کشف جدید علمی مبنی برعدم تاثیر زبان برنحوه استدلال کودکان

هنگام شناسایی اشیاء، کلمات شما بر کودکان تاثیر نمی‌گذارد.

افراد بالغ برای شناخت اشیا و درک دنیای اطراف خود، به میزان بسیار زیادی به اسامی و نامهای اشیا متکی هستند و دانشمندان برای مدت زمانی طولانی بر این باوربوده اند که ذهن کودکان نیز دارای عملکردی مشابه است. اما مطالعات  جدید انجام شده  دردانشگاه ایالتی اوهایو، نتایج  متفاوتی را ارائه می دهد.

ولادیمر اسلاتسکی، یکی از نویسندگان این تحقیق در گزارش مطبوعاتی ایالت اوهایو بیان کرد: “ما بزرگسالان، می‌‌‌‌‏دانیم که کلمات دارای قدرتی هستند که ذهن را وادار به پیش بینی و پیش قضاوت می‌کند. اگر از کلمات برای راهنمایی گرفتن استفاده کنید، اغلب نا‌‌‌‌‏امید نخواهید شد.”

مثلا اگر شیئی را ببینید که شکل ظاهری اش مانند خودکار باشد، اما کسی بگوید که ضبط صوت است، ممکن است آن را باور کرده و به دنبال میکروفون و کلید روشن کردنش بگردید.

“ممکن است بیندیشید که نوعی وسیله جاسوسی است، اما با این‌‌‌‌‏که شبیه به خودکار است، به راحتی می‌‌‌‌‏توانید آن را به عنوان ضبط صوت در نظر بگیرید.”

“بزرگسالان بر این باورند که کلمات، قدرتی منحصر به فرد در دسته بندی چیز‌‌‌‌‏ها دارند، اما کودکان بدین شکل نیستند.”

اسلاتسکی و وای دنگ، دانشجویی فارغ التحصیل، آزمایش‌‌‌‌‏هایی بر روی کوکان پیش دبستانی ۴ تا ۵ ساله و بزرگسالان ۱۷ تا ۱۸ ساله انجام دادند تا دریابند که هر کدام برای شناسایی اشیا چه مقدار به علائم لفظی و چه مقدار به علائم دیداری ارزش می‌‌‌‌‏گذارند.

به شرکت کنندگان نقاشی‌‌‌‌‏هایی از جانورانی خیالی به نام‌‌‌‌‏های “فلارپس” و “جَلِت” دادند. دو موجودی که در رنگ، فرم سر، بدن، دست‌‌‌‌‏ها، پا‌‌‌‌‏ها و شاخک هایشان با هم تفاوت داشتند.

سر این جانوران به میزان زیادی جلب توجه می کرد، طوری‌‌‌‌‏که سر فلارپس‌‌‌‌‏ها صورتی بود و بالا و پایین می‌‌‌‌‏رفت و سر جلت‌‌‌‌‏ها آبی رنگ بود و به چپ و راست حرکت می‌‌‌‌‏کرد.

پس از آن‌‌‌‌‏که شرکت کنندگان نقاشی‌‌‌‌‏ها را خوب تماشا کردند، شکل جانوری را که نام ویژه‌‌‌‌‏ای داشت به آن‌‌‌‌‏ها نشان دادند. این نام با تمام خصوصیات این موجود مطابقت داشت، به استثنای سر، که به جانوردیگری تعلق داشت.

سپس از شرکت کنندگان خواستند که اشکال جانوران را دسته بندی کنند.

اسلاتسکی ذکر کرد: “حدود ۹۰ درصد از کودکان بر اساس خصوصیات سر، اشکال را دسته بندی کردند- حتی اگرنام و خصوصیات دیگر شکل، به حیوان دیگری شباهت داشت.”

“برای کودکان، نام، مشخصه‌ای مانند مشخصات دیگر بود و برایشان به اندازه بارز‌‌‌‌‏ترین مشخصه، یعنی سر متحرک، اهمیت نداشت.”

در مقایسه، فقط ۳۱ درصد از بزرگسالان از سر جانور در شناسایی آن استفاده کردند در حالی که ۳۷ درصد، تحت تأثیرنام آن  برای قضاوت قرار گرفتند.

هنگامی‌‌‌‌‏که محققان آزمایش‌‌‌‌‏های مشابهی با نام‌‌‌‌‏های “گوشت‌‌‌‌‏خوار” و “هویج‌‌‌‌‏خوار” انجام دادند، دریافتند که حدود دو‌‌‌‌‏سوم افراد بزرگسال دسته بندی را براساس نام انجام دادند، در حالی که فقط ۷ درصد کودکان چنین عمل کردند.

یافته‌‌‌‌‏ها حاکی از اینست که زبان، آن‌‌‌‌‏طور که در گذشته تصور می‌‌‌‌‏شد بر استدلال کودکان تاثیر ندارد و این نتایج، به افراد بزرگسال، نگرشی به جهت برقراری ارتباط بهتر با کودکان ارائه می‌‌‌‌‏دهد.

اسلاتسکی در گزارشی مطبوعاتی بیان کرد: “تحقیقات‌‌‌‌‏مان نشان می‌‌‌‌‏دهد که برای شناسایی اشیا، حتی نامهای بسیار ساده  نیز با  ویژگی‌‌‌‌‏های دیگر اشیا تفاوتی ندارد. اما خصوصیات  بارز‌‌‌‌‏تر و برجسته تر اشیا ممکن است بیشتر از نام شیئ  تأثیرگذار باشد.”

“اگر بگوییم چیزی “سگ” است خیلی کم‌‌‌‌‏تر درک می‌‌‌‌‏شود تا این که ابتدا بگوییم  قهوه‌‌‌‌‏ای است و سپس نام آن را بگوییم. و این روش برای دادن شناخت از آن پدیده به یک کودک، کاملا مناسب خواهد بود.

این تحقیقات، در نسخه چاپی مجله “علم روانشناسی” (Psychological Science) به چاپ خواهد رسید.