اگر نامزدهای پیشتاز در رقابتهای باقیمانده انتخاباتی آمریکا پیروز شوند، دموکراتها ممکن است تا ۲۶۱ کرسی مجلس نمایندگان را به دست آورند و شمار کرسیهای جمهوریخواهان به تنها ۱۷۴ کرسی کاهش یابد.
آمریکا همچنان در حال بررسی نتایج انتخابات میاندورهای سال ۲۰۲۶ است؛ انتخاباتی که برخی ناظران آن را «سونامی آبی» توصیف کردهاند و طی آن دموکراتها توانستند حتی در برخی از جمهوریخواهترین ایالتها و حوزههای انتخاباتی نیز پیشروی کنند.
حتی خوشبینترین تحلیلگران درباره پیروزی دموکراتها، پیشبینی خود را به حدود ۲۵۵ کرسی در مجلس نمایندگان محدود کرده بودند. اما اگر نامزدهای پیشتاز در رقابتهای باقیمانده پیروز شوند، دموکراتها ممکن است تا ۲۶۱ کرسی به دست آورند و شمار کرسیهای جمهوریخواهان به ۱۷۴ کاهش یابد.
دموکراتها برای دستیابی به این دستآوردهای تاریخی، به پیروزی در حوزههایی نیاز داشتند که برنامهریزان انتخاباتی در سطح ملی، پیشتر احتمال موفقیت در انها را ناچیز میدانستند.
براساس نظرسنجیها، موضوعاتی مانند وضعیت اقتصادی و شرایط دموکراسی در آمریکا از مهمترین دغدغههای رایدهندگان بودند.
در ادامه، ۱۰ مورد از غافلگیرکنندهترین موفقیتهای دموکراتها در انتخابات مجلس نمایندگان بررسی شده است.
حوزه چهارم تنسی
رقابت در حوزه چهارم انتخاباتی ایالت تنسی هنوز به نتیجه قطعی نرسیده، اما این حوزه در آستانه تغییر نماینده از جمهوریخواه به دموکرات قرار دارد؛ رقابتی که انتظار نمیرفت تا این اندازه نزدیک باشد.
پس از آنکه جمهوریخواهان تنسی مرزهای حوزههای انتخاباتی را بازترسیم کردند، انتظار میرفت تقریبا تمام کرسیهای این ایالت در مجلس نمایندگان، بهجز احتمالا حوزه نهم به جمهوریخواهان برسد.
در آن زمان، نام ویکتوریا برودریک، نامزد دموکرات حوزه چهارم، برای بسیاری ناشناخته بود.
در انتخابات سال ۲۰۲۴، اسکات دژارله، نماینده جمهوریخواه این حوزه، ۷۰ درصد آرا را به دست آورد، در حالی که برودریک که در همان انتخابات نیز نامزد شده بود، تنها ۲۶.۸ درصد آرا را کسب کرد.
اکنون با شمارش ۹۹ درصد آرا، برودریک با ۴۸.۹ درصد در برابر ۴۸.۷ درصد آرای دژارله پیشتاز است.
حوزه دوم آلاباما
انتظار میرفت شوماری فیگرز، نماینده دموکرات ایالت آلاباما، امسال کرسی خود را از دست بدهد.
جمهوریخواهان این ایالت پس از دریافت مجوز از دیوان عالی آمریکا، مرزهای حوزه انتخاباتی فیگرز را بهگونهای تغییر دادند که به سود جمهوریخواهان باشد.
تصور عمومی این بود که فیگرز پس از ازدستدادن بخش بزرگی از رایدهندگان حامی دموکراتها در حوزه انتخاباتی خود، شانس چندانی برای پیروزی ندارد.
با وجود برخی نشانههای مثبت در نظرسنجیهای پیش از انتخابات، بیشتر ناظران احتمال پیروزی او را کنار گذاشته بودند.
با این حال، فیگرز در نهایت با اختلاف ۷.۶ واحد درصد پیروز شد. مشارکت بالاتر از معمول رایدهندگان سیاهپوست و موج حمایت از دموکراتها به پیروزی او کمک کرد.
حوزه اول کارولینای جنوبی
دموکراتها در حوزه اول انتخاباتی کارولینای جنوبی از سال ۲۰۲۰ امیدوار بودند روزی بتوانند کرسی منطقه چارلستون را با وجود گرایش جمهوریخواهانه آن دوباره به دست آورند.
در سال ۲۰۱۸، همزمان با موج پیروزی دموکراتها، جو کانینگهام، نماینده پیشین دموکرات، توانست این کرسی را از جمهوریخواهان بگیرد، اما در سال ۲۰۲۰ از نانسی میس، نامزد جمهوریخواه، شکست خورد.
