درک کودکان از تقسیم کردن وسایلشان با دیگران چگونه است؟

اکثر خانواده‌‌‏ها با مشکلی به نام تبعیض یا شکایت کودکان از همدیگر یا از والدین‌‌‏شان روبرو هستند که در آن کودکان تصور می‌‌‏کنند والدین‌‌‏شان بین آنها در تقسیم برابر تبعیض گذاشتند. اما بچه‌‌‏ها چطور به این دیدگاه می‌‌‏رسند و چرا این چنین فکر می‌‌‏کنند؟

پژوهشی که در دانشگاه میشیگان بر روی کودکان ۳ تا ۸ ساله انجام شد، نشان می‌‌‏دهد که در تقسیم جایزه‌‌‏هایی مثل برچسب رنگی که به بچه‌‌‏ها داده شد، وقتی به آنها فرصت انتخاب تقسیم جایزه‌‌‏شان با دوستان یا نگه داشتن آنها برای خودشان داده شد، بچه‌‌‏های ۷ تا ۸ ساله مایل بودند جایزه‌‌‏هایشان را با بقیه به طور مساوی تقسیم کنند.

این در حالی است که بچه‌‌‏های کوچکتر مایل بودند که همه یا بیشتر جایزه‌‌‏ها را فقط برای خودشان نگه دارند. می‌‌‏توان این طور نتیجه گرفت که بچه‌‌‏های هفت یا هشت سال به بالا به این درک می‌‌‏رسند که عدالت یا تقسیم برابر، این معنی را می‌‌‏دهد که حتما با دیگران در تقسیم پاداش‌‌‏ها شریک شوند؛ حتی اگر در حین این تقسیم کردن، فرد دیگری بتواند پاداش بیشتری را کسب کند.

در رابطه با این مساله که چه فردی استحقاق جایزه بیشتری نسبت به شخص دیگر دارد، در تحقیقی که بر روی کودکان پیش دبستانی انجام شد، ابتدا به آنان در مورد دو ویژگی «سخت کوشی» و «کم کاری» آموزش داده شد. سپس از آنها خواسته شد سه شیرینی را بین این دو ویژگی تقسیم کنند. اکثر آنها به هر ویژگی، یک شیرینی دادند. بعدا وقتی آزمایشگر از کودکان خواست که سومین شیرینی را هم به یک ویژگی بدهند، هفتاد درصد آنان شیرینی سوم را به ویژگی سخت‌‌‏کوشی دادند.

این پژوهش نشان می‌‌‏دهد که کودکان کوچکتر گرچه متوجه می‌‌‏شوند که برخی مردم شایستگی بیشتری دارند تا پاداش بیشتری بگیرند، ولی با این وجود ترجیح می‌‌‏دهند پاداش‌‌‏ها به طور مساوی تقسیم شوند. این نشان می‌‌‏دهد در کودکی بیشتر واژه برابر بودن مد نظر هست و با بزرگ شدن بچه ها،  واژه شایستگی در تقسیم عادلانه مطرح می‌‌‏شود.

مطالب دیگر:

سگ در کنار نرده‌‏ها شروع به ناله می‌‏کند؛ صدایی که پس از آن شنیده می‌‏شود صاحبش را شوکه می‌‏کند

داستان زندگیم : موفقیت شرکت چند میلیون دلاری‌‏ام را مدیون کار سخت در دوران کودکی هستم