مجموعه «مِی‌دِی» که با نام «بررسی سوانح هوایی» نیز شناخته می‌شود، از سال ۲۰۰۳ پخش می‌شود و در غرب تورنتو فیلم‌برداری می‌شود.
یک مسافر که پس از زخمی شدن خلبان به دست کمک‌خلبان، به جلوگیری از سقوط یک پرواز فلای‌دبی کمک کرد، می‌گوید یک برنامه تلویزیونی ساخت کانادا الهام‌بخش اقدام او بوده است.
یانیو هایون، یکی از ۱۷۴ مسافر اسرائیلی پرواز اف‌زد ۱۰۷۳ که روز ۳۰ سپتامبر از امارات متحده عربی عازم اسرائیل بود، در ویدیویی که دفتر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، منتشر کرد گفت تماشای مجموعه مستند «بررسی سوانح هوایی» تولید کانادا به او کمک کرد تا هنگام درگیری در کابین خلبان، هواپیما را کنترل کند.
مجموعه «مِی‌دِی» که با نام «بررسی سوانح هوایی» نیز شناخته می‌شود، در سال ۲۰۰۳ آغاز به کار کرد و در غرب تورنتو فیلم‌برداری می‌شود. این مجموعه طی ۲۳ سال، ۲۹۷ قسمت تولید کرده و با ترکیب بازسازی‌های نمایشی، مصاحبه‌ها، گزارش‌های تحقیقی و تصاویر پویانمایی، سوانح و حوادث هوایی را بررسی و علت آنها را تشریح کرده است.
هایون ۵۰ ساله گفت از این برنامه به یاد داشت که برای هم‌سطح کردن هواپیما باید اهرم کنترل را به سمت عقب بکشد.
به گفته مقام‌های اسرائیلی، پرواز اف‌زد ۱۰۷۳ پس از آنکه مسافران و خدمه تلاش کمک‌خلبان برای سقوط دادن هواپیما را خنثی کردند، در نهایت به سلامت رسید.
درگیری زمانی آغاز شد که کمک‌خلبان با چاقو به خلبان حمله کرد و هواپیما در کمتر از ۳۰ ثانیه نزدیک به ۱۴ هزار پا (حدود ۴ کیلومتر) سقوط ارتفاع داشت. خلبان توانست دکمه باز شدن در کابین را فعال کند و به این ترتیب هایون و سه مسافر اسرائیلی دیگر وارد عمل شدند و کمک‌خلبان را مهار کردند. آنها سپس اهرم هدایت هواپیما را به سمت بالا کشیدند. یک گروه دوم از خدمه پرواز که در هواپیما حضور داشتند نیز به فرود ایمن هواپیما در عربستان سعودی کمک کردند.
واکنش یکی از سازندگان «مِی‌دِی»
آندره بارو، یکی از سازندگان این مجموعه، به اپک تایمز گفت خلبانان و شرکت‌های هواپیمایی سال‌هاست به تهیه‌کنندگان برنامه می‌گویند که از قسمت‌های این مجموعه برای آموزش یا گفت‌وگو درباره نحوه برخورد با شرایط اضطراری استفاده می‌کنند. با این حال، روایت هایون نخستین موردی بود که او از آن اطلاع داشت و در آن فردی گفته بود تماشای «مِی‌دِی» به او کمک کرده است در یک وضعیت اضطراری واقعی بداند چه کاری باید انجام دهد.
بارو در ایمیلی گفت: «به نظرم این اتفاق بسیار خارق‌العاده است.»
او گفت توانایی هایون در تشخیص قریب‌الوقوع بودن یک وضعیت اضطراری و واکنش سریع به آن، توجهش را جلب کرده است. به گفته او، این حادثه نشان می‌دهد که بینندگان گاهی «اطلاعات بیشتری از آنچه تصور می‌کنیم از یک برنامه تلویزیونی به خاطر می‌سپارند.»
او گفت: «این مجموعه همیشه نشان داده است که خدمه پرواز چگونه گاهی راه‌های خلاقانه‌ای برای حل شرایط فوق‌العاده بحرانی پیدا می‌کنند.»
گرگ گرنسدن، که سال‌ها به‌عنوان پژوهشگر و نویسنده با «مِی‌دِی» همکاری کرده است، گفت از اقدام هایون «کاملاً شگفت‌زده» شده و هرگز تصور نمی‌کرده است بینندگان بتوانند آموخته‌های خود از این برنامه را در یک وضعیت اضطراری واقعی به کار بگیرند.
او در ایمیلی گفت: «واضح است که مِی‌دِی تأثیر قدرتمندی بر مردم دارد.»
گرنسدن گفت گروه تولید برنامه «دقت بسیار ویژه‌ای» به خرج می‌داد تا رویه‌های داخل کابین خلبان را به‌درستی به تصویر بکشد؛ از جمله اینکه خدمه پرواز از کدام اهرم‌ها و دکمه‌ها استفاده می‌کنند.
این میزان توجه به جزئیات مستلزم آن بود که پژوهشگران و نویسندگان حجم زیادی از مطالب بسیار تخصصی، از جمله گزارش‌های تحقیقات مربوط به سوانح هوایی، را بررسی کنند.
