قدردانی، یادآوری قربانیان کمونیسم، هشدار و آموزش به جهانیان دلایلی بودند برای برگزاری مراسمی در بنای یادبود قربانیان کمونیسم در واشنگتن.
صبح روز ۹ ژوئن یاد قربانیان کمونیسم، برای یادآوری، آموزش، هشدار به جهانیان با اهدای تاج گل در بنای یادبود قربانیان کمونیسم در واشنگتن برگزار شد.
این رویداد اوایل ژوئن با نواختن ویولن «وولی مویسه ارتیگا»، مرد ۲۳ ساله ونزوئلایی آغاز گردید. ارتیگا از کاراکاس، پایتخت ونزوئلا به واشنگتن برای نواختن ویولن دعوت شد. پلیس کاراکاس، ویولن ارتیگا را به دلیل شرکت در تظاهرات علیه رژیم مادورو از بین برد.
صدای ویولن ارتیگا در مراسم، غم و اندوه وی را نیز به دلیل مرگ «آرماندو کانیزالس»، دوست و همکار ویولونیست وی در تظاهرات کاراکاس تداعی کرد. نوای ویولون وی در مقابل مجسمه برنزی «الهه دموکراسی» ساخته شده از روی الهه دموکراسی که دانشجویان در تظاهرات میدان تیانآنمن در سال ۱۹۸۹ از کاغذ و فوم در چهار روز ساختند، به گوش شرکت کنندگان رسید.
«ویوتاوتاس لندسبرگر»، سخنران اصلی مراسم گفت که عظمت جنایات کمونیسم حیرت آور است و درک آن دشوار است. لندسبرگر به مقیاس جنایات و با اشاره به جنایات ژوزف استالین گفت که در حالی که مرگ یک نفر یک تراژدی است، مرگ یک میلیون نفر آمار (بالایی) است.
وی در وب سایت قربانیان بنیاد یادبود کمونیسم به بیش از ۱۰۰ میلیون مرگ اشاره کرد و گفت که این تنها مراسم یادبودی است که به تک تک قرابانیان کمونیست جهان اختصاص دارد.
«خوزه گوتیرز-سولانا»، ۱۰ سال پیش برای اولین بار در مراسم سوگواری این بنیاد حضور داشت و از آن پس هر سال در آن شرکت میکند. او ۱۰ سال در زندان فیدل کاسترو به سر برده است.
کوباییهای میامی ناباورانه مرگ کاسترو را جشن گرفتند
چه گوارا قهرمان بود یا قاتل؟ (قسمت اول)
چه گوارا قهرمان بود یا قاتل؟ (قسمت دوم)
گوتیرز-سولانا دانشجوی حقوق با کاسترو برای مخالفت با دیکتاتور وقت، باتیستا همکاری کرد. پس از آن کاسترو ادعا کرد کرد که هیچ قانون و یا قانون اساسی وجود ندارد. به همین دلیل سولانا گفت که این چیزی نبود که ما برای آن مبارزه کردیم و با استفاده از این کلمات مخالفت خود را به یک مستبد کمونیستی دیگر نشان داد.
وی پس از به قدرت رسیدن کاسترو فراموش شد. سپس هر سال به این رویداد برای ادای احترام به دوستان و برادران ازدست رفته خود که جانشان را برای آزادی در کوبا از دست دادند، میآید. گوتیرز- سولانا یک دهه پیش از کوبا فرار کرد. چی لیهوا و «شو شینیانگ»، دخترش نیز که در مراسم حضور داشتند تنها چهار ماه پیش، در ماه فوریه از چین فرار کردند.
چی و شو تمرین کننده روش معنوی فالون گونگ هستند. حزب کمونیست چین از سال ۱۹۹۹ این روش را ممنوع کرده است. شوهر چی در سال ۲۰۰۹ به دلیل تمرین فالون گونگ به ۸ سال زندان محکوم شد و به دلیل شکنجه درگذشت. چی همچنین گفت که برادر، پدر و مادر خود را به علت آزار و شکنجه در چین از دست داده است.
پس از مرگ پدرش، شو مجبور به ترک مدرسه میشود و در همین حین چند تن از همکلاسیهای او نیز که فالون گونگ را تمرین میکردهاند، دستگیر شدند. چی و شو به این مراسم برای کمک به تمرین کنندگان فالون گونگ و به ویژه همکلاسیهای شو میآیند. آنها به زبان انگلیسی صحبت نمیکنند، اما یک پوستر چینی که در مورد آزار و شکنجه فالون گونگ توضیح میدهد با خود آوردند.
اجتناب از امید واهی
در وب سایت بنیاد یادبود قربانیان کمونیسم نوشته شده است: «در این بنیاد فعالیتهای مختلفی به منظور پیشبرد چشم انداز «جهان عاری از کمونیسم» اجرا میشود. مدال آزادی «Truman-Reagan»، هرساله به آن دسته از افراد و نهادهایی اهدا میشود که مداوما تعهد خود را به آزادی و دموکراسی و مخالفت با کمونیسم و اشکال دیگر ظلم و ستم نشان دادهاند.
اولین مدال بنیاد به «مارت لار»، اولین نخست وزیر استونی پس از استقلال کشور از اتحاد جماهیر شوروی تعلق گرفت. به دلیل بیماری و شرکت نکردن در مراسم این جایزه به معاون نخست وزیر استونی در واشنگتن داده شد.
لار متن سخنرانی خود را چنین نوشت: «استونی دقیقا میداند که کمونیسم چیست. به همین دلیل وظیفه ما این است که اجازه ندهیم دوباره اتفاق بیافتد. این مستلزم آن است که همه ما حافظه خود را زنده نگه داریم.»
لندسبرگر، سخنران اصلی در باره لار گفت که برای او، کمونیسم هنوز زنده است. کمونیسم یک هیولا یا طاعونی است که به دنبال نابودی تمام بشریت است و عصر کشتار جمعی هنوز تمام نشده است. به نظر وی کمونیسم جهش یافته است با اشکال جدیدش در حال از بین بردن افراد است.
در مراسم امسال، تاجهای گل توسط نمایندگان از ۲۲ کشور، چهار نهاد دولتی دیگر و ۳۰ انجمن خصوصی (از جمله کنگره جهانی مسلمانان اویغور تحت سلطه کمونیست چین) ارائه شد.
پس از به پایان رسیدن مراسم یادبود «ماریون اسمیت»، مدیر اجرایی بنیاد، در مورد اهمیت درک کمونیست برای جوانان صحبت کرد. نظرسنجی اکتبر ۲۰۱۶ که توسط بنیاد برگزار شد نشان داد که جوانان و نسل جدید بیشتر احتمال دارد تلفات مرگ ناشی از کمونیسم را دست کم بگیرند و به احتمال بیشتر به سوی سوسیالیسم و کمونیسم جذب شوند.
به گفته وی نسل جوان در دنیا آگاهی تاریخی ندارد و دچار سرخوردگی و یا عدم توانایی برای شرکت در نظام بازار آزاد، و سپس خستگی از آشفتگی دموکراسی شده است. به این ترتیب این مکان برای دیکتاتوری و توتالیتاریسم (استبداد) آمادگی دارد.
