تحلیلگران میگویند تصمیم پکن برای محدود کردن شدید مالکیت غیرنظامی پهپادها در پایتخت و اعمال محدودیتهای پروازی در شعاع ۳۰۰ کیلومتری، فراتر از تشدید مقررات هوانوردی است و میتواند نشانه افزایش نگرانیهای امنیتی در حزب کمونیست چین باشد.
ممنوعیت کامل مالکیت و نگهداری پهپاد توسط ساکنان در محدوده شهر از روز یکشنبه ۲۴ آبان اجرایی خواهد شد.
علاوه بر این، روزنامه هنگکنگی و حامی پکن «مینگ پائو» روز دوشنبه گزارش داد که از ۲۰ سپتامبر، یک «نوتام» دائمی (اطلاعیه هوانوردی) در شعاع ۳۰۰ کیلومتری از میدان تیانآنمن در مرکز پکن اجرایی خواهد شد. تمامی پروازها، بهجز پروازهای تجاری، نظامی و اضطراری، در این محدوده با محدودیت مواجه خواهند شد.
این محدودیتهای گسترده پس از آن اعمال میشوند که یک هواپیمای کوچک در ماه ژوئن، با وجود محدودیتهای گسترده حریم هوایی پایتخت، با بلندترین آسمانخراش پکن برخورد کرد.
با این حال، پکن بهجای محدود کردن مقررات به مکانهای حساس یا هواگردهای بالقوه خطرناک، کنترلها را به منطقه جغرافیایی بسیار وسیعی گسترش داده و حتی پهپادهای کوچک غیرنظامی و قطعات آنها را نیز هدف قرار داده است.
سو تزو یون، پژوهشگر مؤسسه تحقیقات دفاع و امنیت ملی تایوان به اپک تایمز گفت این اقدامات نشان میدهد که حزب کمونیست چین بهطور فزایندهای حتی درباره آسیبپذیریهای امنیتی نسبتا جزئی نیز نگران است.
سو گفت: «این ممنوعیتها نشانهای از نگرانی و ناآرامی رژیم حزب کمونیست چین است.» او افزود که این ممنوعیت با هواپیمای کوچکی مرتبط است که در ماه ژوئن با برج سیتیک برخورد کرد که اهمیت این سیاست فراتر از حادثه هواپیما است.
او گفت: «پیام این است که حزب کمونیست چین برای حفظ امنیت رژیم، اکنون به مرحلهای رسیده که بهشدت از همهچیز میترسد.»
پژوهشگر مؤسسه تحقیقات دفاع و امنیت ملی تایوان استدلال کرد که تهدید بالقوه ناشی از پهپادهای کوچک بهتنهایی نمیتواند گستردگی این محدودیتها را توضیح دهد.
او افزود: «از نظر منطقی، حتی اگر چنین پهپاد کوچکی قصد حمله داشته باشد، نمیتواند خسارت زیادی وارد کند. حزب کمونیست چین در تلاش است از اثر یک جرقه جلوگیری کند، بنابراین سختگیرانهترین ممنوعیت را وضع کرده است.»
رویکردی بهطور غیرمعمول گسترده
کشورها در سراسر جهان پرواز پهپادها را در اطراف فرودگاهها، تاسیسات نظامی، ساختمانهای دولتی و دیگر مکانهای حساس تنظیم میکنند.
سو گفت رویکرد پکن به دلیل وسعت منطقه تحت پوشش و میزان گسترش محدودیتها به فعالیتهای عادی غیرنظامی، متمایز است.
او گفت همه کشورها مقرراتی درباره پهپادها دارند. با این حال، این مقررات معمولا به مناطق مشخصی محدود میشوند اما پکن کل شهر را مشمول این محدودیتها کرده است.
او توضیح داد که مقررات در دیگر کشورها عموما میان پهپادهای بزرگتر که میتوانند خطر بیشتری ایجاد کنند و هواگردهای کوچک تفریحی که در ارتفاع پایین به پرواز درمیآیند، تفاوت قائل میشوند.
به گفته سو، محدودیتهای جدید دریچهای به نحوه تعریف امنیت از سوی پکن باز میکند و بهجای ارزیابی تهدیدها بر اساس توانایی واقعی هر دستگاه، به نظر میرسد رژیم در تلاش است یک دسته کامل از آسیبپذیریهای بالقوه را از میان ببرد.
