رژیم چین وقت را هدر نداده و بعد از حملات تروریستی ۱۳ نوامبر در پاریس در پاسخ به حمایت جهانی «مبارزه با تروریسم»، سرکوب گروه اقلیت اویغور در استان «سینکیانگ» (یا ترکستان شرقی) را افزایش داده است.
دلیل اصلی افزایش این سرکوب در این منطقه، مسائل تجاری است؛ زیرا «کمربند جدید اقتصادی جاده ابریشم» که مسیری تجاری به اروپا را ایجاد میکند، از این منطقه میگذرد.
بعد از حملات پاریس، «شینهوا»، خبرگزاری دولتی چین، بهنقل از «وانگیی»، دیپلمات چینی، گزارش داد: «چین نیز قربانی تروریسم» است و «سرکوب نیروهای تروریستی ترکستان شرقی» باید تبدیل به «یکیاز هدفهای مهم مبارزه با تروریسم» شود.
درحالی که اظهارات وی تا حد زیادی در محافل سیاسی نادیده گرفته شد، اما رسانههای خبری به این موضوع پرداختند.
نمونه بارز آن، مقالهای در روزنامه «تایم» درباره «مردان و زنانی است که در چین در جنگ علیه تروریسم شرکت دارند.» در این مقاله آمده است که بعد از حملات تروریستی پاریس، برخی از مقامات حزب کمونیست چین با تایم مصاحبه کرده و دررسانههای اجتماعی درباره «نبردهای خود با تروریسم» میگویند.
در مقاله این روزنامه، برخی قطعات مشابه در مقاله شینهوا آورده شده؛ از جمله دستگیری یک گروه ۲۸ نفری در سینکیانگ که ادعا شده ۱۱ نفر را در معدن زغالسنگ کشتهاند. بهنظر میرسد این خبر، بخشی از فشار تبلیغاتی بزرگتری از تصاویری پر زرقو برق از سربازان و نیروهای پلیس «ضد تروریسم» چین باشد.
تایم این موضوع را با نقلقولهای قهرمانانهای از افرادی که سرکوبهای رژیم چین را در سینکیانگ پیش میبرند، بیان کرده است. در میان آنها، فردی که خود را از نیروهای ضد تروریسم چین معرفی میکند، چنین گفته است که وی با «افراطگرایان مذهبی و جداییطلبان که در تلاشند تا مردم ایغور را از نژاد هان جدا کنند»، مبارزه میکند.
همچنین، او ادعا میکند که «برخیاز نیروهای خارجی حامی دموکراسی مثل ترکیه و امریکا نیز از افراطگرایان و جداییطلبان حمایت میکنند.»
واقعیت این است که حزب کمونیست چین، از افراطگرایی، جداییطلبی و تروریسم، بهعنوان «سه شرارت» نام میبرد. با اینکه ممکن است مبارزه با تروریسم در غرب خوشایند بهنظر آید، در چین پیامدهایی متفاوتی بهدنبال دارد. دلیل اصلی این کارزار رژیم چین، مبارزه با تروریسم نیست؛ بلکه برای این است که مانع از ریشه دواندن عوامل تروریستی در سینکیانگ شود.
این «سه شرارت»، هر نوع استقلال فرهنگی را «جداییطلبی» و هر شکلی از مقاومت را «افراطگرایی» و «تروریسم» درنظر میگیرد. رهبران غرب اذعان دارند که اویغورها در حملات تروریستی نقشی ندارند.
باتوجه به گزارش سالانه کمیته بررسی اقتصاد و امنیت چین و ایالات متحده در سال ۲۰۱۵، مبارزه حزب کمونیست چین علیه این «سه شرارت»، «تشکیلات امنیتی بیتجربهای را آشکار ساخته که رویکردی سرکوبگرایانه نسبت به اسلام در سینکیانگ دارد.»
در این گزارش آمده است: «همچون تبت، بسیاری از ساکنان سینکیانگ نیز خود را بهلحاظ فرهنگی و سیاسی، چینی نمیدانند و برخیاز گروههای اویغور، از خودمختاری بیشتر و یا استقلال کامل سینکیانگ دفاع میکنند. حزب کمونیست چین، حضور این گروهها را تهدید برای حاکمیت و امنیت چین میداند.»
راهحل حزب کمونیست چین برای این مسئله، یکپارچهسازی سیاسی است؛ با این وجود، این گزارش میگوید: «سیاست یکپارچهسازی حزب در سینکیانگ، اغلب همراه با خشونتی سرکوبگرایانه، به انزوا کشاندن اویغورها و دامن زدن به تنشهای قومی بوده است.»
باتوجه به این گزارش، سینکیانگ، خانهی ۲۱.۸ میلیون نفر و ۱۳ گروه مهم قومی است. تخمین زده شده که ۴۶ درصد آنها اویغور هستند که مذهب اصلی آنها اسلام است.
بهگزارش دیدهبان حقوق بشر، «حزب کمونیست چین، یک سیستم نظارتی چند لایه دارد که هر نوع فعالیت مذهبی در میان اویغورهای سینکیانگ را سرکوب میکند.»
در سالهای اخیر، حزب کمونیست، ریش بلند و حجاب اسلامی را در این منطقه ممنوع کرده است. همچنین مانع مسلمانان از برگزاری جشنهای ماه رمضان شدهاند و در یک مورد حتی جشنواره آبجو در این استان برگزار کرده است.
سرکوب وحشیانه حزب کمونیست چین در این منطقه، با چندین تظاهرات و آشوب همراه بوده است. مهمترین آن تظاهرات سال ۲۰۰۹ در شهر «اورومچی»، مرکز استان سینکیانگ بوده که پلیس با اسلحههای واقعی بهسمت تظاهرکنندگان شلیک کرده است. منابع حزب کمونیست چین میگویند که ۱۹۷ نفر در این جریان کشته شدهاند؛ درحالیکه کنگره جهانی اویغورها ، شمار کشتهشدگان را نزدیک به ۶۰۰ نفر اعلام کرده است.
آشوبهای مشابهی نیز در سالهای۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ روی داده است. در گزارش کنگره آمده است، «چین همواره به چنین حوادثی بهعنوان اقدامات تروریستی مینگرد. بدون شک برخیاز آنها اینگونه هستند؛ اما در بیشتر موارد برای افراد خارج از چین تقریباً غیرممکن است که بتوانند صحت اینگونه حوادثی که ازنظر چین «تروریستی» است، بررسی کنند.»
بهگفته «اندرو اسمال»، متخصص امور چین در موسسه تحقیقاتی مارشال آلمان در ایالات متحده امریکا، «حزب کمونیست چین تمایل دارد تا هر نوع رفتار خشونتآمیز در سینکیانگ را به جداییطلبان نسبت دهد؛ بههمین دلیل ادعا میکند که حتی در پس مسالمتآمیزترین تظاهرات، قصدی بدخواهانه وجود دارد و همه گروههای سیاسی در سینکیانگ را مجرم میداند. به همین دلیل، مرز میان تروریست، فعال مدنی و شهروند عادی همیشه مبهم است.»
اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر میشود.
