را مطلع کرده بود)، جمهوری اسلامی ممکن است اقدام پیش‌دستانه کند: یک حمله نمادین اولیه به پایگاه عین‌الاسد یا الودید انجام دهد تا از غافلگیری نیروهای آمریکایی استفاده کند، تخریب هرچند اندکی ایجاد کند و بازارهای انرژی را دستخوش تنش سازد. سپس ادعا خواهد کرد «ما برای هرگونه اقدام شدیدتر آماده‌ایم»، و با ادعاهای غلوآمیز ترس را به دامان کشورهای عربی بیندازد تا آنها را برای جلوگیری از حمله آمریکا در مقابل ترامپ قرار دهد؛ مثلاً بگوید «ما فقط پنج درصد قدرتمان را استفاده کردیم، اگر ادامه دهیم کل منطقه قبرستان آمریکایی‌ها می‌شود و هیچ کشوری توانایی فروش نفت و گاز نخواهد داشت.»

اما اگر حمله آمریکا بدون اطلاع قبلی و به صورت غافلگیرکننده (مانند حمله اسرائیل در جنگ ۱۲ روزه) انجام شود، ایران بلافاصله حمله گسترده نمی‌کند؛ بلکه بین یک هفته تا دو هفته صبر می‌کند، جلسات داخلی‌اش را برگزار می‌کند و سپس «انتقام سخت» خود را با تمام انبارهای جدید موشکی هایپرسونیک و پهپادهای پیشرفته آغاز می‌کند. این موج حمله نه تنها به پایگاه‌های آمریکا، بلکه به زیرساخت‌های حیاتی کشورهای منطقه می‌زند.

این موج البته نه تنها نقش بازدارنده برای حمله آمریکا نخواهد داشت، بلکه شاید ائتلافی از کشورهای مختلف اروپایی یا حتی منطقه‌ای را برای حمله گسترده به قصد براندازی جمهوری اسلامی بسیج کند. در این حالت، ما شاهد دو موج حمله به ایران خواهیم بود که موج دوم سرنوشت‌ساز خواهد بود.

نتیجه: ترامپ نمی‌تواند ببازد

برای ترامپ، حمله به ایران نباید به یک «جنگ طولانی» تبدیل شود. اگر قیمت بنزین بالا برود، اگر پایگاه‌ها آسیب ببینند، اگر چین و روسیه از این فرصت برای تضعیف هژمونی آمریکا استفاده کنند، کل تصویر «ابرقدرت» او فرو می‌ریزد. بهترین سناریو برای او: سخنرانی وضعیت اتحادیه را برگزار کند، سپس حمله کند، در عرض چند هفته اعلام پیروزی کند و تا انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶، همه چیز را «ترمیم» کند. هرگونه انحراف از این زمان‌بندی می‌تواند بزرگ‌ترین اشتباه سیاسی‌اش باشد.

تا آن زمان، منطقه در لبه تیغ است. مذاکرات ادامه دارد، آرایش نظامی آمریکا تقویت می‌شوند و اگر اتفاق غیرمنتظره‌ای رخ ندهد، انتظار حمله آمریکا قبل از ۲۴ فوریه اشتباه خواهد بود.

 

دیدگاه ارائه‌شده در این مقاله نقطه نظر نویسنده بوده و لزوماً منعکس‌کننده دیدگاه اپک تایمز نیست.

اخبار بیشتر

عضویت در خبرنامه اپک تایمز فارسی