مجلس نمایندگان دلاور در ۲۰ ژوئن به اتفاق آرا به قطعنامه محکومیت صنعت پرسود برداشت اجباری اعضای بدن در چین رأی مثبت دادند. هدف این قطعنامه آگاهیرسانی درباره مخاطرات مرتبط با سفر به چین برای پیوند فوری عضو است.
قانونگذاران در قطعنامه ۱۴۳ از جامعه پزشکی دلاور میخواهند که مردم را از برداشت اجباری اعضای بدن در چین آگاه کرده و از مشارکت ناخواسته شهروندان دلاور در صنعت دولتی چین که با کشتن زندانیان عقیدتی جهت برداشت و فروش اعضای بدن آنها انجام میگیرد، جلوگیری کند. قربانیان برداشت اجباری اعضا عمدتاً تمرینکنندگان فالون گونگ، بوداییهای تبتی، مسیحیان و اقلیت مسلمان اویغور هستند.
مایکل رامون، نماینده دلاور، حامی اصلی این قطعنامه بود. او همچنین رهبری اقلیت مجلس نمایندگان را برعهده دارد و نامزد فرمانداری دلاور است.
آقای رامون به اپک تایمز گفت ارائه این قطعنامه به زمان و پشتکار زیادی نیاز داشت.
او گفت: «بیشتر به این دلیل که دانش و آموزش کافی وجود نداشت. وقتی با یکایک نمایندگان و تمام جمهوریخواهان و دموکراتها صحبت کردیم، به نظر میرسید که رأی کل مجلس را برای این قطعنامه در اختیار داریم. این قطعنامه روی نیازِ آموزشی ما تأکید دارد و میگوید که باید به مردم کشورمان توضیح بدهیم تا وقتی برای عمل پیوند عضو فوری به چین سفر میکنند، از دلیل این سرعت عمل مطلع باشند.»
آقای رامون بر لزوم آموزش برای جلوگیری از مشارکت مردم در عملهای غیراخلاقی تأکید کرد و از همه خواست که به دنبال روشهای جایگزین پزشکی باشند که با چنین سوءاستفادههایی سروکار ندارند. او ضمن تأکید بر نیاز ضروری به آگاهیرسانی و حمایت در سطح جهانی، نسبت به سیاستهای حزب کمونیست چین که بر زندگی میلیونها نفر تأثیر میگذارند ابراز نگرانی کرد.
رامون گفت: «اگر مردم آمریکا را از انجام این کار بازداریم، نرخ تقاضا بشدت تغییر خواهد کرد و امیدواریم که بتوانیم جان افراد زیادی را نجات بدهیم. هیچکس باور نمیکند که که جانِ کسی را بگیریم و اعضای بدن او را بفروشیم تا جانِ دیگری را نجات بدهیم. این کار درست نیست.»
در طول جلسه قانونگذاری، مدینه ویلسون-آنتون، نماینده دلاور، که در رشته مطالعات آسیایی در دانشگاه دلاور تحصیل کرده و اکنون بهعنوان عضو هیأت علمی فعالیت میکند، به تمجید از این قطعنامه پرداخت. او گفت تاکنون درباره فاجعه برداشت اجباری اعضای بدن در چین چیزی نشنیده بود.
خانم ویلسون-آنتون گفت: «واقعاً از فرصتی که پیش آمده تا همه از این موضوع مطلع شویم و درباره آن آگاهیرسانی کنیم خوشحالم. ما باید مطمئن شویم که عزیزان ما و دیگر شهروندان برای این نوع عملها عازم چین نخواهند شد.» او همچنین بر اهمیت آگاهیرسانی درباره این عملها تأکید کرد، حتی اگر در سطح بینالمللی در دست انجام باشند.
آقای یریک از این قطعنامه حمایت کرد و عملکرد حزب کمونیت چین در برداشت اجباری اعضای بدن را دهشتناک دانست و افزود که دوست ندارد همدست آنها باشد.
آقای یریک به اپک تایمز گفت:«نیازِ کسی را که میخواهد شاهدِ سلامت عزیزانش باشد، درک میکنم. با اینحال، نحوه انجام این عمل غمانگیز است. وحشتِ برداشت اجباری اعضای بدن و بازاری که برای این اعضا وجود دارد، خوفناک است.»
آقای یریک گفت چند سال پیش درباره برداشت اجباری اعضا شنیده بود. او خواهان آگاهیرسانی بیشتر درباره این وضعیت غمانگیز است.
او گفت: «اتفاقی که با آن مواجه هستیم، یک تراژدی انسانی است که باید درباره آن صحبت کنیم و از قاچاق انسان، قاچاق اعضا و قاچاق جنسی بگوییم. کلمه «قاچاق» عواقب و پیامدهایی بسیار جدی به دنبال دارد.»
«این کار ارزش زندگی را پایین میآورد و از ارزش عنصرِ انسانی ما که باید حامیِ آن باشیم میکاهد. ما باید علیه هر شکلی از قاچاق موضع بگیریم، زیرا این کار وحشتناک است.»
فرانک کویی، مهندس و تمرینکننده فالون گونگ، از جانب تمرینکنندگان دلاور از تصویب این قطعنامه قدردانی کرد. او افزود که این قطعنامه نقش بسزایی در افزایش آگاهیرسانی و جلوگیری از مشارکت ناخواسته مردم در سوءاستفاده از پیوند اعضا دارد.
آقای کویی گفت: «این قطعنامه بسیار حائز اهمیت است، زیرا به افزایش آگاهیرسانی درباره سوءاستفاده چین از پیوند اعضا کمک میکند و اجازه نمیدهد که شهروندان دلاور بهطور ناخواسته درگیرِ این جنایت شوند. این آگاهی فینفسه وسیلهای برای توقف سوءاستفادهها و گامی درست در راستای اجتناب از همدستی در سوءاستفادهها است.»
«حزب کمونیست چین برای نابودی فالون گونگ و کسب سود، تمرینکنندگان سالم این جنبش معنوی را برای برداشت اعضای بدنشان به قتل میرساند. از اینرو، پکن روی کوتاهترین زمان انتظارِ ممکن برای دریافت اعضای بدن مانور میدهد و متقاضیان پیوند عضو را از کشورهای دیگر به چین میکشاند.»
فالون گونگ که با نام فالون دافا هم شناخته میشود، تمرینی ذهنی و فیزیکی است که براساس اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری انجام میگیرد. این تمرین سلامت و آرامش را برای میلیونها تمرینکننده در سراسر جهان به ارمغان آورده است. حزب کمونیست چین در اقدامی فاجعهبار در سال ۱۹۹۹ کارزار آزار و اذیت وحشیانه تمرینکنندگان فالون گونگ را کلید زد.
این قطعنامه گزارش سال ۲۰۱۵ خانه آزادی را نیز تأیید میکند که میگفت اکثر قربانیان برداشت اجباری اعضای بدن در چین جزو تمرینکنندگان فالون گونگ هستند. در قطعنامه حاضر به گزارشی تحقیقی از سال ۲۰۱۶ نیز اشاره شده که تخمین میزند چین سالانه ۶۰ تا ۹۰ هزار عمل پیوند انجام میدهد؛ برآوردی که ادعای چین مبنی بر انجام ۱۰ هزار عمل پیوند در سال را زیر سؤال میبرد.
در آمریکا سه ایالت تگزاس، یوتا و آیداهو قوانینی وضع کردهاند که میگوید شهروندان این ایالتها نباید در برداشت اجباری اعضای بدن مشارکت کنند.
