مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، در نخستین سخنرانی خود پس از انتخابات میاندورهای کنگره، از نخبگان حاکم بر نهادهای بینالمللی انتقاد کرد و هشدار داد که با وجود فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مارکسیسم در شکلهای جدیدی همچنان به حیات خود ادامه میدهد.
روبیو روز ۱۳ نوامبر در سخنرانی اصلی خود در همایش سالانه حقوقدانان انجمن فدرالیست در واشنگتن گفت: «اگرچه توانستیم نظام کمونیسم شوروی را شکست دهیم، اما بر روح مارکس پیروز نشدیم.»
او افزود: «این تفکر در قالب اندیشهها و آموزههای جدیدی زنده مانده است که میخواهند اراده ملی را تابع اجماع بیاهمیت جهانی کنند. مارکسیسم به دنبال از میان بردن تفاوتهای میان انسانها بود. تندروهای دوران ما میخواهند تفاوتهای میان خود ملتها را از بین ببرند.»
این اظهارات ۱۰ روز پس از آن مطرح شد که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با صدور اعلامیهای به مناسبت روز انتخابات، روزهای اول تا هفتم نوامبر را «هفته مبارزه با کمونیسم» نامگذاری کرد و از آمریکاییها خواست در برابر هر تهدیدی علیه شیوه زندگی آمریکایی ایستادگی کنند و شعله فروزان آزادی را از تاریکی کمونیسم محفوظ نگه دارند.
وزیر خارجه آمریکا در سخنان خود از سیاستهای دولت ترامپ، از جمله اعمال تحریم علیه دیوان کیفری بینالمللی، دفاع کرد. او این نهاد را «دادگاهی جهانی و غیرانتخابی» توصیف کرد که مدعی است اختیار آن بر قوانین و قانون اساسی کشورهای مستقل، حتی کشورهایی که هرگز عضویت در آن را نپذیرفتهاند، برتری دارد.
روبیو همچنین با این دیدگاه مخالفت کرد که دولت آمریکا باید هنگام دفاع از منافع ملی خود، اقداماتش را به رعایت آنچه «نظم مبتنی بر قواعد» خوانده میشود، محدود کند.
او گفت: «پرسش اساسی دوران ما این است که آیا آمریکاییها از نظر اخلاقی حق دارند بهعنوان یک ملت و مردمی متمایز به حیات خود ادامه دهند یا خیر.»
روبیو مسئولان دیوان کیفری بینالمللی و سازمان ملل متحد را بخشی از «نخبگان جهانی» دانست که نهادهای رسمی حکمرانی بینالمللی را در اختیار دارند و به گفته او، از حقوق بینالملل بهعنوان ابزاری برای پیشبرد منافع خود، زیر پوشش اصول جهانشمول، استفاده میکنند.
او گفت: «تقریباً در برابر هر تصمیم یا اقدام مهم این دولت در سیاست خارجی، شاهد استناد به مفهوم حقوق بینالملل بودهایم.»
به گفته روبیو، هیچیک از این موارد «ارتباطی با هیچ معیار واقعی و برتری از عدالت ندارد.»
او افزود که این روند حاصل فعالیت شبکه گستردهای از سازمانهای غیردولتی و نهادهایی است که فعالان و دیوانسالاران بینالمللی، همراه با حامیانشان در آمریکا و دیگر نقاط جهان، در آنها حضور دارند.
روبیو گفت که آمریکا طی دهه گذشته بارها با اتهام نقض قواعد بینالمللی روبهرو شده است. او بهعنوان نمونه به عملیات نظامی علیه قایقهای حامل مواد مخدر در دریای کارائیب، بازداشت نیکلاس مادورو، رهبر وقت ونزوئلا، اجرای قوانین مهاجرتی آمریکا و رأی دیوان عالی این کشور در سال ۲۰۲۲ برای لغو حکم سال ۱۹۷۳ در پرونده «رو علیه وید» اشاره کرد.
دیوان کیفری بینالمللی در سال ۲۰۰۲ بر اساس اساسنامه رم تأسیس شد. این دادگاه صلاحیت رسیدگی به جنایت علیه بشریت، جنایت تجاوز، نسلکشی و جنایات جنگی را دارد.
دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵ با امضای یک فرمان اجرایی، مجوز اعمال تحریم علیه دیوان کیفری بینالمللی را به دلیل آنچه جانبداری این نهاد علیه اسرائیل و آمریکا خوانده شد، صادر کرد.
این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که دیوان کیفری بینالمللی در سال ۲۰۲۴، در ارتباط با عملیات نظامی اسرائیل در غزه، حکم بازداشت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و یوآو گالانت، وزیر دفاع پیشین این کشور، را صادر کرد.
عملیات نظامی اسرائیل در غزه پس از حمله گروه تروریستی حماس در اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد؛ حملهای که به کشته شدن حدود ۱۲۰۰ شهروند اسرائیلی و اتباع خارجی انجامید.
نه آمریکا و نه اسرائیل عضو دیوان کیفری بینالمللی نیستند و هیچیک به اساسنامه رم نپیوستهاند.
روبیو بار دیگر مخالفت آمریکا را با اعمال صلاحیت قضایی این دادگاه بر شهروندان آمریکایی تکرار کرد.
او گفت اگر این دادگاه «آنقدر نادان باشد که بخواهد احکام کاغذی خود را علیه آمریکاییها اجرا کند»، پاسخ آمریکا احتمالاً همان پاسخی خواهد بود که پومپه، سردار رومی، به کسانی داد که میکوشیدند با استناد به منشورهای قانونی شهرهای خود در برابر سپاهیان او بایستند: «برای مردانی که شمشیر در دست دارند، از قانون نقلقول نکنید.»
وزیر خارجه آمریکا همچنین در پاسخ به پرسشی درباره چگونگی ایجاد توازن میان اولویتهای داخلی و امنیت بینالمللی در دولت ترامپ گفت که مسئولیت اصلی دولت، خدمت به مردم آمریکاست.
روبیو که قرار است هفته آینده برای شرکت در نشست همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه، ترامپ را در سفر به چین همراهی کند، گفت پکن آنچه را به سود خودش است دنبال میکند و «بابت آن هم عذرخواهی نمیکند.»
او تأکید کرد: «هدف شماره یک ما باید همیشه تأمین منافع ملی ایالات متحده باشد و نباید بابت آن احساس گناه کنیم.»

















