بر طبق آخرین تحقیقات، اکثریت دانشمندان علوم اعصاب به شما خواهند گفت که خاطرات طولانیمدت در سیناپس مغز ذخیره میشوند و زمانیکه سیناپس شروع به افول کند، حافظه طولانیمدت از دست می رود.
اما با توجه به مطالعات اخیر توسط دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا و لس آنجلس، گمان میرود که این باور مرسوم اشتباه باشد.
نتیجهی این مطالعات که بر روی حلزونهای دریایی انجام شده، نشان میدهد رابطهی آشکاری بین گسترش سیناپسها و شکلگیری حافظه وجود ندارد.
آنها فرض را بر این گذاشتند که سیناپسها مسئولیت ذخیرهسازی اطلاعات را به عهده ندارند؛ بنابراین این امکان وجود دارد که اطلاعات در هستهی نورون ذخیره شود. (نورون سلول عصبی)
نویسنده و پرفوسور بزرگ دانشگاه UCLA دیوید گلنزمن میگوید: « مادامی که نورونها هنوز زنده هستند، حافظه هنوز آنجاست و این بدین معنیست که قادرید مقداری از حافظهی از دسترفته در زمان شروع آلزایمر را بازیابید.»
بیماریهایی مانند آلزایمر سبب تخریب سیناپس در مغز انسان می شوند؛ اما مطالعات نشان میدهد که سیناپسهای جدید میتوانند و به نرونها متصل شوند.
حلزونهای مورد مطالعه مشابه سلولها و مولکولهای مغز انسان هستند و این نتایج می تواند گام موثری در جهت کمک به افراد مبتلا به آلزایمر شمرده شود.
اپکتایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
