«استیفن هاوکینگ» در مقدمهی یک مجموعه سخنرانی با عنوان «استارموس» گفت: «اگر ذرهی بوزون هیگز در سطح انرژی بالا ناپایدار شود، میتواند باعث شود که زمان-مکان فرو بریزد.»
هاوکینگ افزود: «این موضوع میتواند در هر زمانی اتفاق بیافتد؛ و ما قادر نیستیم رخ دادن آن را پیشبینی کنیم.» البته یک سری شرایط حد غایی برای رخ دادن آن ضروری است.
یک مقالهی خبری دانشگاه کمبریج چنین توضیح داد که اگر ذرهی هیگز بوزون، که غالباً ذرهی خدا نیز نامیده میشود، به حال خود رها شود، جهان را متلاشی نمیکند؛ بلکه این خود فرآیندِ تلاش برای یافتن ذره است که ممکن است جرقهای برای این فاجعهی مصیبتبار باشد.
برخورد دهندهی هادرون بزرگ (ال اچ سی) این ذره مشهور را در سال ۲۰۱۲ کشف کرد. ال اچ سی که توسط CERN (شورای تحقیقات هستهای اروپا) اداره میشود، بزرگترین و نیرومندترین شتابدهندهی ذره در جهان میباشد.
این شتابدهنده از میدانهای الکتریکی و مغناطیسی برای سوق دادن ذرات زیراتمی به سطوح انرژی بالاتر و رساندن آن به سرعتی نزدیک به سرعت نور استفاده میکند. اگر سطح انرژی دستیافته به اندازهی کافی بالا باشد، ذره بوزون هیگز ناپایدار شده و ممکن است موجب شود که جهان دچار «فروپاشی فاجعهبار در خلأ شود، با خلأ ای که با سرعت نور گسترش مییابد.»
ولی یک شتابدهندهی بسیار بزرگتر و عظیمتر برای دستیابی به این سطح انرژی لازم است؛ شتابدهندهای در اندازهی بزرگتر از زمین.
اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
