اسکلت کشف شده در خیابان مولوی تهران که قدمتش به هفت هزارسال میرسد متعلق به زنی میانسال است.
بررسیهای انجام شده توسط مرکز تحقیقات ژنتیک دانشگاه علوم پزشکی نشان میدهد، لندمارکهای استخوانی در جمجمه و صورت از جمله ابعاد و ساختار فک پایین و زایده ماستوئید استخوان گیجگاهی و ویژگیهای استخوان پس سری، پیشانی و گونه، احتمالا اسکلت کشف شده متعلق به زنی بالغ است.
به گزارش میراث فرهنگی، حامد وحدتینسب، انسانشناس پیش ازتاریخ اعلام کرد: «در تعیین جنس اسکلت، وضعیت شیار سیاتیک در استخوان لگن است. این شیار در جنس ماده در مقایسه با جنس نر بازتر است که فراهم کننده وضعیت مطلوب برای بارداری و زایمان است. این شیار در نمونه بررسی شده باز بوده و بر مونث بودن متوفی دلالت دارد.»
این متخصص انسان شناسی پیش از تاریخ در ادامه افزود: «از سویی دیگر به لحاظ انسانشناسی جسمانی چنانچه فردی در حین حیات دندانهای خود را به هر دلیلی از دست دهد، حفرهای که دندان در آن در آرواره قرار گرفته به مرور زمان پر شده و استخوانی میشود. چنین وضعیتی برای دندانهای آسیای شماره ۲ و ۳ در آرواره پایین وجود دارد، بدین معنا که حفرههای قرارگیری این دندانها در آرواره کاملا پر شده است. این وضعیت خاص در کنار میزان فیوز شدن استخوانهای بلند و ساییدگی تاج دندانها که پیشتر بدانها اشاره شده همگی حاکی از آنند که فرد متوفی، زنی میانسال بوده است.»
به گفته دکتر تولایی سرپرست مرکز تحقیات علوم پزشکی، نتایج قطعی از جنسیت پس از آزمایشات ژنتیکی اعلام خواهد شد؛ چون پیکره مورد بحث احتمالأ پس از گذشت هفت هزارسال تغییراتی کرده است.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و۲۱ زبان منتشر میشود.
