تهدید و ارعاب باعث لغو برنامه شن یون در تورنتو شد. این نخستینبار بود که حزب کمونیست چین توانست برنامههای این گروه را لغو کند.
حقیقت تلخ زمانی آشکار شد که نانسی ژانگِ ۸ ساله منتظر بود پدر و مادرش او را از مدرسه بردارند.
هیچکس سراغش نیامد.
مأموران پلیس چین که همیشه در کنار مدرسه مستقر بودند، پدر و مادرش را همان روز بهدلیل تمرین فالون گونگ بازداشت کرده بودند. پدرش را به یک مرکز شستوشوی مغزی در چین فرستادند؛ مرکزی که با هدف نفرتپراکنی علیه این تمرین معنوی و القای وفاداری به حزب راهاندازی شده بود. مادر ژانگ هم بهمدت ۳ سال در چین به زندان افتاد.
ژانگ ساعتها منتظر ماند. همکلاسیهایش یکییکی رفتند و هوا تاریک شد. فقط او و نگهبان در مدرسه بودند.
او به اپک تایمز گفت: «احساس ناامیدی و درماندگی میکردم. اما وقتی فهمیدم چه اتفاقی افتاده، حالم بدتر هم شد.»
تا روزی که ژانگ در چین زندگیمیکرد، اندوه، ترس و سیاهی، که هیچ سنخیتی با روحیات یک کودک معمولی ندارند، بر زندگیاش سایه افکنده بودند. پدربزرگش بدون آنکه بتواند برای آخرینبار دخترش را ببیند، از دنیا رفت. دو سال پس از آنکه مادرش از زندان آزاد شد، مأموران پلیس از نو به خانهشان یورش بردند و او را در برابر چشمهای وحشتزده ژانگ با خود بردند.
ژانگ بعدها گفت: «چنین ترسی برای یک کودک به امری عادی تبدیل شده بود که نباید میشد.»
خانواده او درنهایت به آمریکا گریختند و ژانگ آزادیِ نورسیدهاش را با آغوش باز پذیرفت. او به شرکت رقص شن یون در نیویورک پیوست؛ گروهی که کارزار سرکوب چینِ کمونیستی علیه تمرین معنوی فالون گونگ را به تصویر میکشد.
اکنون ژانگ و دیگر اعضای شن یون فرسنگها با چین فاصله دارند، اما با کارزار دیگری دستوپنجه نرم میکنند که میخواهد با ترس و ارعاب جلوی فعالیتشان را بگیرد.


(بالا) نانسی ژانگ در ۸ سالگی در چین. (پایین) نانسی ژانگ در ۱۱ سالگی در سنگاپور. (Courtesy of Nancy Zhang)
«سورئال»
یک ساعت به آغاز برنامه ۲۹ مارس شن یون مانده بود که ایمیلی به دست مرکز هنرهای نمایشی فور سیزنز در تورنتو رسید.
در متن ایمیل آمده بود: «مقدار زیادی مواد منفجره در آمفیتئاتر فور سیزنز و پارلمان هیل کانادا جاسازی شده است.» گفته شد که بمبها درصورت اجرای برنامه منفجر خواهند شد.
سالن تخلیه شد. مقامات تهدید را نامعتبر دانستند، اما فور سیزنز اجرای شن یون را لغو کرد.
رومن بابر، نماینده مجلس کانادا، یکی از هزاران نفری بود که فرصت تماشای این نمایش محبوب را از دست داد.
او به اپک تایمز گفت: «مایه تأسف است که تهدید بمبگذاری جلوی اجرای نمایش هزاران سال فرهنگ و رقص چینِ ماقبل کمونیسم را بگیرد.»

