کاسههای سفالین پرنقش سرزمین شوش و تمدن عیلام، خنجرها و زیورهای مفرغی لرستان با طرحهای اساطیری، جامهای زرین وسیمین تمدن هخامنشیان با نقشهایی از شیران و گلهای نیلوفر آبی، کتیبههای خط میخی تمدنهای بینالنهرین، بشقابهای لعابی الوان عصر صفویان و صدها شیء باستانی زیبا و ارزشمند، تو را میبرند به اعصار دور گذشته، به روزگاران کهن ایرانزمین.
در فضای این مکان که قدم میزنی، گویی سفر میکنی به تاریخ، به صدها و هزاران سال گذشته. اینجاست که درمییابی مردمان دورانهای پیش از تو– از عصر حجر گرفته تا سلطنت قاجار و صفوی– آداب و رسوم و فرهنگشان چگونه بود، چگونه امرار معاش میکردند و ساختار اجتماعیشان بر پایهی چه اصولی بود؟
ایران سرزمینی با پیشینه دیرین و یکی از پنچ کشور دارای تمدن کهن است و در بطن خود میراثهای کهن و با ارزشمندی را جای دادهاست. “موزه ملی ایران” مأوای این میراث گرانبهاست که طی سالیان زیادی با تلاش و کوشش باستانشناسان و محققان بسیاری اکتشاف، گردآوری و نگهداری شد. اما فکر ایجاد “موزه ملی” و بطور کلی “موزه” در ایران از کجا نشأت گرفت؟
برطبق اسناد تاریخی در سال ۱۲۹۵ هجری شمسی هنگامیکه وزارت معارف و صنایع مستظرفه در ایران تأسیس شد، اولین موزه ایران (به معنای اعم آن) به نام “موزه ملی” به کوشش مرتضی قلی خان ممتازالملک در یکی از اتاقهای مدرسه دارالفنون برپا گردید. آثار این موزه که شامل بیش از ۲۷۰ قلم شیء بود پس از مدتی به تالار آئینه واقع در ساختمان مسعودیه (واقع در میدان بهارستان) منتقل شد.
با شروع به کار نخستین موزه ایران و پی بردن عموم به اهمیت حفظ آثار تاریخی و فرهنگی و نیز همزمان با آغاز حفاریهای باستان شناسان اروپایی در شوش به سرپرستی “ژاک دمرگان” در سال ۱۳۰۶ لزوم ایجاد موزه ای برای نگهداری و نمایش آثار کشف شده از حفاریها احساس شد. به همین دلیل دولت وقت به “آندره گدار” معمار فرانسوی که مطالعات شرقشناسی فراوانی نیز داشت، مأموریت داد تا نقشه نخستین موزه علمی ایران را طراحی کند.
گدار این ساختمان را به سبک معماری ایرانی و با الهام از ایوان بلند طاق کسری طراحی کرد. در این طرح وجود یک حیاط مرکزی و ورودی طاق ضربی و استفاده از آجرهای قرمز و ستونهای تزئینی، شاخصههای معماری کاخ کسری تیسفون و کاخ اردشیر فیروزآباد متعلق دوره اشکانی و ساسانی را بهوضوح نشان میدهد؛ که چنین طرحی کاملا متناسب با اهداف و فعالیتهای موزه ملی بود. ساخت این موزه با همکاری آندره گدار و معماری “حاج عباس قلی معمار باشی” در سال ۱۳۱۴ آغاز و پس از ۲ سال مورد بهرهبرداری قرارگرفت.
در حال حاضر، موزه ملی ایران با ۲ ساختمان مجزا به نامهای موزه ایران باستان (تاریخ تأسیس ۱۳۱۶ هجری شمسی) و موزه دوره اسلامی (تاریخ تأسیس ۱۳۷۵ هجری شمسی) و ۱۳ بخش مختلف مشغول به کار است. این بخشها شامل آثار پیش از تاریخ، تاریخی، اسلامی، مهر و سکه، مرمت، کتبیهها، کتابخانه و مرکز اسناد، پژوهشی تاریخ هنر ایران، پژوهشی تاریخ تمدن ملل، عکاسی، روابط عمومی و روابط بینالملل و پایگاه اطلاع رسانی و حفاظت فیزیکی میباشد.
با کلیک بر روی یک تصویر، وارد گالری شوید.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
2 دیدگاه دربارهٔ «معرفی موزه ملی ایران (بههمراه تصاویر)»
از عکس های زیبا تون لذت بردم.ایران ما سرزمینی با قدمت دیرینه ست که از اول تا به حال جزو متمدن ترین سرزمین ها بوده.
عکسهاتون خیلی به دردم خورد،ممنونم.
خیلی عکس های جالبی بودلذت بردم ولی لطفا ازجهت های مختلف این آثارهم عکس بذارید ممنون