نانسی میس پس از ناکامی در رقابت برای کسب نامزدی جمهوریخواهان در انتخابات فرمانداری کارولینای جنوبی، نتوانست برای انتخاب مجدد به مجلس نمایندگان نامزد شود و این کرسی بدون نماینده مستقر وارد رقابت انتخاباتی شد.
نانسی لاکور، افسر پیشین نیروی دریایی و نماینده منتخب دموکرات، با کسب ۴۹.۷ درصد آرا و اختلاف حدود ۱.۱ واحد درصد، جنی هانیکات، نامزد جمهوریخواه را شکست داد.
انی اندروز، سناتور منتخب دموکرات، نیز برخی از بالاترین میزان آرای خود را در مناطق ساحلی و کمارتفاع کارولینای جنوبی به دست آورد و در سطح ایالت با اختلاف ۴.۵ واحد درصد پیروز شد.
حوزه نهم کارولینای شمالی
ترکیب نمایندگان کارولینای شمالی در کنگره بیش از هر ایالت دیگری دستخوش تغییر شده است.
اگر نتایج کنونی پابرجا بماند، ترکیب نمایندگان این ایالت از ۱۰ جمهوریخواه و چهار دموکرات به ۱۱ دموکرات و سه جمهوریخواه تغییر خواهد کرد.
حضور روی کوپر، فرماندار پیشین و محبوب کارولینای شمالی، بهعنوان نامزد دموکرات سنا، به موفقیت این حزب کمک کرد. کوپر توانست مایکل واتلی، رئیس پیشین کمیته ملی جمهوریخواهان را با اختلاف نزدیک به ۲۰ واحد درصد شکست دهد.
در میان کرسیهای متعددی که دموکراتها در این ایالت به دست آوردند، پیروزی در حوزه نهم از غافلگیرکنندهترین نتایج بود.
این کرسی در اختیار ریچارد هادسون، نماینده جمهوریخواه و رئیس کمیته ملی انتخاباتی جمهوریخواهان مجلس نمایندگان قرار داشت.
هادسون مسئول هدایت راهبرد انتخاباتی جمهوریخواهان برای مجلس نمایندگان در سراسر آمریکا بود و شکست او ضربهای بهویژه چشمگیر برای این حزب محسوب میشود.
ریچارد اوخدا، نماینده منتخب دموکرات، توانست هادسون را با اختلاف حدود ۲.۲ واحد درصد شکست دهد.
رقابت دیگری در حوزه پنجم کارولینای شمالی که کرسی آن در اختیار ویرجینیا فاکس، نماینده جمهوریخواه است، همچنان بسیار نزدیک است و برنده قطعی ان مشخص نشده است.
چاک هابارد، نامزد دموکرات، با اختلاف تنها ۳۳۵ رای، معادل ۰.۱ واحد درصد، پیشتاز است.
حوزه پنجم ایندیانا
ناظران انتخاباتی تصور نمیکردند کرسی ویکتوریا اسپارتز، نماینده جمهوریخواه حوزهای در منطقه ایندیاناپولیس، با تهدید جدی روبهرو شود؛ هرچند جیدی فورد، نامزد دموکرات، کارزار انتخاباتی قدرتمندی به راه انداخته بود.
فورد در نهایت با اختلاف ۳.۴ واحد درصد اسپارتز را شکست داد.
اسپارتز در انتخابات سال ۲۰۲۴ با اختلاف ۱۸.۶ واحد درصد بر رقیب دموکرات خود پیروز شده بود. نتیجه امسال نشاندهنده چرخشی نزدیک به ۲۲ واحد درصد به سود دموکراتها در این حوزه است.
حوزه دهم اوهایو
رقابتهای مجلس نمایندگان در اوهایو در روز انتخابات با نتایج غافلگیرکننده متعددی همراه بود که یکی از مهمترین آنها شکست مایک ترنر، نماینده جمهوریخواه حوزه دهم بود.
ترنر که پیشتر ریاست کمیته اطلاعات مجلس نمایندگان را برعهده داشت، از جمله نمایندگانی بود که انتظار میرفت کرسی خود را حفظ کند.
این حوزه در انتخابات ریاستجمهوری سال ۲۰۲۴ با اختلاف هفت واحد درصد به دونالد ترامپ رای داده بود.
با این حال، کریستینا نیکرباکر، نامزد دموکرات، توانست ترنر را با اختلاف ۱.۶ واحد درصد شکست دهد.
