ترور چارلی کرک شوکی به جامعه آمریکا وارد کرد. چارلی حامی گفتوگوی مدنی بود و روایتهای رایج در ایدئولوژیهای غالب را نه با سوءنیت بلکه با گفتوگوی آزاد و صادقانه به چالش میکشید. با اینحال، مخالفان با هدف انسانیزدایی از او وارد گفتوگو میشدند و کرک را شایسته گفتوگو نمیدانستند. متأسفانه سخنان زهرآلود مخالفان نتیجه مهلکی به بار آورد.
جریان اهریمنسازی مختصِ چارلی کرک نبود، اما همین حالا باید متوقف شود.
این نظر من به عنوان پزشکی است که ۷۱۵ روز متوالی در خط مقدم همهگیری کرونا خدمت کردم. آن روزها بهعنوان یک «پزشک قهرمان» مورد تحسین قرار میگرفتم. هزاران بیمار را درمان کرده بودم و واکسن را یک دستاورد حیاتی میدانستم. اما چیزی که در اورژانسها به چشم دیدم، همه چیز را دگرگون کرد.
من به چشم دیدم که واکسنهای امآرانای باعث التهاب قلبی، اختلالات عصبی و آسیبهای غیرقابل توجیه در بیماران شده بودند. وقتی به دادههای ایمنی واکسنها رجوع کردم، متوجه شدم که دادهها ناکافی، دستکاریشده یا ناقص بودند.
هزاران پزشک در خط مقدم همهگیری به این قضیه پی بردند. وقتی در اینباره هشدار دادیم، به ما انگ «ضدواکسن» زدند. بعضیها ما را به مرگ، لغو مجوز طبابت و تخریب وجهه کاری تهدید کردند. حساب تهدیداتی که صرفاً به دلیل به اشتراک گذاشتن مشاهدات بالینی خود با آنها مواجه شدم، از دستم خارج شده است. در روز ترور چارلی کرک با دو تهدید مرگ مواجه شدم. چرا؟ فقط به این دلیل که حقایق را گفتم!
گفتوگوی آزاد در حیطه پزشکی لازمه دستیابی به نتایج مطلوب است. پای مرگ و زندگی در میان است. اما کنشگران دانشگاهی، بوروکراتها و «کارشناسان» تحت حمایت غولهای داروسازی در دوران کرونا تلاش میکردند که پزشکان خط مقدم را بیاعتبار جلوه دهند، به آنها انگ «ضدعلم» میزدند و سیاست دفاتر دولتی را که بدون توجه به شرایط درمان بیماران تنظیم میشدند، بدون حرف و حدیث تأیید میکردند.
این سرکوب تبعات خطرناکی به دنبال داشته است. دادهها نشان میدهند که واکسنهای امآرانای جزو مضرترین واکسنهای تاریخ بودهاند. محققان همچنان سعی دارند که دامنه آسیبها را شناسایی کنند. جلسه اخیر سنا مایه تعجب همگان شد.
سوزان مونارز، مدیر سابق مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها، با وجود خطرات بالا و ناکارآمدی واکسنهای امآرانای در مقابله با کرونا هیچ پاسخی درباره دلیل تحمیل این واکسنها به کودکان و بزرگسالان سالم نداشت. مونارز همچنین به دلیل لاپوشانی ۷۸۰ هزار مورد گزارش آسیب ناشی از واکسنها از سوی مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها زیر ذرهبین قرار گرفته است. این رویکرد نه یک توطئه بلکه یک شکست فاجعهبار در عملکرد شفاف است.
واکسنهای امآرانای از همان روز نخست با شتاب وارد بازار شدند و فقط ۲۱ روز قبل از تأیید نهایی مورد آزمایش قرار گرفتند. اکنون شاهد هستیم که تحقیقات داوریشده از تبعات خطرناک این واکسنها پرده برمیدارند.
مطالعه جدید مجله بینالمللی پژوهش و نوآوری قلب و عروق نشان میدهد که مردان جوان بعد از دریافت واکسن امآرانای با افزایش ۶۵۰ درصدی خطر ابتلا به التهاب قلب و میوکاردیت روبهرو شدهاند. بله، میزان خطر ۶۵۰ درصد افزایش یافته است. سازمان غذا و داروی آمریکا در ژوئن ۲۰۲۵ خطر میوکاردیت را به برچسب واکسنهای امآرانای اضافه کرد. مطالعات دیگر نیز از آلودگی گسترده دیانای در واکسن و احتمال تأثیر امآرانای بر واکنش ایمنی بدن یا ایجاد تغییرات ژنتیکی حکایت دارند.
افرادی که هشدار میدهند، همچنان با انگ و برچسب مواجه میشوند؛ درست مثل رفتاری که مخالفان با چارلی کرک داشتند. انگ زدن راه به جایی نمیبرد، بلکه صرفاً آتش خشونت را شعلهورتر میکند.
من رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت آمریکا، را تحسین میکنم. او شجاعت به خرج داد و درخواست انجام اصلاحات اساسی در وزارت بهداشت و خدمات انسانی را مطرح کرد. با تغییر ساختار کمیته مشورتی واکسیناسیون، کنار گذاشتن اعضایی که منافع متضاد داشتند و انتصاب چهرههای مستقل مانند دکتر رابرت مالون و دکتر کرک میلهون، کندی در حال احیای اعتبار تحقیقات علمی است. کمیته قبلی، که اعضای آن درگیر زدوبندهای صنعتی بودند، واکسنها را بدون حرف و حدیث تأیید کردند. تغییرات مورد نظر کندی از جمله ایجاد شفافیت، بررسی طرح واکسیناسیون کودکان و پافشاری بر دادههای ایمنی، جزو ملزومات بازسازی اعتماد عمومی هستند.
اگر کشوری به دنبال بهبود اوضاع باشد، باید سانسور را با صداقت، غرور را با تواضع و خصومت را با گفتوگو جایگزین کند.
فرونشاندن حزنانگیز صدای مخالفان از راه تهدید، نابودی مسیر شغلی یا اعمال خشونت باید خاتمه پیدا کند. سلامت همگانی و گفتمان دموکراتیک تنها در بستر حقیقت، شفافیت و احترام به دیدگاههای مخالف احیا خواهند شد.
دیدگاه ارائهشده در این مقاله نقطه نظر نویسنده بوده و لزوماً منعکسکننده دیدگاه اپک تایمز نیست.
درباره نویسنده: دکتر جوزف وارن، متخصص بخش مراقبتهای ویژه، استاد دانشگاه و رئیس ائتلاف پزشکان مستقل در آمریکا است. او بالغ بر ۹۸۰ مقاله داوریشده نوشته و سردبیر نشریه پزشکی مستقل بوده است.
