برای پیبردن به فریب حزب کمونیست چین باید دید که آیا این بهاصطلاح وعده «مساواتگرایی»، در عمل اجرا شده است یا طبقه حاکم از این قانون مستثنی بودهاند؟
برخی از مردم در جامعه غرب درک نادرستی از ایدئولوژی کمونیسم مبنی بر ازبینبردن مالکیت خصوصی و تحققبخشیدن به مساواتگرایی دارند. هرچه باشد، فرصتهای یکسان برای همه چه مشکلی دارد؟
اما با نگاهی به تاریخ کمونیسم میتوان متوجه شد که اغلب از انقلاب خشونتآمیز برای تصرف املاک خصوصی استفاده میشد، آن هم با این هدف که مقامات عالیرتبۀ ممتاز و خانوادهشان از آنها سود ببرند. این بهاصطلاح «مساواتگرایی» صرفاً یکی از وعدههای توخالی کمونیستها است.
ازآنجاکه در طول پاندمی ویروس کرونا تعداد بیشتری از مردم متوجه آسیبهای حزب کمونیست چین شدهاند، خوب است مروری داشته باشیم بر آنچه این رژیم کمونیستی از زمان بهقدرترسیدنش در دهها سال پیش انجام داده است، کارهایی ازجمله تصرف املاک خصوصی، ازبینبردن فرهنگ سنتی چین و کشتار شهروندان بیگناه.
سرقت و دزدیدن اموال
تصرف املاک شخصی در ذات حکومت کمونیستی چین است و از روزهای آغازین آن شروع شد. برای نمونه گومگ چو، از مقامات ارشد رژیم چین در آن زمان نوشت که حزب کمونیست چین در دهه ۱۹۳۰ دستوراتی را برای کشتن ملاکان، سوزاندن خانههای آنها و گرفتن اموالشان صادر کرد. او که دیگر قادر به تحمل این وحشیگری نبود، در سال ۱۹۳۵ حزب را ترک کرد.
کشتار ملاکان در حومه شهر بسیار بیرحمانه بود. گونگ توضیح داد: «مقامات ابتدا این ملاکان را با انواعواقسام روشها شکنجه میکردند تا از آنها پول اخاذی کنند و سپس آنها را میکشتند. حتی فرزندان خردسال نیز مستثنی نبودند. کلمه “انسانیت” در فرهنگ لغت حزب کمونیست چین وجود ندارد.»
«ابتدا بگذارید بعضی از مردم ثروتمند شوند»
پس از انقلاب فرهنگی، دنگ شیائوپینگ، رهبر کمونیست، دست به ابتکار عمل جدیدی زد: «ابتدا بگذارید برخی از مردم ثروتمند شوند» که معلوم شد به نفع اکثر فرزندان مقامات عالیرتبه است. چن یون، دومین مقام قدرتمند حزب کمونیست چین در آن زمان و سایرین معاملهای با هم کردند و به توافقی رسیدند: یکی از فرزندان هر یک از مقامات ارشد قدرت بالایی را به ارث میبرد، درحالیکه سایر فرزندان اجازه دارند با استفاده از روابط سیاسی خود کسب درآمد کنند، بدون اینکه نگران اتهامات مربوط به فساد مالی باشند.
این معامله که شهروندان عادی بهندرت از آن مطلع بودند، بهسرعت مقامات عالیرتبه و خانوادهشان را قادر ساخت داراییهایی برای خود جمع کنند. گزارش شد که ژو یونگکانگ، دبیر کمیته امور سیاسی و حقوقی در سالهای ۲۰۰۷ الی ۲۰۱۲، در سال ۲۰۱۲ صاحب ثروتی ۹۰میلیارد یوآنی یا ۱۴میلیارد دلاری شد. همچنین گزارش شد که خانواده جیانگ زمین، رئیس سابق حزب، در خارج از کشور صاحب داراییهایی به ارزش حدود ۵۰۰میلیارد یوآن یا ۷۰میلیارد دلار است.
براساس «گزارش سالانه بررسی وضعیت معیشت مردم در چین (۲۰۱۵)» که دانشگاه پکن منتشرش کرد، ۱٪ از خانوادههای چینی که ثروتمندترین بودند، صاحب یکسوم داراییهای کشور بودند، درحالیکه ۲۵٪ از خانوادهها که از نظر مالی ضعیفترین بودند، فقط صاحب ۱٪ از داراییها بودند.
بخش عمدهای از این توزیع دارایی بر اساس مناسبات خویشاوندی صورت گرفت. دویچه وله، رادیو عمومی آلمان، در آوریل۲۰۱۲ گزارش داد که ۲۹۰۰ نفر از «آقازادههای» چینی دارای ثروتی حدود ۲تریلیون یوآن یا در آن زمان ۳۲۰میلیارد دلار هستند. آنها بسیاری از صنایع، بهویژه صنعت مالی، تجارت خارجی و املاک را در دست داشتند. در آن گزارش آمده بود: «در میان ۳،۲۲۰ چینی که ثروت بیش از ۱۰۰میلیون یوآن دارند، فقط ۲۸۸ نفر از فرزندان مقامات عالیرتبه نیستند.»
