نقاط قوت و ضعف آموزش‌‌‏های مجازی برای بچه‌‌‏ها

امروزه با توجه به تغییرات تکنولوژی و وضعیت در خانه ماندن بیشتر بچه‌‌‏ها، آموزش‌‌‏های مجازی به عنوان یکی از مهم‌‌‏ترین گزینه‌‌‏های آموزش، روز بروز فراگیرتر می‌‌‏شود.

البته همگام با این گسترش همه جانبه، نگرانی‌‌‏های خانواده‌‌‏ها از اثرات منفی آن بر روی بچه‌‌‏ها نیز بیشتر شده است. در این نوشتار کوتاه، نکاتی از جنبه‌‌‏های مثبت و منفی این نوع آموزش‌‌‏ها را مطرح می‌‌‏کنیم.

نکات منفی آموزش‌‌‏های مجازی

از جمله مضرات آموزش‌‌‏های مجازی، افزایش وزن بچه‌‌‏ها است. نشستن یکجا برای مدتی طولانی و همزمان عدم تغییر در برنامه غذایی، از جمله دلایل این افزایش وزن هستند. معمولا پس از مدتی از نشستن‌‌‏های مکرر و بدون وقفه، بچه‌‌‏ها چندان میلی به بیرون رفتن یا انجام ورزش‌‌‏های داخل منزل ندارند. نشستن‌‌‏های طولانی همچنین بر وضعیت فیزیکی بدن بتدریج اثر گذاشته و سلامت و قدرت عضلات بدن را تحت تاثیر قرار می‌‌‏دهد.

آموزش‌‌‏های مجازی برای بچه‌‌‏هایی که یادگیری خود – تنظیمی ندارند و بیشتر از طریق فشارها و برنامه‌‌‏های زمان بندی شده بیرونی تکالیف درسی خود را انجام می‌‌‏دهند، چندان مفید نیست چرا که دائم تکالیف را به عقب انداخته یا از انجام درست آن طفره می‌‌‏روند.

آموزش‌‌‏های مجازی نسبت به آموزش‌‌‏های غیر مجازی، جدیدتر بوده و در حال تغییر و تکامل هستند و نمی‌‌‏توانند از همه نظر برابر با آموزش‌‌‏های حضوری باشند.

در آموزش‌‌‏های مجازی، رابطه عاطفی –هیجانی و اجتماعی بین شاگردان و معلمان کمتر و به شکل مجازی است، از این رو، مهارت‌‌‏های اجتماعی بچه‌‌‏ها را تحت تاثیر قرار می‌‌‏دهد. بچه‌‌‏ها در کلاس‌‌‏های حضوری می‌‌‏توانند با ایجاد ارتباط‌‌‏، مهارت‌‌‏های اجتماعی خود را تقویت نموده و نحوه رویارویی و مواجهه با افراد دیگر و حل مساله را بیاموزند. این تجارب که زمینه ساز ارتباطات بیشتر و از الزامات زندگی‌‌‏های شغلی و خانوادگی است در آموزش‌‌‏های مجازی خیلی کمتر از آموزش‌‌‏های حضوری صورت می‌‌‏گیرد.

احتمال حضور و صرف وقت با کامپیوتر حتی در زمان‌‌‏هایی که بچه‌‌‏ها درس ندارند هم زیادتر می‌‌‏شود و بویژه امکان بازی‌‌‏های کامپیوتری بیشتر می‌‌‏شود.

نکات مثبت آموزش‌‌‏های مجازی

حضور بیشتر بچه‌‌‏ها در منزل، بر روی ارتباط اعضای خانواده تاثیر گذاشته و در برخی جهات می تواند آن را قوی‌‌‏تر سازد چرا که بچه‌‌‏ها و والدین که قبلا وقت کافی برای گفتگو و باهم بودن نداشتند می‌‌‏توانند وقت بیشتری را باهم سپری کنند و این نوع ارتباط را قوی‌‌‏تر سازند. والدین همچنین بیشتر می‌‌‏توانند وضعیت غذا، خواب، و مراحل یادگیری بچه‌‌‏ها را زیر نظر داشته باشند و بدلیل این مسئولیت جدید، بر یادگیری بچه‌‌‏ها نیز نظارت بیشتر کرده و اهمیت بیشتری قائل شوند.

بچه‌‌‏هایی که خود – کنترلی قوی‌‌‏تری دارند، در این نوع آموزش‌‌‏ها عملکرد بهتری از خود نشان می‌‌‏دهند چرا که آنان می‌‌‏توانند زمان‌‌‏بندی و پیشرفت درسی خود را تنظیم نمایند و بر اساس آن عمل نمایند.

بچه‌‌‏ها از طریق این نوع آموزش‌‌‏ها، با همه جنبه‌‌‏های برنامه‌‌‏های آنلاین بیشتر آشنا می‌‌‏شوند و مهارت بالاتری پیدا می‌‌‏کنند.

بچه ها از طریق آموزش‌‌‏های آنلاین، یاد می‌‌‏گیرند مشکلات درسی و آموزشی خود را توسط خودشان بیشتر حل کنند و در زمینه آموزش و یادگیری بنوعی خودکفا شده و بر توانمندی‌‌‏های خود بیشتر تکیه کنند.

در وقت و هزینه رفت آمد بچه‌‌‏ها صرفه جویی بیشتری خواهد شد، به ویژه برای بچه‌‌‏هایی که مسیرهای طولانی برای رفتن به مدارس داشتند.

در هر حال، از آنجا که خانواده‌‌‏ها با نوعی سیستم جدید آموزشی روبرو شده‌‌‏اند که ناچار هستند با آن پیش بروند، بهتر است با تاکید بر نقاط مثبت، با درایت از جنبه‌‌‏های منفی آن بکاهند و به جای نگرانی و استرس، این نوع آموزش را به دیده مثبتی بنگرند، اما در کنار آن جنبه‌‌‏های منفی آن را با تغییرات جدید در برنامه زندگی خود و فرزندان‌‌‏شان جبران نمایند.

به ویژه کمبود مهارت‌‌‏های اجتماعی و تجارب ارتباطی بچه‌‌‏ها با همسن‌‌‏هایشان، که با برنامه‌‌‏های دورهمی بیشتر یا شرکت در کلاس‌‌‏های ورزشی می‌‌‏تواند تا حدودی جبران شود.

مطالب دیگر:

چه کسی «آقای دموکراسی» لقب گرفت؟

خواستگاری مردی ۷۶ ساله از عشق ۷۱ ساله خود در خانه سالمندان

یادداشتی به مناسبت روز پزشک در یکی از سخت‌ترین دوران تاریخ