فرستادن پیامى کوتاه از طریق تله پاتى

سال‌هاى مدیدى است که روانشناسان و افرادى با قدرتهاى فوق‌طبیعى اظهار می‏کنند که مى‌توانند از طریق دیدن از راه دور ارتباط برقرار کنند. چیزهایى را تجربه ‌کنند و ‌بینند که دیگران فقط در رویاها‌یشان مى‌بینند و درعالمی زندگی کنند که فقط در خیالات و اوهام  وجود دارد.

محققین دانشگاه هاروارد به تازگى به موفقیت بزرگى دست یافتند. آنها توانستند یک پیغام ذهنى را بین دو نفر در فرانسه و هند با موفقیت ارسال دارند. در این میان، فناوری به‌جای قدرت‌های فوق‌طبیعی ایفای نقش کرد.

دریک طرف، شخصی به کلمه‏ای چون کلمه‏ی «سلام» فکر کرد. امواج الکترومغناطیس ساطع شده توسط مغز این شخص درحالی‏که به این کلمات فکر می‏کرد، توسط دستگاه الکتروآنسفالوگرام دریافت و ضبط گردید. امواج فرستاده شده در غالب رمز‌های دو طرفه، قابل استفاده و بررسی در کامپیوتر بود که در انتها از طریق اینترنت برای گیرنده ارسال شد. در طرف دیگر از ابزاری دیگر جهت تبدیل پیغام به ضربان قابل درک برای مغز استفاده شد و  بدون تحریک محرکی خارجی به مغز منتقل گردید.

گیرنده با مشاهده‌ی چراغ چشمک‌زن دستگاه کناری، پی برد که کلمه‌ی «سلام» با فرم اصلیش فرستاده نشده و دستگاه دریافت کننده آن را به‏جای یک کلمه، به صورت چراغ چشمک‏زن نشان داد. ولی این موضوع به خودی خود آغازی امیدوار کننده بود. آیا در آینده با تحقیقات وسیع‏تر می‌توان توسط مغز یک ایمیل را ارسال کرد؟

به نقل از «اخبار ام اس ان» آلوار پاسکال لئون، همکار نویسنده‌ی این مطالعات و پروفسور عصب‌شناس دانشگاه پزشکی هاروارد چنین اظهار داشت: « می‌خواهیم کشف کنیم که آیا این امکان هست که یک نفر مستقیماً با دو نفر دیگر ارتباط برقرار کند، با خواندن فعالیت‌های مغزی از نفر دوم و تزریق آن به مغز نفر بعدی. استفاده از این روش ارتباط، می‌تواند مانند اهرمی برای طی کردن  فاصله‌ی فیزیکی زیاد  تلقی گردد».

پاسکال لئون ادامه داد: «البته یکی از این راه‌ها اینترنت است؛ سؤال ما اینجاست آیا می‌توان این تجربه را به این شکل داشت که مطالب نوشتاری و مکالمات را به‏وسیله‌ی اینترنت و مستقیماً بین مغز با مغز ارسال کرد، در مکانی که موضوعات به دور از همدیگر هستند مانند فرانسه و هند؟»

همینطور دریافت یک موج نور به جای کلمه‌ی مورد نظر خود نشان‏گر قدمی بزرگ و مهم در تحقیقات تله‌پاتی و بیوتکنولوژی عصب شناسی است. آخرین گزارش‏ها در این زمینه ماه گذشته در مجله‌ی «پی ال اُ اس وان» به چاپ رسید.

تحقیقات و بررسی‌ها در زمینه‌ی تله‌پاتی امری جدید نیست. دولت ایالات متحده تا کنون زمان و سرمایه‌ی کلانی را صرف این‌گونه تحقیقات کرده است. به عنوان مثال پروژه‌ی «استارگیت» از «مؤسسه‌ی استن‌فورد» در دهه ‌۱۹۷۰ و تلاش برای صف‌آرایی سربازان برای جنگی روانی از این دست می‌باشد.

در مؤسسه‌ی ملی سلامت ذهنی و عصبی بنگلور درهندوستان تجربه‌ای توسط محققان صورت گرفت تحت عنوان: «تحقیقات پدیده‌های ناشناخته، عملکرد تصاویر مغز در تله‌پاتی»، که در یک جلسه‌ی تله‌پاتی از دستگاه «ام ار آی» جهت اندازه‌گیری تغییرات مغز انسان بین دو شئ مورد نظر استفاده گردید.

محققین دو شخص را انتخاب کردند، یکی دارای قدرت تله‌پاتی و دیگری بدون هیچ نوع قدرتی. محققین شکلی هندسی را رسم کردند، با این اطمینان از این‏که هیچ کدام از این اشخاص با حواس عادی نمی‏توانند این شکل را ببینند.

سپس از این اشخاص خواسته شد تا شکل را با روش تله‏پاتی از ذهن محققین بخوانند و آن‏را ترسیم کنند. شخصی که دارای توانایی تله‏پاتی بود تصویری ترسیم کرد که دقیقا مشابه شکل اصلی نبود، اما دارای شباهتی کلی بود. شخص بدون توانایی تله‏پاتی شکلی بی‏ارتباط به تصویر اصلی رسم کرد.

با اندازه‏گیری فعالیت مغز در طول تحقیقات، محققین به این نتیجه رسیدند که:« یافته‏های این تحقیقات دلالت بر زمینه‏ای فرعی برای تله‏پاتی داشته و نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.» سیستم فرعی، بخشی از ساختارهای مغز است که به طور خاص با احساسات و حرکات مرتبط است.

اپک‌تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌گردد.