جیدی ونس، معاون ترامپ گفته است که به نفع دولت آمریکا نیست که خود را درگیر جنگ با ایران کند. دولت آمریکا فقط باید مطمئن شود که جمهوری اسلامی به سلاح هستهای دست پیدا نمیکند.
ونس در مصاحبه اخیر خود در یک برنامه پادکستی «تیم دیلون شو» گفت که گاهی دولت آمریکا منافع مشترک با دولت اسرائیل دارد و گاهی نیز منافع آمریکا متفاوت از منافع اسرائیل است. در مورد جنگ با ایران باید گفت که هر چند اسرائیل حق دارد از خود دفاع کند، اما منافع آمریکا در جنگ با این کشور نیست.
ضرورت دیپلماسی هوشمندانه با خاورمیانه و ایران
این نظامی سابق ارتش آمریکا در توضیح ماهیت منافع آمریکا برای خودداری از جنگ با ایران خاطرنشان کرد که جنگ با ایران باعث تحلیل رفتن بخش قابل توجهی از منابع ارتش آمریکا خواهد شد و هزینه این جنگ برای آمریکا بسیار زیاد است.
معاون ترامپ، همچنین با تاکید بر «دیپلماسی هوشمندانه» به عنوان جایگزین اهرم نظامی افزود که دولت آمریکا باید هوشمندانهتر عمل کند و فقط مطمئن شود که ایران به سلاح هستهای دست پیدا نخواهد کرد و ایالات متحده نیز باید از تمام نفوذی که دارد، استفاده کند تا ایران را تشویق کند که به دنبال سلاح هستهای نباشد.
او از «توافق ابراهیم» که در زمان ریاست جمهوری ترامپ میان اسرائیل، آمریکا و کشورهای عرب خلیج فارس منعقد شد، به عنوان دیپلماسی هوشمندانه یاد کرد.
دونالد ترامپ در کارزارهای انتخاباتی خود بارها اعلام کرده است که اگر او رئیس جمهور آمریکا بود، هرگز حمله ۷ اکتبر توسط حماس و جنگ اوکراین و روسیه اتفاق نمیافتاد. سیاستهای دولت جوبایدن و کامالا هریس باعث شد تا دامنه بحران جنگ و بیثباتی در خاورمیانه افزایش یابد.
ترامپ در یکی از سخنرانیهایش در مهرماه امسال در ایالت میشیگان گفت که او در دوره ریاست جمهوریاش، تحریمهای همه جانبهای را علیه جمهوری اسلامی ایجاد کرد، چون نمیخواست با حمله به ایران به مردم آسیب برساند. جمهوری اسلامی در زمان ریاستجمهوری او به دلیل تحریمهای همهجانبه به زانو درآمده بود. کشورها به دلیل تحریمها نمیتوانستند نفت ایران را بخرند و عوامل جمهوری اسلامی نیز نمیتوانستند فعالیتهای تجاری در ایالات متحده انجام دهند.
نظارت بر چین کمونیستی
پیش از این ترامپ اعلام کرده بود در صورتی که رئیس جمهور شود، سیاست خارجی دولت خود را بر روی نظارت بر چین کمونیستی میگذارد.
تحلیلگران آمریکا معتقدند که این کشور در طول دو دهه گذشته درگیر «جنگهای فرسایشی» در افغانستان و عراق بود که باعث شد، هزاران نیروی آمریکایی در افغانستان و عراق کشته شوند، تریلیونها دلار برای این جنگها هزینه شود و قدرت ملی این کشور کاهش یابد و در طرف مقابل قدرت اقتصادی و نظامی چین به طور تصاعدی افزایش یافت. پکن زرادخانه موشکیاش را ایجاد کرد. دامنه نفوذ خود را در دریای چین جنوبی با ساخت جزایر مصنوعی افزایش داد. مالکیت معنوی را در مقیاس وسیع به سرقت برد و تاکتیکهای تجاری غارتگرانه را دنبال کرد.
