خبرگزاری فرانسه با انتشار گزارشی عنوان کرد که جمهوری اسلامی در واکنش به ماه‌ها اعتراضات بی‌سابقه، دچار دوگانگی شده و بین سرکوب و ژست‌های آشتی‌جویانه برای فرونشاندن نارضایتی، متزلزل است.
این خبرگزاری به نقل از نادر هاشمی مدیر مرکز مطالعات خاورمیانه در دانشگاه دنور نوشت: پیام‌های متناقضی که از رژیم ایران دریافت می‌کنیم، حاکی از جریان‌داشتن یک جدل داخلی در مورد چگونگی برخورد با اعتراضات است.
به گفته این استاد دانشگاه: در اکثر رژیم‌های خودکامه، شاهین‌ها و کبوترهایی هستند که در مورد میزان سرکوبگری دولت در طول بحران‌ها اختلاف‌نظر دارند.
به نوشته خبرگزاری فرانسه، پذیرش درخواست فرجام‌خواهی تعدادی از معترضان و آزاد کردن برخی از مخالفان برجسته، نشانه‌هایی هستند که برخی در جمهوری اسلامی به دنبال رویکرد نرم‌تری هستند.اما اجرای حکم اعدام دو نفر در روز شنبه به اتهام دست‌داشتن در قتل یک عضو بسیج در جریان ناآرامی‌ها یادآور اقدامات بخش تندرو حکومت است.
در ادامه این گزارش عنوان شده که مهرزاد بروجردی کارشناس ایرانی مقیم ایالات متحده و یکی از نویسندگان کتاب «ایران پس از انقلاب» معتقد است: «حکومت ایران با یک معادله سیاسی روبروست و آنها می‌دانند که اعدام‌های دست جمعی مردم بیشتری را به خیابان‌ها می‌آورد و آنها را بیشتر تحریک می‌کند. از سوی دیگر، آنها می‌خواهند این پیام را ارسال کنند که در اعدام معترضان کوتاه نمی‌آیند تا مردم مرعوب شوند.»
این کارشناس افزود: «هر اقدام حکومت از بازداشت‌ها و صدور احکام طولانی زندان تا اعدام‌ها اهرم فشار است و هرکدام از آنها را برای دستیابی به یک سیاست معین مورد آزمایش قرار می‌دهد.»
خبرگزاری فرانسه در ادامه به بازداشت ترانه علی‌دوستی و آزاد کردن او بعد از سه هفته اشاره کرد و نوشت: سلبریتی‌ها نیز بازداشت شده‌اند، اما اغلب بعد از دوره‌های بسیار کوتاهی آزاد شده‌اند، اما برخی تحلیلگران استراتژی بازداشت و آزادکردن را مرعوب کردن مردم می‌دانند، اما نادر هاشمی معتقد است بخشی از رژیم به نوعی محلول‌ها را آزمایش و ترکیب می‌کند و منتظر دیدن واکنش‌ها می‌شود.
افشین شاهی دانشیار مطالعات خاورمیانه در دانشگاه کیل در بریتانیا نیز به این خبرگزاری گفته است: اینکه به ظاهر رژیم بزرگواری می‌کند و چند نفر را آزاد می‌کند، تلاش برای جلوگیری از چنددستگی بیشتر در نهادهای امنیتی است، زیرا برخی از اعضای آن با خونریزی مرگبار موافق نیستند و به نظر نمی‌رسد جمهوری اسلامی استراتژی روشنی در پاسخ به خشم عمومی داشته باشد.
