چای سیاه یکی از پر طرفدارترین نوشیدنیهای دنیاست که بین ایرانیان نیز از ارزش و اهمیت خاصی برخوردار است. چای بهعنوان نوشیدنی پیشازغذا، پسازغذا و در وعده صبحانه مصرف میشود و میتوان گفت که بعد از آب، یکی از ارزانترین و پرطرفدارترین نوشیدنیهای دنیا محسوب میشود.
چای درختچهای از تیره گیاهان نزدیک به پنیرک است که ارتفاع آن معمولا تا دو متر و در خاک مناسب، تا هفت متر میرسد. نوع وحشی آن، تا ده متر نیز رشد میکند. برگهای این درختچه همیشه سبز، به رنگ سبز تیره مایل به سیاه است و بیضی نوک تیز میباشد که با دمبرگ به ساقه چای متصل شده است. گلهای آن، کوچک، سفید، اغلب منفرد ولی گاهی به طور گروهی با تعداد کم ظاهر میشوند. میوهاش خاکستریرنگ بوده و پوشینهاش سه قسمتی است، که یک تا دو دانهای که داخل آن قرار دارد، پس از رسیدن میوه خارج میشود. دانه آن روغنی و به شکل خرمایی است. و برای اولین بار در کشور چین کشف شد.
خواص درمانی چای سیاه
طبیعت آن گرم و خشک است.
– آن را دم کرده و بنوشید. درخشان کننده رنگ چهره است، جریان خون را زیاد و خون را صاف میکند. سینه را نرم کرده و خفقان را درمان میکند. نیروبخش و مقوی عضلات است. به فعالیتهای مغزی و فکری کمک میکند و اندکی نشاطبخش است. درجه حرارت بدن را تنظیم و ترشحات پوست را تحریک میکند. عطش کاذب را برطرف کرده و سردرد را تسکین میدهد. آرامبخش است.
– چای سیاه را همراه با چای سفید و چای سبز و یک نخود زعفران بجوشانید و آب آن را بنوشید. اسهال ساده و اسهال خونی را درمان را درمان میکند.
– آب دم کرده چای، محلول خوبی برای شست وشوی چشم است، چشم را ضد عفونی کرده و به درمان لکههای سفید چشم کمک میکند.- تفاله دم کرده آن را بر مقعد ضماد کنید. درد بواسیر را تسکین میدهد و آن را خشک میکند.
کسانی که زخم معده دارند، بهتر است از خوردن چای پرهیز کنند. زیادهروی در مصرف آن، دندانها را لکهدار وسیاه میکند، اثر اعتیادآور دارد، سبب ضعف سلولهای کبد و ضعف عمومی بدن میشود، کم خونی ایجاد میکند و در افراد گرممزاج، حرارت غریزی بدن را کاهش میدهد.
برگرفته از کتاب گیاهان دارویی، تألیف احمد حاجی شریفی
