بغل کردن یا در آغوش گرفتن، عملکردی جسمانی برای ابراز احساسات، عشق و قدردانی شخصی از شخص دیگر است. هنگام کودکی نسبت به دوران بزرگسالی، خانواده و اطرافیان بیشتر ما را در آغوش می کشند و بغل می کنند. در مقام یک انسان بالغ ممکن است احساس نیاز به بغل کردن نداشته باشیم، اما متوجه شده ام هرچه کمتر «نیاز» داشته باشیم، بیشتر در آرزوی آن خواهیم بود و یا اینکه بسته به خلق و خوی و احساساتمان ممکن است تبدیل به انسانی سرد و بیروح شویم. این موضوع یک رفتار عمدی نیست، بلکه واکنشی به فقدان محبت فیزیکی است.
در اینجا لیستی از مزایای جسمی و روحی بغل کردن را برای شما ذکر می کنیم:
۱)رشد عاطفی
بغل کردن و در آغوش گرفتن کودکان از نظر آسایش عاطفی به آنها کمک می کند تا در هنگام بلوغ، محیط عاطفی امنی برایشان فراهم گردد.
۲)اعتماد سازی
هنگامی که در آغوش قرار می گیرید، احساس اعتماد، ارتباط و تسهیل روابط اجتماعی می کنید.
۳)ارتباطات باز و آسان
احساس ایمنی، اعتماد و ارتباطات باز و صادقانه می کنید.
۴)آرامش
بغل کردن موجب آرامش بدن می شود.
۵)احساس شادی بیشتر
سطوح «سروتونین» به هنگام در آغوش گرفتن شخصی برای مدتی طولانی، بالا می رود و این به تقویت احساس و خلق و خوی شادی و خوشحالی کمک می کند.
۶)تسکین استرس
ابراز محبت و مهربانی فیزیکی «در آغوش گرفتن» باعث کاهش میزان استرس در کودکان و بزرگسالان می گردد.
۷)عزت نفس
آغوش و محبت فیزیکی به بالا بردن میزان اعتماد به نفس کمک بسیار زیادی می کند.
اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می شود.
