آخرین آمارهای سازمان ثبت احوال ایران از کاهش شدید زاد و ولد در این کشور خبر میدهد.
به گفتهی رئیس این سازمان، اکنون ۳۳ درصد جمعیت ایران (یک سوم) یا فرزند ندارند یا تک فرزند هستند که ۱۴ درصد خانوارها فرزند ندارند و ۱۹ درصد آنها نیز تک فرزند هستند.
«محمد ناظمی اردکانی» گفته است: «در ایران سالانه یک میلیون و ۴۰۰ هزار تولد ثبت میشود و در مقابل ۴۰۰ هزار نفر میمیرند. همچنین ۸۰۰ هزار ازدواج صورت میگیرد که ۱۶۰ هزار مورد آن به طلاق منجر میشود.»
این روند کاهشی تولد و ازدواج و سیر صعودی فوت و طلاق در دههای اخیر بیسابقه بوده و سبب شده تا در دو سال گذشته، دولت ایران برای افزایش جمعیت سیاستهای متفاوتی اتخاذ کند.
سیاستهایی برخلاف برنامههای کنترل جمعیت پیشین، خانوادهها را به فرزندآوری تشویق میکند.
در دههی ۶۰ خورشیدی همزمان با جنگ هشت ساله ایران و عراق، نرخ رشد جمعیت به حدود ۴ درصد رسید و بهطور متوسط هر خانواده ۶ عضو داشت.
بهدنبال این روند افزایشی، دولت جمهوری اسلامی ایران به ریاست اکبر هاشمی رفسنجانی، از سال ۱۳۶۸ برنامهی کنترل جمعیت را با شعار «دو بچه کافی است و زندگی بهتر، فرزند کمتر»، آغاز کرد.
وزارت بهداشت ایران طی این برنامه، خدماتی چون مشاوره رایگان، توزیع کاندوم، جراحی رایگان وازکتومی و توبکتومی و سایر روشها را به مردم عرضه میکرد.
اما اکنون نرخ باروری از ۴ درصد به ۱.۷ درصد کاهش یافته و تعداد اعضاء هر خانوار از ۶ نفر به ۳ نفر تنزل پیدا کرده است.
رقمی که به گفتهی رئیس سازمان ثبت احوال، با اجرای برنامههای تشویق به فرزندآوری، بایستی به ۲.۱ درصد برسد.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