او گفت محدودیتهای پهپادی در سطحی گستردهتر نشاندهنده بیاعتمادی است؛ نهتنها به مردم عادی چین، بلکه احتمالا به افرادی که در داخل خود رژیم فعالیت میکنند.
او گفت یک پهپاد میتواند تصاویری از مکانها و تحرکات حساس، از جمله مسیرهای تردد مقامهای ارشد، آرایش کاروانهای خودرویی و ورودیها و خروجیهای ساختمانهای مهم تهیه کند. با این حال، این نگرانی توضیح نمیدهد که چرا چنین منطقه وسیعی مشمول محدودیت شده است.
او افزود: «محدودهای که پکن تعیین کرده بیش از حد وسیع و کاملا غیرمنطقی است و همچنین حس ناامنی رژیم حزب کمونیست چین را برجسته میکند.»
یک روزنامهنگار مستقر در پکن نیز به اپک تایمز گفت این محدودیتها بازتاب گسترش افراطی چیزی است که او «حفظ ثبات» رژیم توصیف کرد؛ اصطلاحی که حزب کمونیست چین برای اشاره به تاکتیکهای حفاظت از کنترل مطلق حزب به کار میبرد.
این روزنامهنگار گفت: «حفظ ثبات اجتماعی از سوی حزب کمونیست چین اکنون به مرحله افراط رسیده است. همهچیز باید با امنیت مطلق مطابقت داشته باشد. این امنیت مطلق اکنون به کنترل جامع پهپادها تبدیل شده است.»
پژوهشگر موسسه تحقیقات دفاع و امنیت ملی تایوان در ادامه گفت اگر رژیم تلاش کند دسترسی غیرنظامیان به پهپادها و قطعات آنها را از بین ببرد، ممکن است با هزینههای زیادی روبهرو شود.
او به چالش گستردهتر اجرای مقررات برای جلوگیری از دسترسی مردم حتی به قطعات جداگانه یک پهپاد اشاره کرد.
این روزنامهنگار نیز گفت نشانههای یک بازار غیررسمی از هماکنون قابل مشاهده است و در پلتفرمهای خرید آنلاین چین، قطعات پهپاد همچنان میتوانند برای فروش عرضه شوند، هرچند فروشندگان ممکن است آنها را بهجای معرفی صریح بهعنوان قطعات پهپاد، با شماره مدل فهرست کنند.
این روزنامهنگار گفت این موضوع نمونهای از الگویی آشنا در چین است که در آن، با سختگیرانهتر شدن مقررات، مردم عادی به دنبال راههایی برای دور زدن آنها میگردند.
او گفت: «قطعا از بالا سیاستهایی وضع خواهد شد و از پایین راهکارهایی برای مقابله با آنها شکل خواهد گرفت.»
سو همچنین این پرسش را مطرح کرد که آیا کنترلهای سختگیرانهتر میتوانند ضعفهای اساسی را که در وهله نخست امکان برخورد هواپیما با برج سیتیک را فراهم کردند، برطرف کنند یا خیر.
او سرکوب پهپادها را به فضای امنیتی گستردهتر پیرامون پاکسازیهای شی جینپینگ، رهبر جمهوری خلق چین، در ارتش مرتبط دانست. به گفته او، این اقدامات یگانهای نظامی و پلیس در پکن را نیز تحت تاثیر قرار داده و فضای هراسآلودی ایجاد کرده است.
با این حال، سانحه هوایی ماه ژوئن با وجود این فضای امنیتی تشدیدشده رخ داد.
سو گفت این حادثه میتواند نشاندهنده مشکلی گستردهتر در حکومتی باشد که میکوشد با گسترش هرچه بیشتر کنترلها، تمام عوامل احتمالی ایجاد خطر را از میان ببرد.
او گفت نتیجه چنین رویکردی ممکن است ایجاد یک نظام امنیتی باشد که محدودیتهای بیشتری اعمال میکند، اما همچنان نمیتواند خطرها و نقاط ضعفی را که این محدودیتها برای جلوگیری از آنها وضع شدهاند، بهطور کامل برطرف کند.
