اصطلاح چینی “کشیدن مار و افزودن پا به آن” （畫蛇添足）

در دوران ایالت‌‏های متخاصم (۴۷۶-۲۲۱ پیش‌‏از میلاد)، صاحب‌‏منصبی در ایالت چو زندگی‌‏می‌‏کرد.

روزی بعد از مراسم عبادتی که برای نیاکانش برگزار کرده‌‏بود، با ظرفی از شراب نزد افرادش رفت.

اما یک ظرف شراب برای همه‌‏ی آن‌‏ها کافی نبود و او نیز نمی‌‏دانست که آن را باید به چه کسی بدهد. ناگهان یکی از افرادش گفت: “این ظرف شراب فقط برای یکی از ما کافی است. بیایید با هم مسابقه دهیم. اولین نفری که بتواند یک مار بر روی زمین بکشد، ظرف شراب از آن اوست.”

صاحب‌‏منصب این ایده را پسندید و همه با آن موافقت کردند. آن‌‏ها با ‌‏استفاده ‌‏از شاخه‌‏های درخت به‌‏جای قلم طراحی، شروع به کشیدن مار بر روی زمین کردند.

مردی که در نقاشی مهارت داشت توانست زودتر‌‏از بقیه مار را بکشد. او که برنده شده‌‏بود ظرف شراب را فوراً برداشت و چون بقیه هنوز کشیدن مار را به‌‏اتمام نرسانده بودند، با تکبر گفت: “چه‌‏قدر کُند هستید! من حتی می‌‏توانم برای مارم پا بکشم!” و شروع به کشیدن پا برای مارش کرد.

اما قبل‌‏از آن‌‏که بتواند کشیدن پاها را تمام کند، مرد دوم توانست مار را بکشد و فوراً ظرف شراب را برداشت و گفت: “تا‌‏به‌‏حال مار دیده‌‏اید؟ مارها پا ندارند. چطورتوانسته‌‏ای برای مار پا بکشی؟ اولین کسی که کشیدن مار را تمام کرد تو نیستی؛ من برنده‌‏ی واقعی هستم.”

مرد دوم با خوشحالی شراب را نوشید و مرد اول جز نگاه کردن کاری نتوانست بکند.

امروزه این اصطلاح در مواردی به‌‏کار می‌‏رود که فرد بعد از انجام رضایت‌‏بخش امری، به کارهای اضافی وغیرضروری دیگر بپردازد به‌‏طوری‌‏که اثر و نتیجه‌‏ی آن کار را ازبین ببرد. همچنین در موقعیت‌‏هایی استفاده می‌‏شود که شخص بعد از توضیح کامل و واضح امری، به توضیح اضافی و بی‌‏مورد بپردازد.

نتیجه‌‏ی اخلاقی این داستان این است که گاهی نتیجه‌‏ی حاصل از تلاش بیش‌‏از‌‏حد می‌‏تواند به همان اندازه بد باشد که تلاشی در حد ناکافی داشته‌‏ باشیم.

اپک‌‌‌‏تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌‌‌‏شود.