logo_eet

راز شمشیر وایکینگ‌‌‏ها با فن‌‌‏آوری فوق پیشرفته‌‌‏ی آن

شمشیر اولفبرت در موزه‌‌‏ی بین‌‌‏المللی آلمان به‌‌‏نمایش گذاشته شد. (Martin Kraft)
شمشیر اولفبرت در موزه‌‌‏ی بین‌‌‏المللی آلمان به‌‌‏نمایش گذاشته شد. (Martin Kraft)
شمشیر اولفبرت در موزه‌‌‏ی بین‌‌‏المللی آلمان به‌‌‏نمایش گذاشته شد. (Martin Kraft)

جهان مملو از اسراری است که دانش کنونی ما را به چالش می‌کشد. اپک تایمز در بخش ماوراء دانش، داستانهایی از پدیده‌های خارق‌العاده را گرد آورده است تا به تصورات ما بال و پر دهد و راه را برای مسائل ممکنی که قبلاً انکار می‌شدند باز کند. آیا آنها واقعی هستند؟ تصمیم با خودتان است.

شمشیر اولفبرت از فلزی بسیار خالص ساخته شده که باستان‌‌‏شناسان را متحیر کرده است. این‌‌‏طور تصور می‌‌‏شده که فلز به‌‌‏کار رفته در ساخت این شمشیر هنوز تا بیش از ۸۰۰ سال بعد از انقلاب‌‌‏صنعتی اختراع نشده بود.

حدود۱۷۰ شمشیر اولفبرت مربوط به سال‌‌‏های بین ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی کشف شده است. یکی از برنامه‌‌‏های نشنال‌‌‏جغرافی برای اولین‌‌‏بار در سال ۲۰۱۲ به ترکیب ساختار شمشیر اولفبرت در برنامه‌‌‏ی «رازهای شمشیر‌‌‏ وایکینگ‌‌‏ها» پرداخت.

در روند ساخت شمشیر، سنگ معدن باید تا ۱۶۴۰ درجه‌‌‏ی سلسیوس حرارت دیده تا تبدیل به مایع شود. این کار به آهنگر فرصت حذف تفاله‌‌‏های آهن‌‌‏گدازی را می‌‌‏دهد. در این مرحله کربن به آن اضافه می‌‌‏شود تا آهنِ شکننده به آهنی مقاوم‌‌‏تر بدل شود. فن‌‌‏آوری قرون وسطا در آن‌‌‏زمان تا این حد آهن را تحت حرارت شدید قرار نمی‌‌‏داد و در عوض با کوبش‌‌‏هایی به فلز باعث ریختن تفاله‌‌‏ها می‌‌‏شد که تاثیر بسیار کمتری نسبت به روش وایکینگ‌‌‏ها داشت.

شمشیر اولفبرت تقریبا تفاله‌‌‏ای ندارد و میزان کربنی معادل سه‌‌‏برابر بیشتر از سایر فلزات زمان خود داشته و از فلزی به نام «فولاد بوته‌‌‏ای» ساخته‌‌‏شده است.

تفاوت شمشیر اولفبرت با شمشیر زمان قرون وسطا در خلوص و عدم وجود تفاله‌‌‏ی آهن‌‌‏گدازی در شمشیر اولفبرت است.(Screenshot/NOVA/National Geographic)

این‌‌‏طور تصور می‌‌‏شد که کوره‌‌‏هایی که اولین‌‌‏بار در زمان انقلاب‌‌‏صنعتی اختراع شدند، اولین ابزاری بودند که آهن در آن‌‌‏ها تا این حد حرارت می‌‌‏دید.

آهنگر مدرن «ریچارد فرر» از سختی‌‌‏های بسیار در ساخت این شمشیر صحبت می‌‌‏کند. آهنگران کمی هستند که توان ساخت دوباره‌‌‏ی همچین شمشیری را داشته باشند، ولی ریچارد فرر این توانایی را داراست.

ریچارد فرر می‌‌‏گوید: «ساخت صحیح اولفبرت پیچده‌‌‏ترین کاری است که بلدم ».

او سازنده‌‌‏ی اولفبرت را تحسین کرده و می‌‌‏گوید که باید از قدرت‌‌‏های جادویی برخوردار باشد. وی بیان کرد: « کسی که قادر به ساخت شمشیر از خاک و ناخالصی باشد، باید کارآمد در‌‌‏نظر گرفته شود.» اما ساختن شمشیری که بتواند خم شود و نشکند، تیز بماند و وزن کمی نیز داشته باشد، امری خارق‌‌‏العاده است.

آقای فرر روزهای متوالی و دردآوری را برای ساخت شمشیری مشابه اولفبرت صرف کرد. وی از فن‌‌‏آوری قرون وسطی به نحوی استفاده کرد که بی‌‌‏نظیر بود. کوچکترین اشتباه می‌‌‏توانست شمشیر را تبدیل به تکه‌‌‏ای آهن‌‌‏پاره کند. ولی عاقبت موفق شد.

شاید ساختار و شیوه‌‌‏ی ساخت آن از خاورمیانه آمده باشد. جاده‌‌‏‌‌‏ای تجاری با نام وُلگا میان زیست‌‌‏گاه وایکینگ‌‌‏ها و خاور میانه وجود داشت که همزمان با نخستین شمشیرهای اولفبرت بازگشایی شد و هنگام ساخت آخرین شمشیرها مسدود شد.

اپک‌‌‌‏تایمز در ۳۵ کشور و به۲۱ زبان منتشر می‌‌‌‏شود.

اخبار مرتبط

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *