همزمان با برگزاری مذاکرات مقامهای آمریکا و چین در پکن، گروهی دوحزبی از نمایندگان کنگره آمریکا بار دیگر موضوع برداشت اجباری اعضای بدن در چین را مطرح کردند و خواستار پایان فوری این اقدامات شدند.
کریس اسمیت، نماینده جمهوریخواه و رئیس مشترک کمیسیون اجرایی کنگره درباره چین، در جلسه استماع ۱۴ مه با اشاره به یک گفتوگوی ضبطشده میان شی جینپینگ و ولادیمیر پوتین در میدان تیانآنمن در سپتامبر گذشته گفت این مکالمه «پردهای را کنار زد» و نشان داد چگونه انسانها میتوانند صرفاً بهعنوان قطعات قابل جایگزین برای طولانیتر کردن عمر دیکتاتورها دیده شوند.
او گفت: «این فقط گفتوگوی عجیب دو رهبر سالخورده نبود؛ بلکه نگاهی به دنیایی بود که در آن، انسانها به ابزار تبدیل میشوند.»
در این گفتوگو پوتین و شی در حالی که گمان میکردند میکرفونهایشان خاموش است از عمر بیش از ۱۵۰ سال با پیوند عضو سخن میگفتند.
اسمیت برداشت اجباری اعضای بدن را «قتل در لباس پزشکی» توصیف کرد و گفت شواهد موجود نسبت به ۳۰ سال پیش «بسیار گستردهتر، دقیقتر و نگرانکنندهتر» شده است.
او هشدار داد گروههای مذهبی و قومی از جمله تمرینکنندگان روش مدیتیشن فالون گونگ، مسلمانان اویغور، تبتیها و مسیحیان بیش از گذشته در معرض خطر قرار دارند.
شهادت شاهدان
در این جلسه، سید علیرضا متولیان، پناهنده ایرانی و تاجر ساکن چین، شهادت داد که حتی تا سال ۲۰۲۱ نیز زندانیان بیهوش و بستهشده را دیده که روی برانکارد به اتاقهای جراحی در بیمارستانهای زندان منتقل میشدند و دیگر بازنمیگشتند؛ الگویی که او آن را مرتبط با برداشت اعضای بدن دانست.
کلبینور صدیق، معلم زبان چینی در اردوگاههای بازداشت اویغورها در سینکیانگ، نیز گفت هر هفته از زندانیان خونگیری میشد و سپس به آنها آمپولهای ناشناس و قرصهای سفید داده میشد؛ موادی که پرستاران چینی آنها را «مکمل غذایی» معرفی میکردند.
او گفت: «مردان سالم ناپدید میشدند.»
به گفته صدیق، مأمور پلیس و رانندهای که او را همراهی میکردند گفته بودند مقامات چینی یک مرکز ترک اعتیاد را به بیمارستان برداشت اعضای بدن تبدیل کردهاند.
او همچنین گفت: «آنها میگفتند تجارت اعضای حلال اکنون در کشور رونق گرفته است.»
به گفته شاهدان، منظور از «اعضای حلال» اعضای بدن مسلمانان اقلیتهای قومی است که به ثروتمندان مسلمان فروخته میشود.
کریس اسمیت در گفتوگو با اپک تایمز گفت: «این جنایتها شبیه اقدامات نازیهاست و در سال ۲۰۲۶ همچنان ادامه دارد؛ حتی بدتر هم شده است.»
او افزود: «مردم آمریکا و همه ما باید متحد شویم و بگوییم: دیگر بس است. این باید متوقف شود.»
اتهامهایی که از سال ۲۰۰۶ آغاز شد
نگرانیها درباره برداشت اجباری اعضای بدن از زندانیان عقیدتی نخستینبار در سال ۲۰۰۶ مطرح شد؛ زمانی که افشاگران به اپک تایمز گفتند شاهد کشتهشدن تمرینکنندگان فالون گونگ برای برداشت اعضای بدنشان بودهاند.
پس از فشارهای بینالمللی، حکومت چین اعلام کرد سیستم پیوند اعضای خود را به نظام اهدای داوطلبانه تغییر داده است. اما مطالعهای که در سال ۲۰۱۹ در نشریه علمی BMC Medical Ethics منتشر شد، پس از بررسی آمار رسمی چین نتیجه گرفت دادهها «بیش از حد مرتباند که واقعی باشند.»
متیو رابرتسون، یکی از نویسندگان این تحقیق، گفت: «این اعداد شبیه دادههای واقعی نیستند؛ بلکه بهنظر میرسد با استفاده از یک فرمول ریاضی تولید شدهاند.»
پژوهشگران همچنین دادههای چین را با آمار ۵۰ کشور دیگر در پایگاه سازمان جهانی بهداشت مقایسه کردند و گفتند هیچیک از آن کشورها الگوی مشابهی نداشتهاند.
