logo_eet

بار دیگر ارکستر سمفونی شن‌یون، نیویورک را برسر‌شوق آورد

جودی و مایکل نایکوئیست در اجرای ارکستر سمفونیک شن‎یون در تالار کارنگی، نیویورک، ۱۱ اکتبر  ۲۰۱۴. برای سومین سال متوالی، ارکستر سمفونی شن‎یون زینت‌بخش تالار مشهور کارنگلی در نیویورک بود و تجربه‌ی منحصر‌به‎فردی را از موسیقی سنتی ایجاد کرد. (Catherine Yang/Epoch Times)
جودی و مایکل نایکوئیست در اجرای ارکستر سمفونیک شن‎یون در تالار کارنگی، نیویورک، ۱۱ اکتبر ۲۰۱۴. برای سومین سال متوالی، ارکستر سمفونی شن‎یون زینت‌بخش تالار مشهور کارنگلی در نیویورک بود و تجربه‌ی منحصر‌به‎فردی را از موسیقی سنتی ایجاد کرد. (Catherine Yang/Epoch Times)
جودی و مایکل نایکوئیست در اجرای ارکستر سمفونیک شن‎یون در تالار کارنگی، نیویورک، ۱۱ اکتبر ۲۰۱۴. برای سومین سال متوالی، ارکستر سمفونی شن‎یون زینت‌بخش تالار مشهور کارنگلی در نیویورک بود و تجربه‌ی منحصر‌به‎فردی را از موسیقی سنتی ایجاد کرد. (Catherine Yang/Epoch Times)

برای سومین سال متوالی، ارکستر سمفونی شن‎یون زینت‌بخش تالار مشهور کارنگلی در نیویورک بود و تجربه‌ی منحصر‌به‎فردی را از موسیقی سنتی ایجاد کرد. دو اجرای روز یک‌شنبه‌ی آن باعث تشویق گرم و ابراز احساسات جمعیت شد.

اما شاید مهم‌تر از آن این بود که این کنسرت الهام گرفته از بازتاب‎های عمیق و احساسات مخاطبانی بود که در این کنسرت حضور داشتند.

«جودی نایکوئیست»، مجسمه‎ساز، پس‌از اجرای روز یک‌شنبه اظهار داشت: «پر از شور و سرزندگی شدم». وی و همسرش، «مایکل نایکوئیست»، به‎دنبال تجربه‌ای تازه برای ۲۵‌مین سالگرد ازدواجشان بودند- و آن را یافتند.

خانم نایکوئیست گفت: «به‌عنوان یک هنرمند، بسیار تحت‌تأثیر قرار گرفتم. از درون آن را احساس کردم. بسیار پراحساس بود».

ارکستر سمفونی شن‌یون توانست در مقیاسی بزرگ، کاری را که هیچ مجموعه‌ی دیگری تاکنون نکرده است، با‎موفقیت انجام دهد: ترکیب سازهای باستانی چینی با یک ارکستر سمفونی کامل.

وب‌سایت شرکت شن‌یون توضیح می‌دهد، ملودی سازهایی مثل «ارهو» ۴۰۰۰ ساله  (سازی شبیه ویولون و دارای دو زه) و «پیپا» (سازی زخمه‌ای شبیه لوت) همراه‌با ارکستر غربی در پس‌زمینه‌ی آن، اجراهای شن‎یون را تشکیل می‎دهد.

به‎گفته‎ی «گائو یون»، آهنگ‎ساز شن‎یون، «نیاکان ما معتقد بودند، موسیقی قدرت هم‎آهنگ کردن روح را دارد، قدرتی که پزشکی و دارو ناتوان از آن است».

به‎گفته‎ی وب‌سایت شن‌یون، در‎پس تمام موسیقی‌های شن‎یون اعتقادی بر الهی بودن سنت‎های ماندگار موسیقی کلاسیک چینی و غربی وجود دارد.