ازبینبردن فرهنگ و کشتار مردم
فرهنگ سنتی چین بر هماهنگی بین آسمان، زمین و انسان تمرکز دارد. از سوی دیگر، تئوری کمونیسم مبارزه طبقاتی را ترویج میدهد. حزب کمونیست چین برای نفوذ بیشتر این ایدئولوژی در چین، کمپینهای سیاسی متعددی را آغاز کرد تا گروهی از مردم را علیه گروه دیگری بشوراند.
این جریان در طول انقلاب فرهنگی بهوضوح مشاهده شده است: هرجومرج و ویرانی بین سالهای ۱۹۶۶ و ۱۹۷۶. بهگفتۀ بایگانیهای مخفیانه درباره انقلاب فرهنگی در گوانگشی، طی یک جلسه در سال ۱۹۷۴، مقامات اصلی استان گوانگشی با هم دیدار و درباره چگونگی تشدید کمپینهای سیاسی صحبت کردند. علاوه بر مسئولان دولتی از همه شهرهای گوانگشی، مقامهای نظامی و رؤسای اداره تبلیغات نیز در این جلسه حضور داشتند.
مسئولان علاوه بر تکنیکهای شستشوی مغزی سنتی مانند ترویج حاکمیت کمونیستی و انقلاب فرهنگی، مجموعهای از مراحل را نیز پیشنهاد کردند: نخست کشف انحرافِ فرد از تبلیغات رسمی، دوم متهمکردن چنین افرادی به جرایم سنگین با مدارک جعلی و سوم حمله به کتابهای فرهنگ سنتی چین که مردم با آنها آشنا بودند.
در نانجینگ، مرکز گوانگشی، حدود ۱۸۰۰۰ نفر در بحث درباره چگونگی اجرای چنین سیاستهایی شرکت داشتند. در میان آنها، بیش از ۲۶۰۰ گروه مطالعه با بیش از ۷۴،۵۰۰ شرکتکننده تشکیل شد. علاوه بر بیش از ۲۷۰۰ مقاله، بیش از ۲،۰۰۰ سخنرانی با حضور تقریباً ۲۵۰هزار نفر برگزار شد.
حتی به کودکان خردسال دستور داده شد که شرکت کنند. فقط در یک مدرسه ابتدایی، ۷۴ داستاننویس دانشآموز وجود داشتند که کنفوسیوس و باقی فرهنگ سنتی چین را هدف قرار میدادند.
این دروغها با وحشیگری همراه بود. به گفته یان لبینِ مورخ، در طول انقلاب فرهنگی حدود ۱۴۰هزار نفر فقط در استان گوانگشی کشته شدند. وِی گوئوچینگ، دبیر حزب استان گوانگشی، یک بار گفت که شمار کشتهها در گوانگشی حدود ۱۵۰هزار نفر بوده است.
این وحشیگری بهدلیل سانسور شدید حزب کمونیست چین و نیز ارتش گسترده اینترنتی آن که بر افکار عمومی تسلط دارد، تا حد زیادی برای شهروندان عادی ناشناخته ماند. بهگفته اخبار بیبیسی در تاریخ ۷آوریل۲۰۱۵، علاوه بر کارمندان حقوقبگیر، حدود ۱۰میلیون داوطلب برای نظارت بر اینترنت استخدام شدند. با استناد به سندی (۲۰۱۵-۹) از لیگ جوانان، یک سازمان جوان حزب کمونیست چین، حدود ۴میلیون نفر از این داوطلبان دانشجوی دانشگاه بودند.
آزار و شکنجه براساس باور
حزب کمونیست چین علاوه بر تصرف املاک خصوصی و نابودکردن فرهنگ و کشتار شهروندان بیگناه، انواع آزار و شکنجه گروههای مختلف مذهبی را نیز آغاز کرده است که بزرگترین و بدترینشان سرکوب تمرینکنندگان روش معنوی فالون گونگ است.
فالون دافا یا همان فالون گونگ یک تمرین مدیتیشن باستانی پیشرفته برای پالایش و پرورش بدن و ذهن، مبتنی براصول حقیقت، نیکخواهی، بردباری است که از سال ۱۹۹۹ توسط رژیم کمونیستی چین تحت آزار و شکنجه بیرحمانه قرارگرفته است.
بیشتر بخوانید: فالون دافا، تمرینی معجزهآسا برای سلامتی جسم و ذهن
در ژوئیه۱۹۹۹، جیانگ زمین، رهبر حزب کمونیست چین، کمپینی سراسری را علیه فالون گونگ آغاز کرد. او دستگاه تبلیغاتی دولت را برای افترازدن به فالون گونگ بسیج کرد و تمام مدت دستور بازداشت، شکنجه و شستشوی مغزی تمرینکنندگان را صادر کرد، آن هم در تلاش برای مجبورکردن آنها به رهاکردن باور خود به اصول حقیقت، نیکخواهی و بردباری. این تبلیغات تقریباً به همه حرفهها در جامعه، بهویژه رسانههای خبری و سیستمهای آموزشی و نیز تبلیغات خارج از کشور، نفوذ کرد.
