روزنامه شرق در گزارشی از ممنوعیت آموزش به کودکان افغانستانی در ایران توسط نهادهای مدنی خبر داد.
طبق این گزارش، وزارت آموزش و پرورش اخیراً با ارسال نامههایی به برخی از سمنها (سازمانهای مردمنهاد)، این نهادها را از ادامه فعالیت در زمینه آموزش به کودکان افغانستانی منع کرده است. علاوه بر این، مربیان و داوطلبان افغانستانی نیز از فعالیت در مراکز آموزشی منع شدهاند.
این محدودیتها باعث شده است تا موانع ثبتنام دانشآموزان افغانستانی در مدارس ایران افزایش یابد. فعالان حوزه حقوق کودکان و مددکاران اجتماعی میگویند که بخشنامههای جدید معمولاً در زمانی به مدارس ابلاغ میشود که ظرفیتها تکمیل شده و عملاً امکان ثبتنام وجود ندارد.
جاهده خدادادی، مددکار انجمن «کودکان در معرض خطر» اظهار داشت که امسال روند ثبتنام کودکان افغانستانی با مشکلات جدیتری روبهرو شده است. یکی از چالشهای اصلی، الزام به دریافت «برگه هولوگرامی» برای ثبتنام در مدارس دولتی است. این برگه که تأیید اشتغال به تحصیل کودک را نشان میدهد، تنها از طریق دفتر کفالت در اسلامشهر قابل دریافت است. با این حال، حتی پس از دریافت این برگه، بسیاری از مدارس به دلیل «نبود ظرفیت» یا «بازنشدن سامانه سنجش» از ثبتنام خودداری کردهاند.
خدادادی همچنین افزود که بسیاری از کودکان افغانستانی که در سالهای گذشته با برگه سرشماری در مدارس مشغول به تحصیل بودند، با لغو اعتبار این برگه در سال جاری از مدرسه اخراج شدهاند. این امر موجب محرومیت آنها از تحصیل شده است و تعدادی از دانشآموزان مقاطع بالاتر نیز نتوانستهاند به تحصیل خود ادامه دهند.
صبا قدیمی، پژوهشگر و عضو انجمن «پویش» تأکید کرد که لغو اعتبار برگه سرشماری باعث شده است که بیش از ۵۰ درصد ظرفیت مدارس محل اقامت مهاجران افغانستانی خالی بماند، اما بسیاری از این کودکان همچنان از تحصیل محروم شدهاند. وی همچنین اشاره کرد که این سیاستها به تولید نیروی کار کودک و افزایش مشکلات اجتماعی در آینده منجر خواهد شد.
افخم صباغ، بنیانگذار انجمن «مهر و ماه»، نیز اعلام کرد که وزارت آموزش و پرورش در برخی مناطق حتی فعالیت مراکز غیردولتی و مربیان افغانستانی را محدود کرده است، بهطوری که برخی مؤسسات خیریه و آموزشی تحت فشار برای توقف فعالیت قرار گرفتهاند.
فاطمه مقدسی، پژوهشگر اجتماعی افزود که حذف مدارس از زندگی کودکان مهاجر، به منزله قطع ارتباط آنها با جامعه میزبان است و میتواند آنها را به سمت انزوا و شبکههای قومی سوق دهد.
