یکی از بزرگان روستای قریودال در دایکندی میگوید که مردم محلی میتوانستند، چهار مامور منتسب به طالبان که ۱۴ غیرنظامی هزاره را کشتند، تعقیب کنند اما طالبان مانع از این کار شدند و خودشان هم کاری نکردند.
روزنامه اطلاعات روز به نقل از او گزارش داده است که از میان ۱۴ غیرنظامی کشته شده، ده نفرشان متاهل و دارای فرزند هستند و اکنون خانوادههای قربانیان نانآوری ندارند.
به گفته او، مهاجمان بعد از کشتار این افراد هزاره به سوی یک منطقه صعبالعبور به نام «جر شخنو» فرار کردند که «امکان عبور موتورسایکل با یک سرنشین را دارد. اگر مردم چهار نفر را تعقیب میکردند، حتما به آنان میرسیدند. ولی طالبان به مردم گفتند از دنبالشان نروید. خود طالبان هم نرفتند.»
این روزنامه به نقل از یکی از زخمیان این حادثه نوشته است که روز پنجشنبه، یازدهم سپتامبر جمعی از مردان روستای قریودال برای استقبال از مسافران کربلا رفته بودند که در میانه راه توسط تعدادی از افراد ناشناس که خود را ماموران بخش امنیت امارت اسلامی معرفی کرده بودند، از ماشین پیاده شدند. این ماموران منتسب به طالبان، سوار بر یک موتورسیکلت بودند، سه نفرشان مسلح به کلاشنیکف بود.
او افزوده است: «افراد را ایستاد کردند و گفتند که یک نفر مشکوک را در ساحه (منطقه) دیدهاند و به همین خاطر باید آنان را تلاشی (بازرسی بدنی) کنند. موبایلهای همگی را گرفتند و گفتند قطار ایستاد شوید (به صف بایستید) که از شما عکس بگیریم، یکی از آنان گفت نیاز به عکس گرفتن نیست و تفنگهای خود را مرمی تیر کردند (با گلوله پر کردند) و بالایشان شلیک کردند.»
بر اساس این روایت، این چهار نفر به زبان فارسی صحبت میکردند و هزارهها را «کافر و مشرک» خطاب میکردند.
شاهدان میگویند که طالبان هیچ اقدامی برای شناسایی و بازداشت عاملان کشتار هزارهها انجام ندادهاند.
این اولین باری نیست که هزارهها هدف کشتارهای گروهی به دلیل هویت «هزاره بودن» و مذهبشان میشوند.
ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمانملل در امور افغانستان، این حادثه را رویداد وحشتناکی دانسته است که نشانههای یک جنایت بینالمللی را دارد.
داعش شاخه خراسان در وبسایت موسوم به «اعماق»، مسئولیت این کشتار را برعهده گرفته است.
محمد ناطقی، یکی از مقامات پیشین دولت افغانستان در صفحه ایکس خود نوشته است: «کشتار هزارهها تا مرز نسلکشی ادامه دارد. کشتار در دایکندی با محکومیتهای جهانی مواجه شد و نهادهای معتبر جهانی، جنایت را در حد نسلکشی توصیف کردند. این همه درست و متشکریم، اما چگونه تدابیر برای جلوگیری از نسلکشی گرفته شود؟»
به گفته او، «موضع جنبش ارغوانی شنبهها و موقف مرکز سیاستگذاری جامعه هزاره دقیق است که فرق بین طالبها و داعیشیها در روایت ایدئولوژیک نیست. تروریستها، همه روایت واحد اعتقادی را دنبال میکنند. عاقلانه نیست که از قاتل خواسته شود که امنیت مقتولش را تامین نماید. خواست تامین امنیت برای جامعه هزاره از طالبها، یک چنین مفهومی دارد.»
جمشید یما امیری، خبرنگار نیز در صفحه ایکس خود نوشته است: «هزارهها متاسفانه بهدلیل نژادی و مذهبی با تبعیض و کشتار سیستماتیک روبرو هستند. هم داعش و هم گروه حاکم، هزارهها را کافر و واجبالقتل میشمارند.»