در سال ۲۰۱۹ نیز «دادگاه چین» در لندن پس از یک سال تحقیق اعلام کرد حکومت چین «در مقیاسی گسترده» اقدام به برداشت اجباری اعضای بدن از زندانیان عقیدتی کرده و تمرینکنندگان فالون گونگ قربانیان اصلی این روند بودهاند.
«بدن انسان به انبار قطعات تبدیل شده است.»
اتان گاتمن، روزنامهنگار تحقیقی و نویسنده کتاب «رویه سینکیانگ»، در این جلسه گفت میانگین سنی قربانیان حدود ۲۸ سال بوده است.
کریس اسمیت با اشاره به این موضوع گفت: «اینها جوانانی سالم با آیندهای روشن هستند، اما حکومت چین آنها را برای اعضای بدنشان میکشد.»
او سپس به صحبت ضبطشده شی جینپینگ و پوتین اشاره کرد و گفت: «اگر شی به کبد جدید نیاز داشته باشد، به سراغ همان افرادی میرود که از آنها نفرت دارد؛ مثل تمرین کنندگان فالون گونگ یا اویغورها.»
اسمیت افزود: «این انحراف است؛ کاری زشت، بیرحمانه و اشتباه.»
تلاش کنگره برای تحریم عاملان
مجلس نمایندگان آمریکا سال گذشته دو طرح قانونی را تصویب کرد؛ یکی «قانون حمایت از فالون گونگ» و دیگری «قانون توقف برداشت اجباری اعضای بدن» که توسط کریس اسمیت ارائه شده بود. هر دو طرح اکنون در انتظار بررسی در سنا هستند.
جیمز واکینشاو، نماینده دموکرات، گفت برداشت اجباری اعضا به ابزاری برای سرکوب در چین تبدیل شده و آمریکا نباید اجازه دهد مسائل حقوق بشری از دستور کار خارج شوند.
او گفت: «اگر چارچوب قدرتمندی برای دفاع از آزادیهای مذهبی و سیاسی مردم جهان نداشته باشیم، دیگر گفتوگوها چندان معنا نخواهند داشت.»
دیل استرانگ، نماینده جمهوریخواه، نیز گفت: «برداشت غیرقانونی اعضای بدن نباید در هیچ کشوری رخ دهد. ما در حال افشای مسائلی هستیم که باید سالها پیش افشا میشد.»
«حکومت چین شهروندانش را قطعات قابل برداشت میبیند»
یان یکیلیک، سردبیر ارشد اپک تایمز و نویسنده کتاب «کشتهشده به سفارش»، در این جلسه گفت: «حکومت چین به شهروندانش نه بهعنوان انسانهایی دارای کرامت، بلکه بهعنوان مجموعهای از قطعات قابل برداشت نگاه میکند.»
او به مطالعهای در نشریه ژورنال آمریکایی پیوند عضو اشاره کرد که در آن دهها مقاله پزشکی چینی بررسی شده بود؛ مقالاتی که نشان میداد برخی پزشکان بدون تأیید مرگ مغزی، اعضای بدن افراد را خارج کردهاند؛ موضوعی که بهمعنای کشتهشدن افراد برای برداشت عضو است.
سم براونبک، سفیر پیشین آمریکا در امور آزادی مذهبی، گفت مهمترین پیام این جلسه باید این باشد که «دیگر نباید به چین فرصت رایگان داده شود.»
او تأکید کرد اگر حکومت چین همچنان بهعنوان یک حکومت کمونیستی اقتدارگرا به نقض گسترده حقوق بشر ادامه دهد، آمریکا باید همان رویکردی را در پیش بگیرد که در برابر اتحاد جماهیر شوروی داشت.
براونبک به پرونده چنگ پیمینگ، تمرینکننده فالون گونگ، اشاره کرد که در سال ۲۰۲۴ فاش کرد بخشی از ریه و کبدش در سال ۲۰۰۴ در چین بهزور خارج شده بود؛ اقدامی که زخمی حدود ۳۵ سانتیمتری روی سینهاش بر جا گذاشت.
او گفت: «مردم باید این زخمها را ببینند تا بفهمند واقعاً چه اتفاقی افتاده است.»
براونبک همچنین گفت سرعت بالای انجام پیوند عضو در بیمارستانهای چین، در مقایسه با انتظار چندساله در آمریکا، قابل درک نیست.
او در پایان گفت: «حزب کمونیست چین همین حالا سه نسلکشی مذهبی را علیه بوداییان تبتی، مسلمانان اویغور و تمرینکنندگان فالون گونگ پیش میبرد.»
کریس اسمیت نیز با اشاره به سود هنگفت تجارت غیرقانونی اعضای بدن گفت: «باید این جریان را کاملاً متوقف کنیم.»
او هشدار داد: «برای قربانیای که شاید فردا برای اعضای بدنش کشته شود، تأخیر یعنی انکار عدالت. حتی یک لحظه هم نباید از دست بدهیم.»
اسمیت در پایان با اشاره به شی جینپینگ و ولادیمیر پوتین گفت: «فکر نمیکنم کسی بخواهد آنها تا ابد زنده بمانند.»
