
به جز انرژی هستهای و انرژی زمینگرمایی، میتوان گفت که تمام انرژیهای دیگر به گونهای از خورشید بهره میبرند. نور خورشید که به سطح زمین میرسد، موجب جابجایی گرما و به تبع آن جابجایی جریان هوا و آب اقیانوسها و همچنین ایجاد باد و جزر و مد میشود.
خورشید آب را بخار میکند و به چرخه آب برای پر کردن مخازن نیروگاه برقآبی کمک میکند. حتی سوختهای فسیلی از جمله نفت، گاز و زغال سنگ، اشکال انرژی خورشیدی هستند که صدها میلیون سال پیش ساخته شدند. گیاهان نور خورشید را جذب و از طریق فتوسنتز آنرا تبدیل میکنند. هنگامی که میمیرند و فاسد میشوند آن انرژی را در خود نگه میدارند و حتی همراه با حیواناتی که آنها را میخورند در اعماق زمین فشرده و دفن میشوند.
اکثر مردم به انرژی خورشیدی تنها به شکل مستقیم فکر میکنند؛ یعنی روشهای مهار اشعههای خورشید که به زمین میرسند. از پنلهای کوچک کنار پنجرهها گرفته تا پانلهای بزرگ خورشیدی و آینههای بزرگی که با متمرکز کردن حرارت نور خورشید، آب موجود در توربینها را به جوش میآورند.
بر خلاف سوختهای فسیلی یا انرژی هستهای، انرژی خورشیدی رایگان، پایان ناپذیر و پاک است و دیاکسیدکربن و رادیو اکتیو تولید نمیکند. از تامین برق چراغ خیابان گرفته تا تولید برق برای خانه یا راه اندازی کارخانه میتوان از انرژی خورشیدی استفاده کرد.
البته معایبی هم دارد. بدون سیستم ذخیره انرژی، تنها زمانی کار میکند که نور خورشید میتابد و همچنین پرهزینه است. تاسیسات خورشیدی برای ارائه برق به مناطق بزرگ، فضای زیادی اشغال می کنند و برخی از فنآوریها نیاز به مواد نادری دارند که باید استخراج شوند و پیامدهای زیست محیطی به همراه دارند.
به دلیل پیشرفت سریع فن آوری، انرژی خورشیدی با قیمت رو به کاهش و مزایای زیادی که دارد، به یکی از منابع تجدید پذیر در حال پیشرفت در سراسر دنیا تبدیل شده است. براساس گزارش مجمع جهانی اقتصاد، از سال ۲۰۰۰ ظرفیت نصب تجهیزات انرژی خورشیدی به طور متوسط ۴۳ درصد در سال رشد داشته است.
در سال ۲۰۱۵ انرژی خورشیدی تولید شده تنها حدود ۱ درصد از برق جهان را تامین کرده است. اما هزینههای فن آوری بهره برداری و ذخیره سازی انرژی خورشیدی هر سال حدود ۱۰ درصد کاهش مییابد و فن آوری آن رو به پیشرفت است.
پس میتوان امیدوار بود که استفاده از انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۷ به ۲۰ درصد افزایش یابد.











