روزنامه فیگارو به نقل از وزارت کشور فرانسه گزارش داد که تعداد بازداشتشدگان اعتراضات در سراسر کشور به ۶۷۵ نفر رسیده است.
بر اساس این گزارش، تعداد مأموران پلیسی که طی سرکوب اعتراضات زخمی شدهاند نیز به ۳۴ نفر افزایش یافته است.
روزنامه لموند نیز به نقل از وزارت کشور فرانسه گزارش داده است که حدود ۱۹۷ هزار نفر در تظاهرات سراسر کشور شرکت کردند، در حالی که اتحادیه کارگری «سیجیتی» این رقم را ۲۵۰ هزار نفر دانست.
پلیس فرانسه تا ساعت ۵ عصر روز گذشته از بازداشت ۵۴۰ نفر خبر داد که ۲۱۱ نفر از آنها در پاریس دستگیر شدند.
حرکت اعتراضی «همه چیز را متوقف کنیم» در ۱۰ سپتامبر (۱۹ شهریور) فعال شد؛ حرکتی که هدف آن فلج کردن کامل کشور در واکنش به کاهش گسترده هزینههای دولتی است. این جنبش خواستار اعتصاب سراسری و مسدودسازی مسیرها در همان روز شده بود.
ماهیت اعتراضات
«همه چیز را متوقف کنید» یک حرکت اعتراضی آنلاین، غیرمتمرکز و بدون رهبری مشخص است که در سال جاری میلادی شکل گرفته و تاکنون عمدتاً از سوی فعالان «ترقیخواه» و جریانهای رادیکال چپگرا حمایت شده است.
معترضان با اختلال در ترافیک و درگیری با پلیس، هدف خود را «فلج کردن همه چیز» به عنوان اعتراض به کل طبقه سیاسی فرانسه اعلام کردهاند.
در تاریخ ۸ سپتامبر، دولت فرانسه برای مقابله با این اعتراضات، ۸۰٬۰۰۰ نیروی پلیس در سراسر کشور مستقر کرد.
نارضایتی گسترده از مکرون
این اعتراضات بازتابی از نارضایتیهای گسترده از رهبری امانوئل مکرون است.
مکرون در آستانه این تظاهرات، سباستین لوکورنو، محافظهکار سابق و متحد قدیمی خود را که از سال ۲۰۱۷ به سیاستهای او پیوسته، به عنوان پنجمین نخستوزیر در کمتر از دو سال منصوب کرد، تصمیمی که خشم احزاب مخالف را برانگیخت.
مخالفان از جناحهای چپ و راست، مکرون را به اقتدارگرایی متهم کردهاند.
برخی تحلیلگران این اعتراضات را با جنبش جلیقهزردها در سال ۲۰۱۸ مقایسه کردهاند؛ حرکتی که با خشم نسبت به مالیات سوخت آغاز شد و به شورشی علیه اصلاحات اقتصادی مکرون تبدیل شد.
اتهامات افراطگرایی
اتحادیههای پلیس و برخی سیاستمداران، جنبش «همه چیز را متوقف کنید» را متهم کردهاند که بهدست افراطگرایان چپ و آنارشیستها افتاده است.
رودی مانا، سخنگوی اتحادیه ملی پلیس فرانسه، در تاریخ ۸ سپتامبر در شبکه ایکس نوشت: «آنچه قرار بود تجمعی مدنی از کارگران خسته از مشکلات روزمره باشد، اکنون توسط آنتیفاها و افراطگرایان چپ به خشونت و هرجومرج کشیده شده است.»
آرلیان ورون، سیاستمدار محافظهکار و عضو شورای شهر پاریس نیز در پستی در ایکس، حزب چپگرای فرانسه نافرمان را به «ایجاد آشوب در خیابانها و پارلمان» متهم کرد و گفت: «جنبش همه چیز را متوقف کنید که ابزار دست حزب فرانسه نافرمان شده، اکنون به «همه چیز را خراب کنید» تبدیل شده است.»
ریما حسن که اخیراً از سوی حزب فرانسه نافرمان به پارلمان اروپا راه یافته است، در روز چهارشنبه در ایکس نوشت: «این اعتراض، گردهمایی وجدان مدنی و سیاسی علیه نظامی سرمایهدارانه، نواستعماری، ضداجتماعی و اقتدارگراست که در نسلکشی غزه نیز شریک است.»
او افزود که در سراسر فرانسه، «مقاومت مردمی محلی و دموکراتیک» در حال سازماندهی در قالب «مجالس مردمی شهروندان» است.
شاخههای جوانان حزب فرانسه نافرمان نیز دانشآموزان دبیرستانی را به شرکت در اعتراضات تشویق کردهاند.
ژان-لوک ملانشون، رهبر حزب فرانسه نافرمان نیز در تاریخ ۶ سپتامبر در ایکس نوشت: «ما میخواهیم فرانسهای نوین متولد کنیم؛ فرانسهای از زنان، دریا، فضا و دیگر ارزشها. میخواهیم میهن را از زنجیرهای پول و سرمایهداری آزاد کنیم!»
بحران بدهی و برنامه ریاضتی
این اعتراضات در پاسخ به برنامه ریاضتی اعلامشده توسط فرانسوا بایرو، نخستوزیر وقت فرانسه آغاز شد.
در ماه ژوئیه، بایرو اعلام کرد که تا سال ۲۰۲۶ حدود ۴۳.۸ میلیارد یورو (۵۱.۳ میلیارد دلار) کاهش بودجه اعمال خواهد شد.
برنامه او شامل:
- توقف افزایش هزینههای رفاهی
- لغو برخی تعطیلات عمومی از جمله دوشنبه عید پاک و روز پیروزی در اروپا بود.
در حال حاضر، بدهی ملی فرانسه از ۳ تریلیون یورو فراتر رفته است و حدود ۱۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی یعنی بسیار فراتر از حدود مجاز اتحادیه اروپا را تشکیل میدهد.
مقامات در بروکسل پیشبینی کردهاند که کسری بودجه فرانسه تا سال ۲۰۲۶ همچنان بالای ۵.۵ درصد باقی بماند.
