زنی مسن با استفاده از زباله، زندگی خود را وقف ساخت خانه برای فقرا کرد

بانویی مهربان ده‌‌‏ها خانه برای نیازمندان ساخت. اگرچه او از «زباله» برای ساخت این خانه‌‌‏ها استفاده کرده، اما این زباله‌‌‏ها از نوع کثیف نیستند و پلاستیک، شیشه و فلزات تمیز اجزای آن را تشکیل می‌‌‏دهند.

«نرگس لطیف»، ۶۰ ساله اهل کراچی پاکستان، حدود پنج دهه است که در زمینه بازیافت زباله به‌‌‏جای سوزاندن و ایجاد آلودگی، به شدت تلاش و مبارزه می‌‌‏کند.

ماجرا از زمانی آغاز شد که او در بستر مرگ با دردهایی شدید بود. او می‌‌‏گوید: «حتی نمی‌‌‏توانم بگویم که چقدر درد داشتم؛ غیرقابل تحمل بود. در آن زمان بود که از خدا خواستم یا جان مرا بگیرد و یا نجاتم دهد، اما در این میانه رهایم نکند.»

او در ادامه گفت: «شروع به گریه کردم، اما به‌‌‏نظر می‌‌‏رسید با افتادن نخستین قطره اشکم بر روی زمین، دعایم استجابت شد.»

هجده سال گذشت : آزار و شکنجه روش معنوی فالون گونگ در چین

کودک مبتلا به اوتیسم که مکان مرگ خود را از چند سال پیش نقاشی کرده بود

لطیف رو به بهبودی رفت. او با خدا عهد کرده بود که پس‌‌‏از بهبودی به مردم خدمت کند.

پس‌‌‏از آن در دهه ۱۹۶۰، هنگامی‌‌‏که با کسانی که بیرون آپارتمانش مشغول سوزاندن زباله بودند مجادله می‌‌‏کرد، متوجه شد که این دقیقا جایی است که می‌‌‏تواند تغییراتی ایجاد کند.

لطیف می‌‌‏گوید: «وقتی زباله‌‌‏ها را می‌‌‏سوزاندند، داشتم دیوانه می‌‌‏شدم. عزم من برای مبارزه دشوار بود، چراکه پدرم با این کار مخالفت می‌‌‏کرد و می‌‌‏گفت که این کار را نکنم، در غیراین‌‌‏صورت در این راه نابود خواهم شد.»

کراچی روزانه حدود ۱۲ هزار تن زباله تولید می‌‌‏کند، بنابراین سوزاندن زباله‌‌‏ها بسیار رایج است.

لطیف برای بالا بردن آگاهی مردم در مورد بازیافت، سازمانی غیردولتی به نام «گل باهائو» تاسیس کرد.

او به هندوستان تایمز گفت: « با صدها کاباریا (دلال اجناس بدرد نخور) صحبت کردم تا کاغذ، مقوا، کیسه‌‌‏های خرید، پلاستیک، شیشه و فلزاتشان را در قبال دریافت مبلغی پول به من بدهند. آن موقع بود که طرز فکرم تغییر کرد. تا آن زمان، کاباریها فقط به خرید لوازم خانگی قدیمی مانند رادیو و ساعت علاقه‌‌‏مند بودند. با این حال بودجه‌‌‏ام برای پرداخت پول به آنان محدود بود و من مجبور به گرفتن وام با بهره‌‌‏های بالا شدم، اما نتیجه‌‌‏اش فوق‌‌‏العاده بود.»

چگونه به فرزندتان بیاموزید از خود دفاع کند

ریشه ضرب‌‏المثل مغز خر خوردن

با چیزهای فراوانی که از کاباریها به‌‌‏دست می‌‌‏آورد، آنها را به اقلام مختلفی همچون بالشتک و میز و… تبدیل می‌‌‏کرد. پس‌‌‏از زلزله پاکستان، شرکت گل باهائو شروع به عرضه «بلوک‌‌‏های ضایعاتی» که از کیسه‌‌‏های نایلونی خرید ساخته شده بود، کرد تا از آنها برای ساخت خانه‌‌‏های موقت در مناطق دور افتاده استفاده شود. این خانه‌‌‏ها «چندی غار» (خانه‌‌‏های نقره ای)، نامیده می‌‌‏شوند.

خانم لطیف از زلزله سال ۲۰۰۵ ، به ایجاد ۱۵۰ خانه در سراسر کشور کمک کرد.

اگر چه خانه‌‌‏های زیادی ساخته شده است، اما متقاعد کردن مردم برای ماندن در آنها کار ساده‌‌‏ای نیست.

لطیف به شبکه الجزیره گفت: «مردم می‌‌‏گویند این‌‌‏ها از زباله ساخته شده و ما نمی‌‌‏خواهیم در زباله زندگی کنیم و یا بنشینیم. اما خانه‌‌‏ها همه از مواد تمیز مخصوصا پلاستیک است. بسیار دشوار است که تفکر و ذهنیت مردم را پاک کرد.»

راه‌‌‌‏کارهایی برای کاهش مصرف شکر و شیرینی‌‌‌‏جات در خانواده

قول ازدواج کودک سه ساله به هم کلاسی‌‌‌‏اش و ازدواج با او پس‌‌‌‏از ۲۰ سال

مشکل دیگر او کمبود شدید نیروی انسانی است. در ابتدا ۷۰ نفر برای او کار می‌‌‏کردند. به دلیل مشکلات در تامین بودجه، تنها هفت نفر درنهایت باقی ماندند؛ اما او همچنان بی‌‌‏وقفه به کارش ادامه می‌‌‏دهد.

او می‌‌‏گوید: «کار آسانی نیست. پی برده‌‌‏ام که ناچارم تمام زندگی‌‌‏ام را به آن اختصاص دهم. وقتی متعهد به انجام کاری شوید، نمی‌‌‏توانید عقب‌‌‏نشینی کنید.»