صحنه مرگ ۱۷ شخصیت مشهور تاریخ ایران، در قالب ۱۷ عکس به ظاهر بیجان و بیحرکت، زنده میشوند و اعماق تاریخ را به بیننده مینمایانند.
این عکسها که در نمایشگاهی با عنوان “به روایت یک شاهد عینی” به کارگردانی آزاده اخلاقی در گالری محسن درمعرض دید همگان قرار گرفته اند، صحنه مرگ چهرههای مهم تاریخی چون فروغ فرخزاد، بیژن جزنی، آیتالله طالقانی، شهید مهدی باکری، مصدق، سهراب شهید ثالث، میرزاده عشقی، مرضیه اسکویی، کلنل پسیان، صمد بهرنگی، حمید اشرف، شریعتی، صور اسرافیل، تختی، تقی ارانی، ترور دانشجویان در ۱۶ آذر و فرخی یزدی را به تصویرکشیدهاند.
کارگردان سعی دارد تا با به تصویرکشیدن صحنه مرگ آنها، آدمیان زمان حال را دچار چنان شوکی کند که به گذشته سفر کنند و در هنگام مرگ این افراد معروف در کنار آن ها حضور یابند. حضوری نه با خاطره و ذهن، بلکه با همین جسمی که تختهبند زندگی در زمان حال است.
این تصاویر مربوط به رویدادهای بازسازیشده، در رده عکسهای مفهومی قرار دارند که با استفاده از تکنیک “عکاسی صحنهپردازی” تهیه شدهاند. تمامی عکسها دارای یک شاهد عینی هستند؛ اخلاقی، خود در تمامی عکسها حضور دارد.
وی در گفتگو با محمدرضا شاهرخینژاد، عکاس و نقاش معروف ایرانی، اظهار میدارد: “من عکاس خبری نیستم. میخواستم نشان دهم این قضاوت و زاویه دید من نسبت به این اتفاقات است و ادعای ثبت حقیقت تاریخی را ندارم. به هرحال نمیتوانیم تمام جزئیات آن لحظه را بازسازی کنیم. برای همین خودم را به عکس اضافه کردم تا نشان دهم زاویه دید من دارد این ماجرا را اینگونه میسازد.”
اخلاقی، عکاس، فیلمساز و مترجم است که سال ۱۳۵۷ در شیراز متولد شد. وی فارغاتحصیل دانشگاه آر. ام. آی. تی. ملبورن است و از سال ۱۳۸۲ به عکاسی مفهومی و عکاسی صحنهآرایی پرداخته است.
وی برگزاری دو نمایشگاه انفرادی با عناوین، “من، آنگونه که دیگران میخواهند” و”تعلیق در تهران” را نیز در کارنامه خود دارد و همچنین در بیش از ۲۲ نمایشگاه گروهی داخلی و خارجی حضور فعال داشته است.