در چین حدود ۲۰۰۰ روزنامه، ۸۰۰۰ مجله، ۱۵۰۰ ایستگاه رادیویی و تلویزیونی و نیز وبسایتهای بیشماری وجود دارد. تحت سانسور شدید و ارتش قدرتمند اینترنتی، تقریباً کل محتوای آنها دستکاری میشود تا مردم فقط پیامهایی را بشنوند که حزب کمونیست چین میخواهد.
پیپلز دیلی، یکی از روزنامههای رسمی اصلی حزب کمونیست چین، طی یک ماه پس از شروع آزار و شکنجه فالون گونگ ۳۴۷ مقاله منتشر کرد که بهطور متوسط بیش از ۱۱ مقاله در روز میشود.
تلویزیون مرکزی چین (سیسیتیوی)، ایستگاه تلویزیونی رسمی حزب کمونیست چین، بین آوریل۲۰۰۲ تا پایان سال ۲۰۰۳، ۳۳۲ برنامه افتراآمیز درباره فالون گونگ تولید کرد.
علاوه بر این، تعداد زیادی فیلم، پوستر، کتاب، دیویدی و جزوههای بیشماری برای گمراهکردن مردم تولید شد.
علاوه بر رسانههای خبری، سیستم آموزشوپرورش حوزه دیگری است که رژیم کمونیستی چین در طول این کمپین بر آن متمرکز است. چن ژیلی، وزیر آموزشوپرورش، دستوراتی را برای آموزش عالی صادر کرد بهمنظور انجام تحقیقات برای کنترل و سانسور بیشتر اطلاعات آنلاینِ مربوط به فالون گونگ.
طی کمپینی در تاریخ ۶فوریه۲۰۰۱، حدود ۸میلیون جوان از ۱۰۰ شهر بزرگ ۵۰۰هزار پوستر را چسباندند و بیش از ۱۰میلیون نسخه از مطالب اطلاعرسانی را توزیع کردند که تصویری دروغین از فالون گونگ را نشان میداد. بعداً در همان ماه، مسئولان رویداد خودسوزی صحنهسازیشده را برای تهمتزدن به فالون گونگ پیش بردند که از آن زمان در کتب درسی و بسیاری از مطالب آموزشی گنجانده شده است تا به تمرینکنندگان بیگناه افترا بزند.
گزارش شده است که استان سیچوآن از سال ۲۰۰۱ حدود یکمیلیون یوآن در سال به تحقیق درباره استراتژیهای شستشوی مغزی علیه فالون گونگ اختصاص داده است. ازآنجاکه چنین تلاشهایی به نقاط بیشتری در سراسر چین معرفی شد، هزاران همایش برای این تبلیغات افتراآمیز برگزار شد.
حزب کمونیست چین در خارج از چین، برای مالکیت یا کنترل رسانههای چینی و رسانههای غربی سرمایهگذاریهای هنگفتی کرده است. در سال ۲۰۰۱، گزارشی از بنیاد جیمزتاون نشان داد که این رژیم چهار روزنامه اصلی چین را در خارج از کشور بهطور مستقیم یا غیرمستقیم کنترل میکند.
حزب کمونیست چین برای پیشبرد تبلیغاتش در سراسر جهان، ازطریق ماهواره نفوذش را در پخش تلویزیونی افزایش داد. طی یک جلسه دادرسی در کمیته امور خارجه مجلس ایالات متحده در تاریخ ۶آوریل۲۰۱۱، مشخص شد که: «سیسیتیوی۴ بهتنهایی روی ۲۶ ماهواره در سراسر جهان قرار دارد که ۸ مورد از آنها در آمریکای شمالی است.»
در گزارشی از خانه آزادی در سال ۲۰۰۲ با عنوان «گسترش نفوذ رسانههای حزب کمونیست چین از سال ۲۰۱۷» آمده است: درحالیکه حزب کمونیست چین نفوذش را در رسانههای خبری سنتی به جامعه غربی افزایش میداد، تبلیغات بیشتری را نیز در بسترهای رسانههای اجتماعی مانند ویچت یا تیکتُک پیش برده، درحالیکه اطلاعات مربوط به مباحثی مانند فالون گونگ را سانسور کرده است.
نوشته: مینگهویی
مطالب دیگر:
کمپین شستشوی مغزی حزب کمونیست چین از دانشآموزان مدرسه شروع میشود
فالون دافا، مدیتیشنی که بیش از صد میلیون نفر آن را تمرین میکنند
ویروس «حزب کمونیست چین» چیست و چگونه از آن در امان بمانیم؟