خانم نایکوئیست می‎خواست معنای درونی تمام قطعات اجرا شده را بیابد. وی به کتاب برنامه‌ی اجراها به‌نام «آهنگی برا تو» که توسط خواننده‎ی سوپرانو، «گنگ هائولان» اجرا شد، به‌عنوان مرجع اشاره کرد.

این آهنگ با آهنگ «ملودی از بهشت» به پایان می‎رسد که باعث می‎شود خانم نایکوئیست در طول اجرا متأثر شود.

وی اظهار داشت: «این سمفونی ذاتاً فلسفی است. چشمانم را به روی دانش مطلق باز کرد، نه فقط دیدن یا شنیدن آن، بلکه به آرامی وارد دنیای آن شدم».

ارکستر سمفونی، بخشی‎از هنرهای نمایشی شن‎یون است؛ شرکتی نیویورکی که هدف آن زنده کردن فرهنگ سنتی چین باستان است.

دیدگاه مخاطبان در ارکستر سمفونی شن‎یون

«آن کرونین»، معمار و طراح: «بسیار حیرت‎انگیز و الهام‎بخش بود … احساسی عالی و فوق‌العاده داشتم».

الکساندرا کرونین، نویسنده: «موسیقی‌ای آرام‌بخش، نشاط‌‎بخش و دراماتیک که اشک را به چشمانم آورد».

«برایان کینگ»، تولید‌کننده‌ی موسیقی R&B، جاز و هیپ‌هاپ: «بیشتر آن را حس کردم تا گوش دهم. موسیقی در درونم روان بود و چشم‌انداز و تجربه‌ای تازه برایم ایجاد کرد. پایان برخی‌از قطعات، لرزه بر اندام می‌انداخت. موسیقی آن با روحم ارتباط برقرار کرد و جان تازه‌ای به من داد، حسی مثل حس پیروزی در من ایجاد کرد».

برایان کینگ، پس‌از اجرای برنامه‌ی ارکسترسمفونی شن‌یون در تالار کارنگلی، ۱۱ اکتبر ۲۰۱۴. (Sun Can/Epoch Times) «این یکی از بهترین تجربه‌های زندگی‎ام بود». مل یاکن، استاد دانشگاه ماساچوست- دارتموث

هنرهای نمایشی شن‎یون

هنرهای نمایشی شن‌یون دارای شرکت‌های مختلف رقص است که هر کدام دارای ارکستر و خوانندگان مخصوص به خود است. از سال ۲۰۱۲، هر ساله، حدود ۱۰۰ نوازنده از میان این شرکتها برای اجرای ارکستر انتخاب می‎شوند.

«دیوید کانر»، کارگردان باسابقه‌ی برنامه‌ی تلویزیونی «خیابان کنجد» که مخصوص کودکان است، تحت‎تأثیر ترکیب به هم پیوسته‌ی آهنگ‌ها قرار گرفت و درمقابل، «جاناتان گونزالس»، طراح رقص برجسته، انرژی اجرا را حس کرد.

آقای گونزالس اظهار داشت: «فقط انرژی را حس می‌کردم، حسی قوی و پیوسته، پویا و دلنشین».

خانم «الیزابت پکوتا»، فلوت‎زن و چنگ‌نواز از «ایستون پنسیلوانیا»، حداقل ده بار در‎طول برنامه گریست. وی گفت: «بسیار سوزناک و در عین حال هیجان‎انگیز بود و  باعث شد بگریم».

آهنگ‌های اجرا شده، همگی اصیل  و ترکیبی از روح موسیقی چینی و موسیقی غربی بودند. همچنین آثار برجسته‎ای از غرب، مثل «کارناوال» اثر «آنتونی دورژاک» یا «نیسن دورما» اثر «پوچینی» نیز ارائه شد.

«مل یاکن»، استاد دانشگاه ماساچوست در دورتموث، بعد از دیدن اجرای عصر به‎همراه پسرش اظهار داشت: «این یکی‌از بهترین تجربه‌های زندگی‎ام بود. این نقطه‌ی اوج تجربه‌ی ما در طول اقامت‎مان در نیویورک بود».

اپک‎تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌شود.

اخبار مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *