- تصویری متعلق به دندانی کاشته شده، «اسکرین شات، جئو بیست نیوز/ یوتیوب» محققین معتقدند که این دندان ۲۳۰۰ سالقدمت دارد و در مقبرهای در جنوب فرانسه شهر، «لوشن» کشف شده است. «شاتر استاک».
نتیجهی مطالعات منتشر شده در مجلهی «آنتیکوئیتی» از اکتشاف دندان ایمپلت یا همان دندان کاشته شده به قدمت ۲۳۰۰ سال، در فک جسد زنی از شهر «کلت» در جنوب فرانسه، خبر داد.
این دندان در موقعیت فیزیکی بسیار خوب و سالمی در مقبرهای متعلق به زنی متمول در شهر «لوشن» پیدا شده است. این ایمپلنت آهنی، دقیقاً هماندازه و همشکل دندانهای جلوی فک بالائی است که در کنار باقی دندانها کشف شده است. محققین معتقدند که این پایههای آهنی با چوب و یا استخوان عاج تراش خورده، پوشیده شده است. دندانها کاملاً با آناتومی کامل قابل شناسائی هستند، مانند: دندان آسیاب و پیشآسیاب و دندان نیش و دندان پیشین، و این قطعهی فلزی مکشوفه. اولین عکسالعمل من چنین بود: «این دیگر چیست؟» گوئیلام سگوئین گفت: «قطعهی مکشوفه متعلق به اسکلت زن جوانی است که در حفاری پیدا شد.»
- دندانهای کشف شده. دندان با پایه آهنی کاشته شده که در قسمت چپ دندانها قرار گرفته است. «اسکرین شات، جئو بیست نیوز/ یوتیوب».
دندانها برای مطالعات بیشتر به مرکز فرستاده شده بودند. پس از بررسی دقیقتر اولین نکته این بود که جسد آن زن به جای ۳۲ دندان ۳۱ دندان داشت. آن دندان ایمپلنت همان جائی بود که دندانی نداشت و نکتهی قابل تأمل که به اثبات نرسیده این است که این دندان بعد از مرگ زن برای زیبایی بیشتر در جسدش کار گذاشته شده؛ چراکه کار گذاشتن این پایهی آهنی همراه با چکش، کاری بسیار دردناک خواهد بود و از آن گذشته این عمل باعث عفونت شدیدی خواهد شد.
گونههای مختلف ترمیم دندان به ادوار بسیار دور تا ۹۰۰۰ سال پیش برمیگردد. همچنین کشیدن دندان فاسد و پرکردن دندان بر اثر درد شدید به دورانهای حتی پیشتر ارجاع دارد. مطالعات بر روی آثار باقیماندهی دوران باستان در سراسر دنیا نشانگر ابتکار و نوآوری در جراحیها و عمل زیبایی دندان است که بسیار مرسوم و معمول بوده و تاریخ آن به هزاران سال پیش برمیگردد. در تمدن باستانی روستای «اینداس»، متهای پیدا شده که با وسیلهای به شکل کمان به حرکت درمیآمده. این مدرک قدمت دندانسازی را تا ۷۰۰۰ سال به عقب میبرد که از قدیمیترین اسناد مکشوفه است.
عجیبتر و جالبتر اینکه پزشکان در مصر باستان برای ترمیم دندانها و ساخت دندانهای افتاده به شکل پل، سه روش مختلف داشتند. یکی اینکه دندان افتاده را دوباره بازسازی و جاسازی میکردند، به این صورت که دور دندان را با سیمهای طلا و نقره میپوشاندند. در مواردی هم پل از دندانی که کسی اهداء کرده بود ساخته میشد. به هرروی آخرین کشفیات هنوز به روشنی نتوانسته مشخص کند این ترمیمها زمان زنده بودن افراد انجام میگرفته یا بعد از مرگ، قبل از به خاکسپاری، تا دندانها به همان شکل اولیه مرتب گردد.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میگردد.