به نظر میرسد که تهدید بمبگذاری جدیدترین تاکتیک در عملیات دیرینه چین برای سرکوب شن یون از زمان تأسیس این گروه در سال ۲۰۰۶ باشد. این اقدامات پیشتر با فشار دیپلماتیک، زورگویی اقتصادی و باجگیری در رابطه با ویزا انجام میگرفتند. شن یون همچنین با پنچری لاستیک خودروها، خرابکاری و تهمت و افترا دستبهگریبان بوده است.
این کارزار در سال ۲۰۲۳ فعالتر شد. دو مأمور چینی با حمایت مالی یک مقام چینی به سازمان خدمات درآمد داخلی آمریکا رشوه دادند تا درباره شن یون تحقیق کنند. هردو مأمور بهدلیل اقداماتشان به زندان افتادند.
در دو سال گذشته هم مجموعهای از تهدیدات خشونتآمیز در دستور کار قرار گرفته است. تهدیدات دروغین از جمله تهدید به تیراندازی جمعی، بمبگذاری و تعرض جنسی، مراکز اجرای برنامه، هنرمندان، خانوادهها و حامیان شن یون را مورد هدف قرار دادهاند. عاملان تهدید اخیراً رهبران جهان را هم هدف گرفتهاند. در ماه فوریه، دریافت ایمیلی با مضمون انفجار محل اقامت آنتونی آلبانیزی، نخستوزیر استرالیا، باعث تخلیه خانه او شد.
تعداد تهدیدها اکنون به بیش از ۱۵۰ مورد رسیده و همچنان رو به افزایش است.
با اینحال، حادثه فور سیزنز اولین رخداد در سطح جهانی بود: آنها برای نخستینبار موفق شدند برنامه شن یون را متوقف کنند. فور سیزنز در پی ادامه تهدیدات هرپنج اجرای باقیمانده را لغو و بالغ بر ۱۰ هزار محاطب احتمالی را از تماشای این برنامه محروم کرد.

ژانگ اندکی بعد در برابر میکروفن ایستاد و در یک نشست خبری از سرکوب باوری گفت که زندگی خانواده او و بسیاری دیگر را به تباهی کشانده بود و اشک از گونههایش سرازیر شد.
بسیاری از هنرمندان آنقدر با عجله سالن را ترک کردند که هنوز لباس صحنه به تن داشتند.
ژانگ، مجری برنامه، گفت: «همهچیز سورئال بود. شش ماه برای این برنامه تمرین کرده بودیم. همهچیز مهیا بود. همه آماده بودند.»
ژانگ افزود که اکنون در کشوری آزاد زندگی میکند، اما اینکه بازوهای اختاپوسمانند حزب کمونیست چین همچنان به دنبالش هستند، او را شوکه کرده است.
او گفت: «میتوانید هرچه باب میل حزب است بگویید و انجام دهید، اما اگر در چارچوب حزب نباشید، به هر وسیلهای تلاش میکنند جلوی شما را بگیرند و صدای شما را خفه کنند.»
او افزود: «چینِ ماقبل کمونیسم، که الهامبخش تور جهانی سالانه شن یون بوده، دقیقاً همان چیزی است که حزب نمیخواهد مردم از آن مطلع شوند.»

در واشینگتن هم نمایندگان مجلس ابراز نگرانی کردهاند.
جان مولنار، نماینده مجلس و رئیس کمیته منتخب مجلس در امور حزب کمونیست چین، گفت: «حزب کمونیست چین منتقدان خود را در سراسر جهان هدف قرار میدهد. تمام افرادی که از آزادی بیان حمایت میکنند باید آزار و اذیت و ارعاب منتقدان را محکوم کنند.»
او این تهدیدات را «هولناک» توصیف کرد.

«بازوهای اختاپوسمانند» حزب
عاملان تهدید در پی لغو برنامهها درباره «موفقیت» خود فخرفروشی کردند و در دو ایمیل به برگزارکنندگان نمایش گفتند که «نبرد فور سیزنز» تا اینجا موفقترین اقدام آنها بوده است.
در یکی از ایمیلها آمده بود: «با من چه کار میتوانید بکنید؟» فرستنده نام خود را «حزب کمونیست میهن» گذاشته بود و مأموران پلیس سراسر جهان را بهدلیل ناتوانیشان مسخره میکرد.
او نوشته بود: «من به خودم افتخار میکنم.»
ژانگ گفت این اظهارات از «پیچش» ذهنی عاملان تهدید حکایت دارد.
مقامات تایوان در چارچوب یک تحقیق بیناسازمانی توانستند رد ایمیلهای قبلی را در شهر شیآن در شمال چین بگیرند. نام یک مرکز تحقیقاتی که به غول فناوری هواوی تعلق دارد، بهعنوان مظنون اصلی مطرح شده است. این مرکز بهدلیل نگرانیهای امنیت ملی در فهرست سیاه آمریکا قرار دارد.
بسیاری از ایمیلها به زبان چینی بودند. یکی از آدرسهای ایمیلی که بارها مورد استفاده قرار گرفته بود، [email protected] بود که از چهار واژه چینی بههمراه یک عدد تشکیل شده بود. ایمیلهایی که به دست اپک تایمز رسیده نشان میدهند که عاملان تهدید در ماههای اخیر دهها بار از این آدرس برای ارسال ایمیل استفاده کردهاند تا از فعالیت شن یون جلوگیری کنند یا با جعل هویت حامیان این گروه به ایجاد رعب و وحشت بپردازند.
درحالیکه حادثه تورنتو در دست بررسی بود، عاملان تهدید سراغ آمفیتئاتر کویین الیزابت در ونکوور رفتند که قرار بود در اوایل ماه آوریل میزبان شن یون باشد. آنها از همان آدرس ایمیل مربوط به تهدیدات تورنتو استفاده کردند.

