اخبار فرهنگ و هنر

شخصیت مهربان و سخاوتمندانه بابانوئل می‌‏تواند الهام بخش کودکان باشد. امروزه بسیاری از کودکان بابانوئل یا سنتا را مردی سرزنده و قرمزپوش می‌‏شناسند که در شب کریسمس هدایایی را به کودکان می‌‏دهد. اما افسانه بابانوئل به صدها سال در زمان راهبی به نام  سنت نیکلاس برمی‌‏گردد. در حکایتها آمده که

در این شب‌های زمستانی حال و هوای خیابان‌های محل سکونت مسیحیان در شهرهای بزرگی نظیر تهران، اصفهان و تبریز متفاوت است و ویترین بسیاری از فروشگاه‌ها مزین به درخت‌های کریسمس، و اقلامی نظیر عروسک‌های بابانوئل، گوی‌های رنگین، هدایای ویژه کریسمس، شمع‌های زیبا، برف مصنوعی و جعبه‌های کادویی رنگین است و

ونوس در اسطوره‌های رومی، ایزدبانوی زیبایی و عشق است. ونوس را در سراسر یونان و روم ستایش می‌کردند و از او مجسمه‌های زیبای فراوان به دست آمده است. مانند بیشتر ایزدان و ایزدبانوها در اسطوره‌های رومی، ونوس نیز کاملاً مشخصاتی با برابر خود در اسطوره‌های یونان، یعنی افرودیت، وام گرفته‌است.

ایرانیان باستان، یلدا را شبِ زایش مهر و خورشید می‌دانستند. دلیل این باور آنان این بوده است که درست از فردای شب یلدا، روزها شروع به طولانی‌تر شدن می‌کنند و شب‌ها کوتاه‌تر می‌شوند. در واقع واژه یلدا، از زبان سریانی آمده است و معنای زایش می‌دهد. واژه‌ای که با مسیحان

جشن شکرگزاری که امروزه یکی از جشن‌های ملی در آمریکا است، پیوند‌ها و ریشه‌های بسیار گسترده‌تر و عمیق‌تر از این دو سرزمین‌ دارد. می‌توان ردپای این جشن را که به شکرانه برداشت محصولات کشاورزی برگزار می‌شود، در امتداد سراسر تاریخ و در سرزمین‌های و تمدن‌های مختلف یافت. از مصر و

آبانگان یکی از جشن‌های ایرانی است که در ستایش و نیایش ایزدبانو آناهید (ناهید، اناهیتا) که ایزد آب‌های روان بوده، برگزار می‌شده است. زمان برگزاری این جشن در آبان‌روز از آبان‌ماه بنابر گاه‌شمار زرتشتی، برابر با چهارم آبان‌ماه خورشیدی است. در اسطوره‌های ایرانی ایزد بانو، زنی است جوان، بلند بالا،

شانزدهمین روز از ماه مِهر، « روز مهرگان » است که ایرانیان از هزاره دوم پیش از میلاد آن را گرامی داشته‌اند و دومین روز مهم سال پس از « نوروز » به شمار آورده و در این روز مفصل‌ترین مراسم از جشن‌های شش روزه مهرگان را برگزار می‌کردند. مِهر

روز ۱۵ سپتامبر (۹۷۳ میلادی)، برابر با ۲۴ شهریور، مصادف با زادروز ابوریحان بیرونی، دانشمند، ریاضی‌دان، ستاره‌شناس، تقویم‌شناس، انسان‌شناس، هندشناس، تاریخ‌نگارِ، گاه‌نگار و طبیعی‌دان برجستهٔ ایرانی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین دانشمندانِ ایرانی در همهٔ اعصار شناخته می‌شود. وی به زبان خوارزمی، زبان فارسی، زبان عربی و زبان سانسکریت مسلط

داریوش اسدزاده، بازیگر پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون ایران، محقق و نویسنده، پس از هفتاد سال فعالیت هنری، روز یکشنبه سوم شهریور در سن ۹۶ سالگی در گذشت. او از ۲۰ سالگی کار در تئاتر را با بازیگری، کارگردانی و نویسندگی در تئاتر تهران (نصر) و دهقان (لاله زار) شروع

معماری مدرن به طور عمودی به سمت بالا حرکت می‌کند و تسلط خود را بر ما انسان‌ها اعلام می‌کند. چیزی که ما را با آسمان و بهشت ​​ارتباط نمی‌دهد. برعکس به نظر می رسد که به جنگ آسمان می‌رود. در طول هزاران سال‌، چینی‌ها سبک معماری خود را بر پایه