جمهوریخواهان در حوزه پانزدهم اوهایو نیز شکستی مشابه و غیرمنتظره، هرچند با توجه رسانهای کمتر، متحمل شدند.
در این حوزه که گرایش جمهوریخواهانه دارد، دان لئونارد، نامزد دموکرات، مایک کری، نماینده جمهوریخواه مستقر را شکست داد.
حوزه دوم آیووا
در حالی که حوزههای اول و سوم آیووا مدتها از سوی ناظران و برنامهریزان انتخاباتی بهعنوان فرصتهایی برای پیروزی دموکراتها شناخته میشدند، پیروزی در حوزه دوم این ایالت که گرایش جمهوریخواهانه دارد، بسیار بعید به نظر میرسید.
با این حال، لیندزی جیمز، نامزد دموکرات، توانست در رقابتی که نماینده مستقر در آن حضور نداشت، با اختلاف ۳.۹ واحد درصد پیروز شود و این کرسی را از جمهوریخواهان بگیرد.
با پیروزی جیمز، دموکراتها در ترکیب نمایندگان آیووا در کنگره دست بالا را خواهند داشت و سه کرسی از چهار کرسی مجلس نمایندگان و یکی از دو کرسی سنا را در اختیار خواهند گرفت.
آیووا پیش از آنکه در دوران ترامپ به سمت جمهوریخواهان متمایل شود، یکی از نمونههای شاخص ایالتهای رقابتی به شمار میرفت.
نتایج این انتخابات و دیگر رقابتهای میاندورهای نشان میدهد که آیووا در انتخابات سال ۲۰۲۸ به یکی از اهداف اصلی هر دو حزب تبدیل خواهد شد.
حوزه دوم میزوری
ایالت میزوری که اکنون با مجموعهای از ایالتهای متمایل به دموکراتها یا رقابتی احاطه شده است، در حوزه دوم انتخاباتی خود نیز نتیجهای غافلگیرکننده رقم زد.
این ایالت در چرخه انتخاباتی امسال کمتر مورد توجه قرار گرفته بود، زیرا هیچیک از سمتهای مهم انتخابی در سطح ایالت در معرض رایگیری نبود.
با این حال، فرد ولمن، نامزد دموکرات، توانست در حوزه دوم که مناطق حومه سنتلوئیس را دربرمیگیرد و گرایش جمهوریخواهانه دارد، با اختلاف ۴.۹ واحد درصد پیروز شود.
حوزه چهارم کلرادو
رقابت در حوزه چهارم کلرادو هنوز به نتیجه قطعی نرسیده است، اما اگر برتری کنونی حفظ شود، لورن بوبرت، نماینده جمهوریخواه، در مسیر ازدستدادن کرسی خود قرار دارد.
بوبرت، قانونگذار محافظهکار مجلس نمایندگان، پیشتر از متحدان ترامپ بود، اما طی دو سال گذشته از او فاصله گرفته است.
مهمترین اختلاف او با ترامپ در سال ۲۰۲۵ رخ داد؛ زمانی که بوبرت به همراه شمار اندکی از جمهوریخواهان از طرح توماس مسی، نماینده جمهوریخواه کنتاکی، برای الزام به انتشار پروندههای مرتبط با جفری اپستین، مجرم جنسی، حمایت کرد.
انتظار میرفت بوبرت بتواند کرسی خود را در این حوزه حفظ کند.
اما با شمارش ۹۸ درصد آرا، ایلین لوباخر، رقیب دموکرات او، با اختلاف ۰.۹ واحد درصد پیشتاز است؛ اختلافی که کمتر از ۳۵۰۰ رای است.
حوزه اول مونتانا
سم فورستاگ، نماینده منتخب دموکرات، روز سوم نوامبر به نخستین دموکراتی تبدیل شد که طی ۳۲ سال گذشته از ایالت مونتانا به مجلس نمایندگان آمریکا راه یافته است.
او کرسی رایان زینکی، نماینده جمهوریخواهی را به دست آورد که در آستانه بازنشستگی قرار داشت و برای انتخاب مجدد نامزد نشده بود.
فورستاگ که پیشتر آتشنشان چترباز جنگل و رهبر اتحادیه کارگری بود، توانست در این رقابت با اختلاف ۳.۹ واحد درصد، ارون فلینت، نامزد جمهوریخواه را شکست دهد.
اگرچه مونتانا معمولا ایالتی با گرایش قوی جمهوریخواهانه شناخته میشود، در گذشته نیز نشانههایی از تغییر گرایش رایدهندگان میان دو حزب در آن دیده شده است.
