واحد جرایم سایبری پلیس ونکوور اعلام کرد که ایمیلها از طریق یک ویپیان با آیپی آسیا ارسال شدهاند. شماره تلفن مرتبط با این حساب هم چینی و مستقر در چین است.
تیم برچت، نماینده جمهوریخواه تنسی و عضو کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان، گفت اتفاقی که در تورنتو رخ داد، باید زنگ خطر را به صدا درآورد.
او به انتیدی، رسانه خواهر اپک تایمز، گفت: «بهتر است توجه بیشتری به این موضوع نشان دهیم. واضح است که بازوهای اختاپوسمانند حزب به کانادا و آمریکا رسیدهاند.»

طنابکشی
اینکه تهدیدات خشونتآمیز به بخشی از واقعیت روزمره شن یون تبدیل شده است، ژانگ را نگران میکند.
او گفت: «تهدیدات بهقدری زیاد شده که تقریباً به آن عادت کردهایم، اما نباید عادت کنیم.»

عدم واکنش معنادار مقامات، برگزارکنندگان و ناظران چین را نگران کرده است.
گریس ولنسک، هماهنگکننده ملی انجمن فالون دافای کانادا، در جلسه پارلمان کانادا درباره سرکوب فراملی در روز ۲۰ آوریل هشدار داد که لغو برنامههای شن یون به معنای افتادن در «دام» پکن است.
او گفت اگر رژیم چین از کارهای خود نتیجه بگیرد، میتواند الگوی سرکوب خود را در جاهای دیگر علیه گروههایی که با حزب همسو نیستند به کار بگیرد.
برچت این وضعیت را به طنابکشی تشبیه کرد.
او گفت: «هربار که عقب میکشید، آنها متوجه میشوند تا کجا پیش میروید و شما را بیشتر از قبل به عقب میرانند.»
ژانگ که اکنون در آمریکای جنوبی حضور دارد و برنامه پایانی تور ۲۰۲۶ شن یون را روی صحنه میبرد، آشنایی بیشتری با ابعاد سرکوب فراملی پکن پیدا کرده است.
او در آرژانتین بهطور اتفاقی با مستندی روبهرو شد که به سرکوب فراملی تمرینکنندگان فالون گونگ در بوئنوس آیرس در جریان سفر سال ۲۰۱۸ شی جینپینگ اختصاص داشت.
معترضان در این تجمع بنرهایی را در پشت موانع به دست داشتند و خواستار پایان سرکوب فالون گونگ در چین بودند. اندکی بعد، افرادی با پیراهنهای قرمز و پرچمهای بزرگ چین محاصرهشان کردند. آنها با میله پرچم به دستکم یکی از معترضان ضربه زدند و بروشورهای اطلاعرسانی فالون گونگ را مچاله کردند.
مأموران پلیس ۹ تمرینکننده فالون گونگ را بازداشت کردند، اما کاری با مهاجمان نداشتند. به گفته یکی از تمرینکنندگان، یکی از مأموران میگفت آنها از بالا دستور دارند.

ژانگ گفت: «انگار در چین هستیم.»
معترضان به او گفتند اتفاقی که آن روز تجربهاش کردند چیز خاصی نبوده است.

ژانگ حرفهای آنها را به خاطر داشت: «ما اینجا فقط یک روز در بازداشت بودیم، اما تمرینکنندگان در چین برای یک مدت بسیار طولانی به زندان میافتند.»
او گفت که رژیم چین از آن زمان تاکنون در حال اشاعه رفتارهای سوء خود بوده است.
او افزود: «اگر حتی در خارج از کشور هم نتوانیم با آزادی حرف بزنیم، پس نباید بگوییم که غرب دارد به چین تبدیل میشود؟»
ژانگ نیمه پر لیوان را هم میبیند.
او گفت لغو اجرای تورنتو بازتاب گستردهای خواهد داشت. این اتفاق باعث شد آن ۱۰ هزار نفری که امیدوار بودند نمایش را ببینند، به ماهیت واقعی رژیم کمونیستی پی ببرند.
او افزود که در اینصورت عاملان تهدید موفق نخواهند شد: «آنها درعمل تیشه به ریشه خودشان میزنند.»
















